หลักสูตรภาษาอาหรับสำหรับผู้เริ่มต้น

คำอธิบายและการฝึกคำศัพท์

อาหรับมือใหม่by DuoCards

บันทึกคำศัพท์จากหน้านี้แล้วไปฝึกต่อด้วยบัตรคำใน DuoCards กันเลย มันทำงานยังไงเหรอ?

!ًمَرْحَبًا ในหลักสูตรนี้ คุณจะได้เรียนรู้พื้นฐานภาษาอาหรับและคุ้นเคยกับวลีที่ใช้ในชีวิตประจำวันได้ทันที นี่คือคำทักทายและคำสุภาพที่พบบ่อยที่สุดที่คุณจะได้ยินตั้งแต่เริ่มต้น มาเริ่มกันเลย!

ภาษาอาหรับใช้ ประโยคนาม สั้นๆ จำนวนมาก นั่นหมายความว่าไม่ได้ใช้กริยา to be ในรูปปัจจุบันกาล แต่คุณเพียงแค่วางสรรพนามไว้ข้างคำนั้น
هُوَ طَالِبٌ = เขา (เป็น) นักเรียน
คำทักทายเช่น اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ เป็นที่นิยมมาก และคำสุภาพ مِنْ فَضْلِكَ หรือ لَوْ سَمَحْتَ หมายถึง โปรด

مَرْحَبًا
สวัสดีค่ะ
مَرْحَبًا!
أَهْلًا وَسَهْلًا
ยินดีต้อนรับ
أَهْلًا وَسَهْلًا بِكَ.
السَّلَامُ عَلَيْكُمْ
สวัสดีครับ
السَّلَامُ عَلَيْكُمْ.
وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ
และขอความสันติจงมีแด่ท่านเช่นกัน
وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ.
مِنْ فَضْلِكَ
ได้โปรด
مِنْ فَضْلِكَ، لَحْظَةً.
مِنْ فَضْلِكِ
ได้โปรด
مِنْ فَضْلِكِ، لَحْظَةً.
لَوْ سَمَحْتَ
ขอโทษนะครับ
لَوْ سَمَحْتَ، أيْنَ الحَمَّامُ؟
لَوْ سَمَحْتِ
ขอโทษนะคะ
لَوْ سَمَحْتِ، أَيْنَ الحَمَّامُ؟
كَيْفَ حَالُكَ؟
คุณสบายดีไหม
كَيْفَ حَالُكِ؟
สบายดีไหมคะ
أَنَا بِخَيْرٍ، شُكْرًا.
ฉันสบายดี ขอบคุณ
اسْمِي عَلِيٌّ.
ฉันชื่ออาลี
تَشَرَّفْتُ بِلِقَائِكَ.
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
تَشَرَّفْتُ بِلِقَائِكِ.
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

เมื่อคุณพบใครบางคนในภาษาอาหรับ คุณมักจะเริ่มต้นด้วยชื่อของคุณ คุณมาจากไหน และรายละเอียดง่ายๆ สองสามอย่าง เช่น อายุ การศึกษา หรืองานของคุณ มาเรียนรู้วิธีแนะนำตัวเองและถามคำถามเกี่ยวกับอีกฝ่ายกันเถอะ
اسْمِي لَيْلَى.
ฉันชื่อเลลา
مَا اسْمُكَ؟
คุณชื่ออะไร
مَا اسْمُكَ؟ أَنَا أَحْمَد.
مَا اسْمُكِ؟
คุณชื่ออะไรคะ
مَا اسْمُكِ؟ أَنَا مَرْيَم.
أَنَا مِنْ...
ฉันมาจาก...
أَنَا مِنْ إِيطَالْيَا.
مِنْ أَيْنَ أَنْتَ؟
คุณมาจากไหน
مِنْ أَيْنَ أَنْتَ؟ أَنَا مِنْ مِصْرَ.
مِنْ أَيْنَ أَنْتِ؟
คุณมาจากไหนคะ
مِنْ أَيْنَ أَنْتِ؟ أَنَا مِنْ فَرَنْسَا.
أَنَا طَالِب.
ฉันเป็นนักเรียน
أَنَا طَالِب فِي الجَامِعَةِ.
أَنَا طَالِبَة.
ฉันเป็นนักเรียน
أَنَا طَالِبَة فِي المَدْرَسَةِ.
أَسْكُنُ فِي ...
ฉันอาศัยอยู่ที่...
أَسْكُنُ فِي القَاهِرَةِ.
أَسْكُنُ فِي القَاهِرَةِ.
ฉันอาศัยอยู่ที่กรุงไคโร
كَمْ عُمْرُكَ؟
คุณอายุเท่าไหร่
كَمْ عُمْرُكِ؟
คุณอายุเท่าไหร่คะ
عُمْرِي ...
อายุของฉันคือ...
عُمْرِي عِشْرُونَ سَنَةً.
عُمْرِي عِشْرُونَ سَنَةً.
ฉันอายุยี่สิบปี

