Kurs dla zupełnie początkujących II.francuskie słowa

*Francuskie rodzajniki nieokreślone* Jak już wiesz, francuski rodzajnik nieokreślony ma trzy formy: *un/une/des*, które są używane w zależności *od rodzaju i liczby, do których się odnoszą*. męski: "un" żeński: "une" liczba mnoga: "des" *Ale w jakich sytuacjach używamy francuskich rodzajników nieokreślonych?* - Używamy ich, gdy mówimy o ogólnych rzeczownikach, które nie są jasno określone przez mówiącego. - Są również używane do odniesienia się do jednej rzeczy. - Odpowiadają angielskim rodzajnikom 'a', 'an' i 'some'. Poćwiczmy to trochę więcej!
une belle fille
piękna dziewczyna
Elle est une belle fille.
gentil (m)
miły
Delphine est gentille et intelligente.
C'est une femme.
To jest kobieta.
C'est un gentil garçon.
To jest miły chłopiec.
Il est très gentil.
une femme et un homme
kobieta i mężczyzna
Nous sommes des enfants.
Jesteśmy dziećmi.
acheter
kupić
J'achète une baguette.
Achète des oignons.
Kup trochę cebuli.
Je mange un yaourt.
Jem jogurt.
une voiture
samochód
J'ai une petite voiture.
Mam mały samochód.
J’ai une bonne idée.
Mam dobry pomysł.
J’ai une bonne idée. Écoute !
Tu veux une orange ?
Chcesz pomarańczę?
Tu veux une orange ? Non, merci.
*Przedimki określone:* Przeanalizujmy również francuski przedimek określony! Rodzaj męski: "Le" - le garçon Rodzaj żeński: "La" - la maison Przed *samogłoską* lub *niemym h* używamy w liczbie pojedynczej: "l" - l'animal; l'amie; l'hôpital
La femme est belle.
Kobieta jest piękna.
La femme blonde est tres belle.
un gentil garçon et de gentils parents
miły chłopiec i mili rodzice
le garçon a un chien
Chłopiec ma psa
Le garçon a un grand chien.
le chat et le cheval
kot i koń
Le chat et le cheval sont des animaux différents.
les enfants aiment les animaux
Dzieci kochają zwierzęta.
En général, les enfants aiment les animaux.
Les animaux sont mignons.
Zwierzęta są urocze.
le cheval est grand
Koń jest duży
L'hôpital dans notre ville est grand.
Szpital w naszym mieście jest duży.
*Najważniejszy francuski czasownik TO BE* *Zobacz poniżej zaimki osobowe w pierwszej kolejności* I ... "je / j" Ty ... "tu" on/ona ... "il/elle" My ... "nous" Ty ... "vous" Oni (m/k) ... "ils/elles" *Zobacz teraz czas teraźniejszy czasownika TO BE* "être" *używany z zaimkami osobowymi*. "je suis" "tu es" "il est" "elle est" "on est" "nous sommes" "vous êtes" "ils sont"
Je suis une fille.
Jestem dziewczyną.
Je suis allemand.
Tu es un garçon.
Jesteś chłopcem.
Tu es un garçon intelligent.
C'est un homme.
To jest mężczyzna.
Il est anglais.
Elle est une femme.
Ona jest kobietą.
Elle est portugaise.
Nous sommes des parents.
Jesteśmy rodzicami.
Nous sommes des parents responsables.
Vous êtes des enfants.
Jesteście dziećmi.
Vous êtes chinois.
Ils sont une famille
Oni są rodziną.
Ils sont une famille merveilleuse.
Elles sont des femmes.
One są kobietami.
Elles sont des femmes gentilles.
intelligent
inteligentny
Mon père est intelligent, ma mère est intelligente.
*Drugim najważniejszym czasownikiem w języku francuskim jest TO HAVE* "Avoir" najczęściej wyraża *własność* lub *posiadanie*. Używa się go również do mówienia o czyimś *wieku*. "j'ai" "tu as" "il a" "elle a" "nous avons" "vous avez" "ils ont"
avoir
mieć
une pomme
jabłko
J'ai une pomme.
Mam jabłko.
J'ai une pomme.
J'ai une fille.
Mam córkę.
Tu as des enfants.
Masz dzieci.
un fils
syn
Mon fils est très intelligent.
Elle a deux fils.
Ona ma dwóch synów.
Nous avons un père.
Mamy ojca.
Vous avez une mère.
Macie matkę.
Ils ont des parents.
Oni mają rodziców.
Ils ont des parents merveilleux.
Elles ont un frère.
One mają brata.
Ma mère a trois enfants.
Moja mama ma troje dzieci.
J'ai deux soeurs.
Mam dwie siostry.
J'ai deux sœurs et un frère.
J'ai des grands-parents.
Mam dziadków.
*Francuskie czasowniki kończące się na -ER* *W języku francuskim zakończenia klasy czasowników I. (dla czasowników zakończonych na -ER) są następujące:* je... *-e* tu... *-es* il... *-e* nous... *-ons* vous... *-ez* ils/elles... *-ont* *... i zobacz teraz jak są one używane z przykładowym czasownikiem:* "Parler" (mówić) "Je parle" "Tu parles" "Il / Elle / On parle" "Nous parlons" "Vous parlez" "Ils / Elles parlent"
parler
mówić
Elle parle le français et l’anglais.
