Шкаляры ладзяць урачыстыя “лінейкі”, студэнты павяртаюцца да сваіх ВНУ – карацей, адукацыйныя ўстановы паўстаюць пасьля летняга сну.

Што праўда, пазбавіцца п'янага сну дыктатарскай апантанасьці ў беларускай адукацыі не атрымліваецца вось ужо 30 гадоў.

[Настаўнік – гэта чалавек перасідзента!] І гэта мой асабісты боль, як пэдагога.

Я выдатна памятаю сваю сярэднюю школу: тыя бязглуздыя “дабраахвотна-прымусовыя” праўладныя імпрэзы,

ці як казалі настаўнікі “патрыятычныя мерапрыемствы” на якія сілком цягнулі дзяцей.

Усе гэтыя хакейныя, а дакладней “какейныя” матчы, у якіх няёмка ўдзельнічаў нязменны правадыр краіны.

Парады, дзе шкаляры заўсёды гралі ролю масоўкі і на якіх мне станавілася блага.

Памятаю і догляды прыватных рэчаў дзяцей, ля ўваходу ў тыя спартовыя палацы, дзе “какейна” гуляўся Лукашэнка.

Памятаю і крык вар’ята-амапаўца, які знайшоў у мяне 12-гадоговага хлопца, бязьвінную налепку ў якой ён пабачыў “небясьпеку дзяржаўнаму строю”.

Памятаю і пагрозы настаўнікаў на конт таго, што ні водная ВНУ ня возьме нас,

калі мы ня ўступім у арганізацыю кшатлту “Камсамольцы-піянеры”. У Беларусі гэта завецца “БРСМ”, ці як жартуюць шкаляры – “БДСМ”.

[Вучань: Я не хачу ўступаць у БРСМ!] [Завуч гімназіі №31: Усе ўступаюць, 99 адсоткаў, а з-за цябе… Калі сказала радзіма, камсамол адказвае “Так!”.

Мы мусім гэта зрабіць! Антысаветчына нейкая, "антыбеларусчына"!] Але ці можна вінаваціць тых запалоханых, зацюканых настаўнікаў,

якім пагражаюць пазбаўленьнем і без таго невялікіх грошаў, ды ледзь не звальненьнем у выпадку, калі яны не набяруць дастатковую колькасьць дзяцей для ўсяго гэтага цырку?

Няхай на гэтае пытаньне кожны адкажа сам. Варта разумець, - уся гэтая сыстэма заганная,

такой яна была яшчэ пад час майго навучаньня, але тое што ў ёй адбываецца цяпер – іначай як нейкім фільмам жахаў не назваць.

Аднак каб вы паўнавартасна ўяўлялі цяперашні стан адукацыі, варта ведаць як выглядала яна да 2020 году.

Самадурства да жніўня 2020 З пачатку прапаную адказаць на простае пытаньне: чаму адукацыйныя ўстановы Беларсі так цікавяць мясцовага “нязьменнага правадыра”?

Ну ня толькі таму ж, што ён кліча сябе, сярод іншага, і пэдагогам:

[Я як пэдагог] [Я гісторык.] [І яны сядзелі ў мяне рот раскрыўшы на ўроке гісторыі.]

[Я хацеў быць журналістам.] [Я прафэсійны футбаліст.] [Я эканамічны факультэт скончыў.]

[Вы размаўляеце з фатографам, савецкім.] [Я спартсмэн па шмат якім відам спорту.]

[Я скончыў школу лектараў.] [Я международнік заўсёды быў…] [Я стаю перад вамі на каленях!]

[Я самы жахлівы прыхільнік прыроды.] Столькі асоб у адным чалавеку… сапраўдны талент,

ну ці клінічны выпадак… але ўсё ж пэдагогамі ён цікавіцца значна часьцей за якіх-небудзь…

ня ведаю, “людзей з памяжоўным (“пагранічным”) разладам”, ці кім ён сябе яшчэ абвяшчаў…

[Я, Дзьмітрый, пагранічнік.] Можна меркаваць, што гэткая прадузятасьць у бок пэдагогаў зьвязана з уласьцівай усякай дыктатуры

спробай выхаваць пакорлівых грамадзян і вынішчыць усякае іншадумства зь дзіцячых гадоў.

[Вы ведаеце што рабіць, вы ведаеце якія дзеці мусяць вырасьці.]

[Не думайце!] Бо ролю “ідэалягічнага выхаваньня” падкрэсьлівалі амаль ва ўсе часы лукашэнкаўскай улады.

[У нас дзярж. адукацыя, школа, ідэалёгія. Тыя, хто ня хоча – ня мусяць быць у школе.]

А непасрэдныя пагрозы непакорлівым студэнтам – гэта ягоная ўлюбёная рыторыка

кожную бязвыбарчую кампанію. [Я запужваю студэнтаў – у армію скіроўваю... Так не!]

[Некалькі імгненьняў пасьля…] [Мы цяпер да студэнтаў, да кіраўніцтва вузаў давядзем інфармацыю…

Калі хтосьці з студэнтаў ня хоча навучацца – дазвольце забраць у армію….] Аднак тут маем і іншы, значна больш празрысты, просты матыў.

Варта разумець, што сыстэма адукацыйных устаноў Беларусі мае самае непасрэднае дачыненьне

да масавых фальсіфікацыяў пад час усякай бязвыбарчай кампаніі лукашэнкі.

Бо менавіта ў навучальных установах ладзяць бязвыбарчыя пункты,

а сам склад камісіяў фармуюць у тым ліку, зь ліку “дабранадзейных”