ในภาษาอาหรับ สรรพนามจะเปลี่ยนไป ขึ้นอยู่กับเพศ (ชาย/หญิง) และไม่ว่าคุณจะพูดกับ คนเดียวหรือกลุ่มคน "أنا" = ฉัน "نحن" = พวกเรา "أنتَ" = คุณ (เพศชาย) "أنتِ" = คุณ (เพศหญิง) "أنتم" = พวกคุณ (พหูพจน์) "هو" = เขา (เพศชาย) "هي" = เธอ (เพศหญิง) "هم" = พวกเขา (พหูพจน์) มาฝึกกันเถอะ!
أَنَا
ฉัน
أَنَا طَالِبٌ.
نَحْنُ
พวกเรา
نَحْنُ أَصْدِقَاءُ.
أَنْتَ
คุณ
أَنْتَ صَدِيقِي.
أنتِ
คุณ
أَنْتِ صَدِيقَتِي.
أَنْتُمْ
พวกคุณ
أَنْتُمْ طُلَّابٌ.
هُوَ
เขา
هُوَ طَبِيبٌ.
هِيَ
เธอ
هِيَ مُعَلِّمَةٌ.
هُمْ
พวกเขา
هُمْ فِي البَيْتِ.
مَنْ أَنْتَ؟
คุณคือใคร
مَنْ أَنْتِ؟
คุณเป็นใครคะ
نَحْنُ مِنْ مِصْرَ.
พวกเรามาจากประเทศอียิปต์
هِيَ طَالِبَةٌ.
เธอเป็นนักเรียน

ภาษาอาหรับมักใช้ประโยคสั้นๆ โดยไม่มีคำกริยา to be. ซึ่งเรียกว่า ประโยคบอกเล่า. หมายความว่ามันไม่ใช้คำกริยา to be ในรูปปัจจุบัน แทนที่จะใช้คำกริยา คุณวางสรรพนามไว้ข้างคำ "هُوَ طَالِبٌ" = เขา (คือ) นักเรียน คำกริยา to be จะถูกละไว้ในรูปปัจจุบัน นั่นคือเหตุผลที่คำทักทายเช่น "السَّلَامُ عَلَيْكُمْ" (ขอความสงบสุขจงมีแด่ท่าน) เป็นประโยคที่สมบูรณ์แล้วแม้ไม่มีคำกริยา ลองดูตัวอย่างบางส่วน
هُوَ عَلِيٌّ.
เขาคืออาลี
هِيَ لَيْلَى.
เธอคือไลลา
أَنْتَ صَدِيقِي.
เธอเป็นเพื่อนของฉันนะ
أَنْتِ أُخْتِي.
เธอเป็นพี่สาวของฉัน
هُوَ طَالِبٌ.
เขาเป็นนักเรียน
أَصْدِقَاءُ
เพื่อนๆ
نَحْنُ أَصْدِقَاء.
เราเป็นเพื่อนกัน

ภาษาอาหรับใช้ "هَذَا" - 'นี่' สำหรับเพศชาย และ "هَذِهِ" - 'นี่' สำหรับเพศหญิง สำหรับวัตถุที่อยู่ไกล ใช้ "ذَلِكَ" - 'นั่น' สำหรับเพศชาย และ "تِلْكَ" - 'นั่น' สำหรับเพศหญิง กฎสำคัญ: คำชี้เฉพาะต้องตรงกับเพศของคำนาม "هٰذَا كِتَابٌ" = นี่คือหนังสือ (คำนามเพศชาย) "هٰذِهِ سَيَّارَةٌ" = นี่คือรถยนต์ (คำนามเพศหญิง)"
هَذَا
นี่
هَذَا كِتَابٌ.
هَذِهِ
นี่
هَذِهِ سَيَّارَةٌ.
ذَلِكَ
นั่น
ذَلِكَ بَيْتٌ.
تِلْكَ
นั่น
تِلْكَ شَجَرَةٌ
كِتَاب
หนังสือ
هَذَا كِتَابٌ جَدِيدٌ.
قَلَم
ปากกา
هَذَا قَلَمٌ.
بَيْت
บ้าน
ذَلِكَ بَيْتٌ كَبِيرٌ.
سَيَّارَة
รถยนต์
هَذِهِ سَيَّارَةٌ صَغِيرَةٌ.
مَا هَذَا؟
นี่คืออะไร
مَا ذَلِكَ؟
นั่นคืออะไร
هَذِهِ غُرْفَةٌ.
นี่คือห้อง
ذَلِكَ بَابٌ.
นั่นคือประตู

ภาษาอาหรับไม่มีคำสำหรับคำนำหน้านามที่ไม่ชี้เฉพาะ ซึ่งในภาษาอังกฤษเรารู้จักกันว่า a หรือ an. ถ้าคุณพูดว่า "كِتَابٌ", มันสามารถหมายถึง a book. สำหรับคำนำหน้านามที่ชี้เฉพาะ the, ภาษาอาหรับใช้คำนำหน้า "الـ". มันจะติดอยู่ที่จุดเริ่มต้นของคำนาม: "الكِتَابُ" = the book คุณใช้ "الـ" เมื่อพูดถึงสิ่งที่เฉพาะเจาะจงหรือเป็นที่รู้จักแล้ว: "أَيْنَ الحَمَّامُ؟" = Where is the bathroom?
الْكِتَاب
หนังสือ
الْكِتَابُ عَلَى الطَّاوِلَةِ.
الْبَيْت
บ้าน
الْبَيْتُ جَدِيدٌ.
الْمَطْعَم
ร้านอาหาร
الْمَطْعَمُ قَرِيبٌ.
الْجَامِعَة
มหาวิทยาลัย
الْجَامِعَةُ كَبِيرَةٌ.
بَاب
ประตู
بَابٌ مَفْتُوحٌ.
حَمَّام
ห้องน้ำ
أين الحمام؟
مَكْتَب
โต๊ะทำงาน
هَذَا مَكْتَبٌ.
طَاوِلَة
โต๊ะ
الطَّاوِلَةُ نَظِيفَةٌ.
أَيْنَ الْمَطْعَمُ؟
ร้านอาหารอยู่ที่ไหน
الْكِتَابُ هُنَا.
หนังสืออยู่ที่นี่
هَذِهِ الطَّاوِلَةُ كَبِيرَةٌ.
โต๊ะตัวนี้ใหญ่
الْبَيْتُ بَعِيدٌ.
บ้านอยู่ไกล

