Çok Güzel Hareketler 2 | 20.Bölüm (Tek Parça Full HD)

Hanımlar, beyler, ekranları başındaki değerli izleyenler, BKM Mutfak Çok Güzel Hareketler'e hepiniz hoş geldiniz.
Merhaba abi, hoş geldiniz. Abi el sallıyor oradan. Karşılık vermeden şey yapamadım. Siz de hoş geldiniz, merhaba. Evet hadi herkes.
Efendim malumunuz ikinci sezon başladı. Yazın da tekrarlar falan, biz de böyle ufak ufak tanınmaya başlandık.
İnsanlar yavaş yavaş artık bizi tanıyorlar ama hakikaten yavaş yavaş oluyor bu. Yani direkt gördüğü anda tanıyan yok.
Yılmaz Hoca’yı görünce mesela; “Aaa Yılmaz Hoca.” diyorlar ama bizi görünce şöyle bir şey oluyor mesela. Karşılıklı geliyoruz bir abiyle. Şöyle bir şüpheli bakış geliyor.
Agresyon yok içinde ama. Tanımaya çalışan bakışı. Bakıyor. “Yok lan o değildir ya.”
“O olsa yürümez. Arabaya biniyor bunlar.” falan. Hakikaten öyle bir şey oluyor. Dün akşam da taksiye bindim.
Abi dedi ki: “Ya,” dedi, “sen” dedi, “bir ünlüye” dedi, “çok benziyorsun.” dedi. Beni bir ünlüye çok benzetiyorlar bu arada hakikaten.
Aytaç Şaşmaz’a benzetiyorlar beni. Var mı tanıyan Aytaç Şaşmaz’ı? Söz dizisinde oynuyor.
Ben de Aytaç’la yan yana geldim bir ara. Çocuk hakikaten bayağı yakışıklı yani.
Benim gibi değil Aytaç. Burada bir alkış bekledim hani "Sen de öylesin".
Aytaç’la yan yana geldim. O da Söz dizisinde, asker dizisinden çıkmış falan. “Merhaba,” dedi, “Aytaç ben.” dedi. Ben öyle deyince yumurcak gibi kaldım yanında.
“Merhaba abi. Atakan ben de. Komiklikler yapıyorum, şakalar yapıyorum abi.” diye.
Hakikaten öyle. Sonra dedim.” Yok abi.” dedim. Hani ben Aytaç Şaşmaz’a evet benziyorum ama... “Abi,” dedi, “sen” dedi, “Aytaç Şaşmaz’a çok benziyorsun ama” dedi,
“bir ünlüye daha çok benziyorsun.” “Kim?” dedim. “Atakan Çelik.” dedi.
Dedim “Abi ben Atakan Çelik’im.” dedim. “Bırak ya” dedi. İnanmadı. Kimliğimi gösterdim.
İnşallah bu sezonun sonunda herkes bizi tanır diye ümit ediyoruz efendim. Tekrardan hoş geldiniz.
Hazır mıyız? Balkon hazır değil mi? Hazır, süper. O zaman ustamızı çağırıyorum.
Hanımlar, beyler karşınızda Yılmaz Erdoğan.
Sağ olun. Teşekkür ederim. Sağ olun. Atakan Çelik’in verdiği geçici rahatsızlık için ben özür diliyorum.
Atakan’a bak sen. Meşhur olma anekdotlarına başlamış. Demek seni tanımayan da oluyor ha? -Hayır hocam, öyle değil. -Bir de cümleye girişini hatırlıyor musunuz?
Yılmaz Hoca’yı görünce tanıyorlar da... ...Atakan’ı görünce tanımıyorlarmış.
Hocam ben yavaş yavaşı şey yapmak için öyle yaptım ama densizlik ettiğimi o an fark ettim. 46. zafer yılım terbiyesiz.
Aferin, git hazırlan hadi. Hepiniz hoş gelmişsiniz. Çok Güzel Hareketler.
Ne gurur verici bir şey ya buraya hiç mecbur değilken geliyor olmanız.
İnsan mecbur olduğu yere bu kadar yoğun gitmiyor ya. Vallaha bilet… Hele buraya zahmet edip, bilet alıp evinden çıkıp İstanbul trafiğine girip
kim bilir hangi tartışmalardan geçip şuraya gelip oturmuş olmanız, gerçekten büyük gurur verici bir şey bize. Çocuklarım için kıvanıyorum bunu görünce.
Hoş geldin bıldırcın. -Hoş bulduk. -Senin adın nedir? -İlayda. İlayda. Kaç yaşındasın İlayda?
Sekiz. -Okul açılmadı değil mi daha? -Açılmadı. -Ne zaman açılıyor? -9 Eylül. 9 Eylül. Açıldı. Açıldı çocuklar.
Bu bizim ikinci bölüm. Açıldı, şey yapmayın. Hep birlikte bugün 15 Eylül gibi davranacağız.
Lütfen, ona dikkat edelim. Okul açıldı. Sen gittin. Arkadaşlara kavuştunuz.
Her şey oldu yani. Evet. Hazır mısın?
Çok Güzel Hareketler başlıyor.
Asırlar, asırlar önceydi. Yüce Altar’ın oğlu Tarkan ebedi düşmanı hain Kostok’un gözünü çıkarmıştı.
Kostok’un yaraları göz göz olmuş, gözü bir şey görmez olmuştu.
Kostok’a ülkedeki hiçbir göz doktoru çare bulamıyordu du du du.
Evet Kostok Bey, şimdi bir dizi test yapacağız. Öncelikle tek gözümüzü kapayalım.
Ne? Çok pardon benim hatam.
Okuyalım. Evet, buyurun. T A