ในภาษาอาหรับ คำที่ใช้เรียกสมาชิกในครอบครัวแต่ละคำจะมีเพศของตัวเอง ดังนั้นควรใส่ใจว่าคำนั้นเป็นเพศชายหรือเพศหญิง คุณสามารถรวมคำเหล่านี้เข้ากับคำสรรพนามส่วนตัวเพื่ออธิบายครอบครัวของคุณได้: "هُوَ أَخِي" = เขาคือพี่ชาย/น้องชายของฉัน "هِيَ أُخْتِي" = เธอคือพี่สาว/น้องสาวของฉัน "هَذِهِ أُمِّي" = นี่คือแม่ของฉัน
أب
พ่อ
أَبِي مُعَلِّمٌ.
أُمّ
แม่
هَذِهِ أُمِّي.
أَخ
พี่ชายหรือน้องชาย
هُوَ أَخِي
أُخْت
พี่สาวหรือน้องสาว
هِيَ أُخْتِي.
ابْنٌ
ลูกชาย
هُوَ ابْنِي.
ابْنَة
ลูกสาว
هَذِهِ ابْنَتِي.
جَدّ
ปู่หรือตา
جَدِّي كَبِيرٌ.
جَدَّة
คุณย่าหรือคุณยาย
هَذِهِ جَدَّتِي.
زَوْج
สามี
هُوَ زَوْجِي.
زَوْجَة
ภรรยา
هِيَ زَوجَتي.
طِفْل
เด็กผู้ชาย
الطِّفْلُ صَغِيرٌ.
طِفْلَة
เด็กหญิง
الطِّفْلَةُ جَمِيلَةٌ.
هِيَ أُخْتِي.
เขาเป็นพี่สาว/น้องสาวของฉัน
هُوَ أَخِي.
เขาเป็นพี่ชาย/น้องชายของฉัน
هَذِهِ بِنْتِي.
นี่คือลูกสาวของฉัน

ในภาษาอาหรับ คำนามเพศหญิงส่วนใหญ่จะลงท้ายด้วย "ة" ตัวอย่างเช่น: "سَيَّارَة" (รถยนต์) เป็นคำนามเพศหญิง คำคุณศัพท์ในภาษาอาหรับจะอยู่หลังคำนามและต้องผันตามเพศและความชัดเจน (ว่ามีคำว่า the หรือไม่) "بَيْتٌ كَبِيرٌ" = บ้านหลังใหญ่ (เพศชาย, ไม่เจาะจง) "السَّيَّارَةُ الصَّغِيرَةُ" = รถยนต์คันเล็ก (เพศหญิง, เจาะจง) ตรวจสอบเสมอ: หากคำนามเป็นเพศหญิง/เพศชาย, เจาะจง/ไม่เจาะจง, คำคุณศัพท์ต้องเป็นไปตามรูปแบบเดียวกัน
كَبِير
ใหญ่
بَيْتٌ كَبِيرٌ
صَغِير
เล็ก
غُرْفَةٌ صَغِيرَةٌ
جَمِيل
หล่อ
المَدِينَةُ الجَمِيلَةُ
طَوِيل
สูง
رَجُلٌ طَوِيلٌ
جَدِيد
ใหม่
كِتَابٌ جَدِيدٌ
قَدِيم
เก่า
مَكْتَبَةٌ قَدِيمَةٌ
قَصِير
เตี้ย
طَرِيقٌ قَصِيرٌ
سَهْل
ง่าย
دَرْسٌ سَهْلٌ
السَّيَّارَةُ الجَدِيدَةُ
รถคันใหม่
المَدِينَةُ الجَمِيلَةُ
เมืองที่สวยงาม
دَرْسٌ سَهْلٌ
บทเรียนง่ายๆ
طَرِيقٌ قَصِيرٌ
ถนนสั้นๆ

ในภาษาอาหรับ คุณสามารถถามคำถามได้สองประเภท 1) คำถามใช่/ไม่ใช่ → ขึ้นต้นด้วย "هَلْ." "هَلْ هَذَا صَحِيحٌ؟" = นี่ถูกต้องหรือไม่? 2) คำถามปลายเปิด → ใช้คำถาม "مَا" = อะไร → "مَا هَذَا؟" (นี่คืออะไร?) "مَنْ"= ใคร → "مَنْ أَنْتَ؟" (คุณคือใคร?) "أَيْنَ" = ที่ไหน → "أَيْنَ الْمَكْتَبَةُ؟" (ห้องสมุดอยู่ที่ไหน?) "مَتَى" = เมื่อไหร่ → "مَتَى الدَّرْسُ؟" (บทเรียนเมื่อไหร่?) "كَيْفَ" = อย่างไร → "كَيْفَ حَالُكِ؟" (คุณเป็นอย่างไรบ้าง?) "كَمْ" = เท่าไหร่/มากแค่ไหน → "كَمِ الثَّمَنُ؟" (ราคาเท่าไหร่?)
هَل
ไหม
هَلْ أَنْتَ جَاهِزٌ؟
مَا
อะไร
مَا اِسْمُكَ؟
مَن
ใคร
مَنْ هَذَا؟
أَيْنَ
ที่ไหน
أَيْنَ البَيْتُ؟
مَتَى
เมื่อไหร่
مَتَى الدَّرْسُ؟
كَيْفَ
อย่างไร
كَيْفَ الحَالُ؟
كَم
เท่าไหร่
كَمِ السِّعْرُ؟
لِمَاذَا
ทำไม
لِمَاذَا هُنَا؟
هَلْ هَذَا كِتَابُكَ؟
นี่คือหนังสือของคุณใช่ไหม
أَيْنَ المَطْعَمُ القَرِيبُ؟
ร้านอาหารที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน
كَمِ الثَّمَنُ؟
ราคาเท่าไหร่
كَيْفَ أَذْهَبُ هُنَاكَ؟
ฉันจะไปที่นั่นได้อย่างไร
هَلْ هَذَا صَحِيحٌ؟
แบบนี้ถูกต้องไหม

ในภาษาอาหรับ ให้สังเกตสองประเด็นเกี่ยวกับคำบุพบท: 1. คำบุพบทจะอยู่หน้าคำนามเสมอ 2. คำบุพบทส่งผลต่อคำนามที่ตามมา → ในหลักไวยากรณ์ คำนามหลังคำบุพบทจะอยู่ในรูปพิเศษ (กรรมรอง) คุณไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดทั้งหมดในตอนนี้ เพียงแค่สังเกตการเปลี่ยนแปลงสระเล็กน้อยที่ส่วนท้าย ด้วยคำบุพบท คุณสามารถสร้างประโยคที่มีประโยชน์ได้แล้ว: "أَنَا مِن مِصر" = ฉันมาจากอียิปต์ "الكِتَابُ فِي الحَقِيبَةِ" = หนังสืออยู่ในกระเป๋า "أَذْهَبُ إِلَى الجَامِعَةِ" = ฉันไปมหาวิทยาลัย ในภาษาอาหรับ คำบุพบทบางคำไม่ได้ปรากฏเป็นคำแยกต่างหาก แต่จะเขียนเป็น คำอุปสรรคที่ติดอยู่กับคำที่ตามมาโดยตรง เพื่อช่วยให้คุณจดจำได้ง่าย เราจะทำเครื่องหมายคำเหล่านี้ด้วยคำว่า prefix ในวงเล็บ
مِن
จาก
أَنَا مِنَ المَغْرِبِ.
إِلَى
ถึง
أَذْهَبُ إِلَى المَدْرَسَةِ.
فِي
ใน
القَلَمُ فِي الحَقِيبَةِ.
عَن
เกี่ยวกับ
هُوَ يَتَكَلَّمُ عَنِ الدَّرْسِ.
عَلَى
บน
الكِتَابُ عَلَى الطَّاوِلَةِ.
بِ
ด้วย
أَكْتُبُ بِالقَلَمِ.
مَعَ
กับ
أَنَا مَعَ صَدِيقِي.
لَ
สำหรับ
هَذَا لَكَ.
أَنَا فِي البَيْتِ.
ฉันอยู่ที่บ้าน
أَذْهَبُ إِلَى العَمَلِ.
ฉันไปทำงาน
الطَّعَامُ عَلَى الطَّاوِلَةِ.
อาหารอยู่บนโต๊ะ
أَنَا مَعَ الأُسْرَةِ. لا
ฉันอยู่กับครอบครัว ไม่ใช่
أَنَا مِنْ مِصْرَ.
ฉันมาจากประเทศอียิปต์
أَذْهَبُ إِلَى الجَامِعَةِ
ฉันไปมหาวิทยาลัย

ในภาษาอาหรับ คุณไม่จำเป็นต้องมีคำแยกต่างหาก เช่น ของฉัน หรือ ของคุณ แต่คุณจะติดคำลงท้ายสั้นๆ (คำปัจจัย) เข้ากับคำนามนั้นๆ นี่คือคำหลักๆ: "ي" = ของฉัน "نا" = ของเรา "كَ" = ของคุณ (เพศชาย) "كِ" = ของคุณ (เพศหญิง) "كُم" = ของคุณ (พหูพจน์) "ـهُ" = ของเขา (เพศชาย) "ـهُ" = ของเธอ (เพศหญิง) "ـهُم" = ของพวกเขา มาฝึกกัน!
اسْمِي
ชื่อของฉัน
بَيْتُنَا
บ้านของเรา
بَيْتُنَا صَغِيرٌ.
اسْمُكَ
ชื่อของคุณ
مَا اسْمُكَ؟
اسْمُكِ
ชื่อของคุณ
مَا اسْمُكِ؟
سَيَّارَتُكُمْ
รถยนต์ของพวกคุณ
سَيَّارَتُكُمْ جَمِيلَةٌ.
كِتَابُهُ
หนังสือของเขา
هَذَا كِتَابُهُ.
كِتَابُهَا
หนังสือของเธอ
كِتَابُهَا جَدِيدٌ.
بَيْتُهُمْ
บ้านของพวกเขา
أَيْنَ بَيْتُهُمْ؟
بَيْتِي كَبِيرٌ.
บ้านของฉันหลังใหญ่
كِتَابُكَ جَدِيدٌ.
หนังสือของคุณเล่มใหม่
هَاتِفُهَا جَدِيدٌ.
โทรศัพท์ของเธอเป็นเครื่องใหม่
بَيْتُهُمْ كَبِيرٌ.
บ้านของพวกเขาหลังใหญ่

คำกริยาในรูปปัจจุบันจะเปลี่ยนไปตามคำอุปสรรคที่อยู่ต้นคำ คำอุปสรรคจะแสดงว่า ใครเป็นผู้กระทำ: "أ" = ฉัน → "أَذْهَبُ" = ฉันไป "ن" = เรา → "نَذْهَبُ" = เราไป "ي" = เขา (ชาย) → "يَذْهَبُ" = เขาไป "ت" = คุณ (ชาย) / เธอ (หญิง) → "تَذْهَبُ" = คุณไป ข้อควรจำ: เธอ (หญิง) และ คุณ (ชาย) ใช้ คำอุปสรรคเดียวกัน ("ت") บริบทจะแสดงให้เห็นว่าหมายถึงใคร สังเกตว่ารากคำกริยา (เช่น "ذْهَب" = ไป) ยังคงเหมือนเดิม แต่คำอุปสรรคจะเปลี่ยนประธาน นี่คือรูปแบบพื้นฐานสำหรับคำกริยาภาษาอาหรับหลายคำ"
أَذْهَبُ
ฉันไป
نَذْهَبُ
พวกเราไป
نَذْهَبُ غَدًا.
يَذْهَبُ
เขาไป
هُوَ يَذْهَبُ الآنَ.
تَذْهَبُ
คุณไป
إِلَى أَيْنَ تَذْهَبُ؟
أَعْمَلُ
ฉันทำงาน
أَعْمَلُ فِي شَرِكَةٍ.
أُرِيدُ
ฉันต้องการ
أُرِيدُ قَهْوَةً.
يَسْكُنُ
เขาอาศัยอยู่
يَسْكُنُ قَرِيبًا.
تَعْمَلُ
คุณกำลังทำงาน
أَيْنَ تَعْمَلُ؟
أَتَكَلَّمُ العَرَبِيَّةَ قَلِيلًا.
ฉันพูดภาษาอาหรับได้นิดหน่อย
هَلْ تَفْهَمُ الإِنْجِلِيزِيَّةَ؟
คุณเข้าใจภาษาอังกฤษไหม
نَقْرَأُ فِي المَكْتَبَةِ.
พวกเราอ่านหนังสือในห้องสมุด
هُوَ يَكْتُبُ رِسَالَةً.
เขากำลังเขียนจดหมาย

ในภาษาอาหรับ มีสองวิธีหลักในการพูดว่า ไม่ ขึ้นอยู่กับประเภทของประโยค ประโยคระบุ (ประโยคที่ไม่มีกริยา 'to be' ในปัจจุบัน) ใช้ "لَيْسَ." "هُوَ لَيْسَ طَالِبًا" = เขาไม่ใช่เป็นนักเรียน ประโยคกริยา (ที่มีกริยาในปัจจุบันกาล) ใช้ "لَا" "لَا أَفْهَمُ" = ฉันไม่เข้าใจ จำไว้ว่า: "لَيْسَ" ใช้กับคำอธิบาย ในขณะที่ "لَا" ใช้กับการกระทำ
لَيْسَ
ไม่ใช่
البَيْتُ لَيْسَ كَبِيراً.
لا أَفْهَمُ
ฉันไม่เข้าใจ
آسِفٌ، لا أَفْهَمُ.
لا أُرِيدُ
ฉันไม่ต้องการ
لا أُرِيدُ سُكَّراً.
لا أَتَكَلَّمُ
ฉันพูดไม่ได้
لا أَتَكَلَّمُ جَيِّداً.
لا يُوجَدُ
ไม่มี
لا يُوجَدُ خُبْزٌ.
مَمْنُوع
ห้าม
التَّصْوِيرُ مَمْنُوعٌ.
خَطَأ
ผิดพลาด
هَذَا خَطَأٌ.
صَحِيح
ถูกต้อง
هَذَا صَحِيحٌ.
هُوَ لَيْسَ طَبِيبًا.
เขาไม่ใช่หมอ
لا أَشْرَبُ الحَلِيبَ.
ฉันไม่ดื่มนม
لَيْسَ هُنَاكَ مَاءٌ.
ไม่มีน้ำ
هَذَا غَيْرُ مُمْكِنٍ.
เป็นไปไม่ได้

ในส่วนนี้ เราจะมาเรียนรู้ตัวเลขตั้งแต่ 0 ถึง 10 เมื่อคุณต้องการพูดว่าคุณมีบางสิ่งบางอย่าง ให้ใช้ "عندي" = ฉันมี: "عندي ثلاثة كتب".
صِفْر
ศูนย์
النَّتِيجَةُ صِفْرٌ.
وَاحِد
หนึ่ง
قَلَمٌ وَاحِدٌ.
اثْنَان
สอง
كِتَابَانِ اثْنَانِ.
ثَلَاثَة
สาม
ثَلَاثَةُ طُلَّابٍ.
أَرْبَعَة
สี่
أَرْبَعَةُ كَرَاسِيٍّ.
خَمْسَة
ห้า
خَمْسَةُ أَيَّامٍ.
سِتَّة
หก
سِتَّةُ كُتُبٍ.
سَبْعَة
เจ็ด
سَبْعَةُ أَسْئِلَةٍ.
ثَمَانِيَة
แปด
ثَمَانِيَةُ غُرَفٍ.
تِسْعَة
เก้า
تِسْعَةُ طُلَّابٍ.
عَشَرَة
สิบ
عَشَرَةُ كُتُبٍ.
عِنْدِي أَخٌ.
ฉันมีพี่ชายหรือน้องชาย
عِنْدِي أَخَوَانِ.
ฉันมีพี่ชายหรือน้องชายสองคน
عِنْدِي أُخْتَانِ.
ฉันมีพี่สาวหรือน้องสาวสองคน

ชื่อวันในภาษาอาหรับมาจากประเพณีทางประวัติศาสตร์ วันธรรมดาส่วนใหญ่จะนับเป็นตัวเลข: - "الاِثْنَيْنِ" แปลตรงตัวว่า วันที่สอง, - "اَلثُّلَاثَاءُ" = วันที่สาม, เป็นต้น วันศุกร์มีความพิเศษเพราะเป็นวันของการละหมาดร่วมกัน ส่วนวันเสาร์และวันอาทิตย์มาจากรากศัพท์ภาษาเซมิติก ในการถามเวลา ใช้ "كَمِ السَّاعَةُ؟" = กี่โมงแล้ว?. ข้อสังเกต: สัปดาห์ภาษาอาหรับมักจะเริ่มต้นใน วันอาทิตย์ ในหลายประเทศ แต่ในบางประเทศวันจันทร์ถูกนับเป็นวันเริ่มต้น
اَلْيَوْم
วันนี้
اَلْيَوْمُ جَمِيلٌ.
غَدًا
พรุ่งนี้
أَرَاكَ غَدًا.
أَمْسِ
เมื่อวาน
أَمْسِ كَانَ مَشْغُولًا
كَمِ السَّاعَةُ؟
กี่โมงแล้ว
كَمِ السَّاعَةُ اَلآنَ؟
إِنَّهَا السَّاعَةُ الثَّانِيَةُ.
ตอนนี้เป็นเวลาสองโมงแล้ว
اَلسَّاعَة
โมง
اَلسَّاعَةُ اَلثَّالِثَةُ.
صَبَاح
สวัสดีตอนเช้า
صَبَاحُ اَلْخَيْرِ!
مَسَاء
สวัสดีตอนเย็น
مَسَاءُ اَلْخَيْرِ!
اَلْأَحَد
วันอาทิตย์
اَلْيَوْمُ الْأَحَدُ.
الاِثْنَيْن
วันจันทร์
اَلْيَوْمُ الاِثْنَيْنِ.
اَلثُّلَاثَاء
วันอังคาร
اَلْيَوْمُ الثُّلَاثَاءُ.
اَلْأَرْبِعَاء
วันพุธ
اَلْيَوْمُ الْأَرْبِعَاءُ.
اَلْخَمِيس
วันพฤหัสบดี
اَلْيَوْمُ الْخَمِيسُ.
اَلْجُمُعَة
วันศุกร์
اَلْجُمُعَةُ عُطْلَةٌ.
اَلسَّبْت
วันเสาร์
اَلسَّبْتُ يَوْمُ رَاحَةٍ.
اَلْيَوْمُ اَلْأَحَدُ.
วันนี้เป็นวันอาทิตย์
نَلْتَقِي غَدًا.
เจอกันพรุ่งนี้
أَعْمَلُ يَوْمَ اَلثُّلَاثَاءِ.
ฉันทำงานวันอังคาร

นี่คือวลีสำคัญบางส่วนสำหรับการสั่งอาหารอย่างสุภาพ ใช้ "أُرِيدُ..." = ฉันต้องการ... ถามราคาด้วย "كم السعر؟" หรือ "بِكَمْ؟" พูดว่า "مِنْ فَضْلِكَ" เมื่อขออะไรบางอย่าง และ "ًشُكْرا" สำหรับขอบคุณ
مَطْعَم
ร้านอาหาร
اَلْمَطْعَمُ قَرِيبٌ.
قَائِمَة
เมนู
قَائِمَةُ الطَّعَامِ مِن فَضْلِكَ.
مَاء
น้ำ
أُرِيدُ مَاءً.
قَهْوَة
กาแฟ
قَهْوَةً مِنْ فَضْلِكَ.
شَاي
ชา
شاي بدون سكر.
خُبْز
ขนมปัง
خُبْزٌ طَازَجٌ.
حِسَاب
เช็กบิล
اَلْحِسَابُ، مِنْ فَضْلِكَ.
لَذِيذ
อร่อย
اَلطَّعَامُ لَذِيذٌ.
قَهْوَةٌ وَاحِدَةٌ، مِنْ فَضْلِكَ.
ขอสั่งกาแฟหนึ่งที่ครับ
هَلْ لَدَيْكُمْ سُكَّرٌ؟
ที่ร้านมีน้ำตาลไหมครับ
أُرِيدُ طَبَقاً نَبَاتِيّاً.
ฉันอยากได้อาหารมังสวิรัติ
اَلْحِسَابُ، مِن فَضْلِكَ.
เช็คบิลด้วยครับ
شُكْراً عَلَى اَلْخِدْمَةِ.
ขอบคุณสำหรับบริการครับ

มาดูวิธีการถามหาสถานที่และทิศทางต่างๆ ในภาษาอาหรับกัน สำหรับสถานที่ ให้ถามด้วย "أَيْنَ...؟". คำอื่นๆ ที่จะมีประโยชน์สำหรับคุณ: "يَمِينٌ" (ขวา), "يَسَارٌ" (ซ้าย), "مُسْتَقِيمٌ" (ตรงไป), "قَرِيبٌ" (ใกล้), "بَعِيدٌ" (ไกล).
يَمِينيَمِين
ขวาขวา
انْعَطِفْ يَمِيناً.انْعَطِفْ يَمِيناً.
يَسَار
ซ้าย
انْعَطِفْ يَسَاراً.
مُسْتَقِيم
ตรง
سِرْ بِالاِتِّجَاهِ اَلْمُسْتَقِيمِ.
قَرِيب
ใกล้
اَلْمَتْجَرُ قَرِيبٌ.
بَعِيد
ไกล
اَلْبَيْتُ بَعِيدٌ.
شَارِع
ถนน
هَذَا اَلشَّارِعُ وَاسِعٌ.
مَيْدَان
จัตุรัส
اَلْمَيْدَانُ كَبِيرٌ.
مُسْتَشْفى
โรงพยาบาล
أَيْنَ اَلْمُسْتَشْفَى؟
أَيْنَ مَحَطَّةُ اَلْقِطَارِ؟
สถานีรถไฟอยู่ที่ไหน
اذْهَبْ يَمِينًا ثُمَّ يَسَارًا.
เลี้ยวขวาแล้วเลี้ยวซ้าย
اَلْمَتْحَفُ قَرِيبٌ مِنْ هُنَا.
พิพิธภัณฑ์อยู่ใกล้ๆ แถวนี้
أَنَا ضَائِعٌ. هَلْ يُمْكِنُكَ اَلْمُسَاعَدَةُ؟
ฉันหลงทาง คุณพอจะช่วยฉันหน่อยได้ไหม

คำกริยาในชีวิตประจำวันหลายคำในภาษาอาหรับมีรูปแบบเดียวกันในรูปปัจจุบันกาล ดังที่เราได้กล่าวไปแล้วในบทเรียนก่อนหน้านี้ คำกริยาเหล่านี้จะเริ่มต้นด้วยคำนำหน้าซึ่งแสดงว่าใครเป็นผู้กระทำกริยานั้น คำเตือนเล็กน้อย: "أ" = ฉัน "ن" = เรา "ي" = เขา "ت" = คุณ มาฝึกคำกริยาที่ใช้บ่อยในรูปปัจจุบันกาลแบบง่ายๆ กัน
أَعِيشُ
ฉันอาศัยอยู่
أَعِيشُ فِي مَدِينَةٍ كَبِيرَةٍ.
أَسْكُنُ
ฉันอาศัยอยู่
أَسْكُنُ قُرْبَ اَلْجَامِعَةِ.
أَدْرُسُ
ฉันกำลังเรียน
أَدْرُسُ اَلْعَرَبِيَّةَ.
أَقْرَأُ
ฉันกำลังอ่าน
أَقْرَأُ كِتَاباً.
أَكْتُبُ
ฉันเขียน
أَكْتُبُ بَرِيداً.
أُشَاهِدُ
ฉันดูอยู่
أُشَاهِدُ فِيلْماً.
أَسْمَعُ
ฉันได้ยิน
أَسْمَعُ مُوسِيقَى.
أَشْتَرِي
ฉันซื้อ
أَشْتَرِي خُبْزًا.
أَذْهَبُ إِلَى اَلسُّوقِ.
ฉันไปตลาด
أَعُودُ إِلَى اَلْبَيْتِ مُتَأَخِّرًا.
ฉันกลับถึงบ้านดึก
نَطْبُخُ فِي اَلْمَسَاءِ.
พวกเราทำอาหารตอนเย็น
هُوَ يَعْمَلُ كُلَّ يَوْمٍ.
เขาทำงานทุกวัน

คำนามและคำคุณศัพท์จะเปลี่ยนไปเมื่อเราพูดถึงมากกว่าหนึ่ง มีรูปแบบปกติทั่วไปสองแบบ: คำนามเพศชาย → เพิ่ม "ون" /""ين". ตัวอย่าง: "مُهَنْدِس" = วิศวกร →''مُهَنْدِسُونَ''/ ""مُهَنْدِسِينَ"" = วิศวกร คำนามเพศหญิง → เพิ่ม "ات". ตัวอย่าง: "مُعَلِّمَة" = ครู → "مُعَلِّمَات" = ครู คำคุณศัพท์ก็เปลี่ยนไปเพื่อให้เข้ากับพหูพจน์: "مُهَنْدِسُونَ خَبِيرُونَ" = วิศวกรที่มีประสบการณ์
مُعَلِّمَات
เหล่าคุณครูหญิง
مُعَلِّمَاتٌ جَيِّدَاتٌ.
مُهَنْدِسُون
วิศวกร
مُهَنْدِسُونَ مَاهِرُونَ.
مُمَرِّضَات
นางพยาบาล
مُمَرِّضَاتٌ لَطِيفَاتٌ.
مُسَافِرُونَ
นักท่องเที่ยว
مُسَافِرُونَ كَثِيرُونَ.
سَائِقَات
คนขับรถหญิง
سَائِقَاتٌ سَرِيعَاتٌ.
لَدَيْنَا مُعَلِّمَانِ وَمُعَلِّمَتَانِ.
เรามีครูผู้ชายสองคนและครูผู้หญิงสองคน
المَهَنْدِسُونَ يَعْمَلُونَ كَثِيرًا.
เหล่าวิศวกรทำงานกันหนักมาก
المُمَرِّضَاتُ في المُسْتَشْفَى.
นางพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาล
المُسَافِرُونَ فِي المَطَارِ.
นักท่องเที่ยวอยู่ที่สนามบิน

มาดูวลีที่มีประโยชน์ที่อาจนำไปใช้ได้ในสถานการณ์ประจำวันกัน
آسِف
ขอโทษ
آسِفْ عَلَى ٱلتَّأْخِيرِ.
مِنْ فَضْلِكَ، كَرِّرْ.
ช่วยพูดอีกครั้งได้ไหมครับ
مِنْ فَضْلِكَ، كَرِّرِ ٱلْجُمْلَةَ.
بِبُطْءٍ، مِنْ فَضْلِكَ.
ช้าๆ หน่อยครับ
تَحَدَّثْ بِبُطْءٍ، مِنْ فَضْلِكَ.
أَيْنَ ٱلْحَمَّامُ؟
ห้องน้ำอยู่ที่ไหนครับ/คะ
أَيْنَ ٱلْحَمَّامُ، مِنْ فَضْلِكَ؟
هَلْ تَتَكَلَّمُ ٱلإِنْجِلِيزِيَّةَ؟
คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม
هَلْ تَتَكَلَّمُ ٱلإِنْجِلِيزِيَّةَ؟
لَا أَفْهَمُ جَيِّدًا.
ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
آسِفْ، لَا أَفْهَمُ جَيِّدًا.
مُمْكِنْ؟
ได้ไหม
مُمْكِنْ صُورَةً؟
لَا مُشْكِلَة.
ไม่มีปัญหา
لَا مُشْكِلَة.
هَلْ يُمْكِنُ ٱلْمُسَاعَدَةُ؟
ช่วยหน่อยได้ไหมครับ
أَحْتَاجُ طَبِيباً.
ฉันต้องการพบแพทย์
أَنَا ضَائِعٌ.
ฉันหลงทาง
هَذَا مُهِمٌّ جِداً.
นี่สำคัญมาก
มันทำงานยังไงเหรอ?

เรียนรู้ไปกับ DuoCards

DuoCards คืออะไรนะ?

DuoCards เป็นแอปเรียนภาษาที่จะช่วยให้เธอสร้างคลังคำศัพท์ด้วยบัตรคำนะ เธอสามารถบันทึกคำศัพท์ที่อยากเรียนรู้ไว้ แล้วค่อยกลับมาฝึกฝนทบทวนได้เรื่อยๆ เลยนะ

ฉันจะเรียนคอร์สนี้ยังไงดี?

ลองเข้าไปดูคำอธิบายและคำศัพท์ในแต่ละส่วนนะ ไปที่ตัวเลือกบัตรคำแล้วเลือกคำศัพท์ที่อยากเรียนได้เลย จากนั้นสร้างบัญชีฟรีเพื่อบันทึกคำศัพท์และฝึกฝนได้เลย

ฉันจะฝึกบัตรคำของฉันได้ยังไงบ้าง?

เธอจะเห็นบัตรคำที่มีคำศัพท์และคำแปลที่ถูกซ่อนไว้ ลองเดาดูสิว่าหมายความว่าอะไร แล้วค่อยแตะเพื่อตรวจคำตอบนะ DuoCards จะช่วยทบทวนคำศัพท์ที่คุณรู้สึกว่ายากให้เรื่อยๆ นะ

ฉันจำเป็นต้องสมัครบัญชีไหม แล้วการเรียนฟรีหรือเปล่า?

เธอสามารถดูหน้านี้ได้โดยไม่ต้องมีบัญชีนะ ด้วยบัญชีฟรี คุณสามารถบันทึกคำศัพท์และติดตามความคืบหน้าในการเรียนรู้ของคุณได้เลยนะ แพ็กเกจฟรีมีข้อจำกัดอยู่บ้างนะ ส่วนแบบพรีเมียมจะมีฟีเจอร์เจ๋งๆ เพิ่มมาให้ใช้เพียบเลย