Il parle français.
On mówi po francusku.
Il parle français couramment.
regarder
patrzeć
Elle regarde les enfants qui s’amusent.
Elle regarde sa mère.
Ona patrzy na swoją mamę.
Elle regarde sa mère partir au travail.
aimer
kochać
Laurence aime son frère.
Il aime sa grand-mère.
On kocha swoją babcię.
adorer
uwielbiać
Nous adorons ce film.
Elle aime son copain.
Ona kocha swojego chłopaka.
jouer
grać
Il joue au foot.
jouer au football
grać w piłkę nożną
chercher
szukać
Elle cherche un emploi.
Je cherche mon portable.
Szukam mojego telefonu.
Est-ce que tu peux m'aider à chercher mon portable ?
trouver
znaleźć
Je trouve que cette chanson est très belle.
la solution
rozwiązanie
La solution est évidente.
J'ai trouvé la solution.
Znalazłem rozwiązanie.
étudier
studiować
Elle étudie à l'université.
les langues étrangères
języki obce
J'apprends les langues étrangères.
Ils étudient les langues étrangères.
Oni studiują języki obce.
Ils étudient l'anglais et l'espagnol à l'école.
*Francuski przyimek TO * Przyimek "à" (to) w języku francuskim zmienia się w *au*, gdy występują po nim rzeczowniki i zaimki rodzaju męskiego: "au cinéma" (w kinie) "au théâtre" (w teatrze) *à* plus *le* = "au"
Il est au cinéma.
On jest w kinie.
Il est au cinéma avec ses amis.
Je suis à la maison.
Jestem w domu.
Je suis à la maison avec ma famille.
Ils sont à l'école.
Oni są w szkole.
Ils sont à l'école primaire.
l'université (f)
uniwersytet
Je suis étudiant à l'université de Montréal.
Elle étudie à l'université.
Ona studiuje na uniwersytecie.
la ville
miasto
Tu habites dans quelle ville ?
habiter
mieszkać
J'habite à Marseille.
Elles habitent à Bruxelles.
One mieszkają w Brukseli.
Il habite au Havre.
On mieszka w Hawrze.
Ils vont au zoo.
Oni idą do zoo.
*Francuski przyimek FROM * W języku francuskim przyimek "de" zmienia swoją formę w zależności od tego, czy występuje po nim rzeczownik rodzaju męskiego czy żeńskiego. Forma zmienia się w następujący sposób: de + l' = de + la = "de la" de + le = "du" de + les = "des"
faire du sport
uprawiać sport
Il fait du sport ce matin.
vouloir
chcieć
Je veux une pizza.
l'eau
woda
Je nage dans l'eau.
Nous voulons de l'eau.
Chcemy wody.
Nous voulons de l'eau fraîche.
Je veux une tasse de café.
Chcę filiżankę kawy.
la glace
lody
Je vais manger une glace.
L'enfant veut de la glace.
Dziecko chce loda.
Je vais acheter de la glace pour les enfants.
Elle aime parler des langues étrangères.
Ona lubi mówić w językach obcych.
Il vient d'Espagne.
On pochodzi z Hiszpanii.
Cela me fait du bien.
To mi dobrze robi.
*Kolejny bardzo ważny francuski czasownik - DO* *"Faire" jest czasownikiem nieregularnym, zobacz jak się odmienia:* "je fais" "tu fais" "il fait" "nous faisons" "vous faites" "ils font"
faire
robić
Je fais mes devoirs.
le sport
sport
Le sport est bon pour la santé.
Tu fais du sport?
Uprawiasz sport?
Je fais du jogging.
Uprawiam trochę joggingu.
Elle fait du yoga.
Ona uprawia jogę.
Il fait de la natation.
On pływa.
Il fait de la natation tous les jours.
Nous faisons de l'escalade.
Wspinamy się.
Vous faites du ski.
Jeździcie na nartach.
Elles font de la danse.
One tańczą.
Ils font des arts martiaux.
Oni uprawiają sztuki walki.
*Odnoszenie się do osób i przedmiotów mówiąc THIS/THAT IS i THESE/THOSE ARE* Forma *C'est* i *Ce sont* jest używana do określenia lub przedstawienia czegoś lub kogoś. Jeśli osoba lub obiekt, do którego się odnosimy, jest w liczbie pojedynczej, używamy "C'est". Jeśli podmiot jest w liczbie mnogiej, używamy "Ce sont".
C'est super!
To jest świetne!
C'est super de te revoir!
C'est intéressant!
To jest interesujące!
C'est mon ami Pierre.
To jest mój przyjaciel Pierre.
C'est mon amie Julie.
To jest moja przyjaciółka Julie.
C'est l'ami de ma sœur.
To jest przyjaciel mojej siostry.
C'est l'ami de ma sœur. Il est très gentil.
C'est la cousine de Jean.
To jest kuzynka Jeana.
Ce sont les cousins de Marie.
To są kuzyni Marii.
Ce sont les collègues de Charlotte.
To są koledzy Charlotte.
Ce sont les chats de ma mère.
To są koty mojej mamy.
*Podstawowe liczby od 1 do 20* Zobacz jak pisać i wymawiać pierwsze dwadzieścia liczb po francusku
un
jeden
deux
dwa
Deux heures.
trois
trzy
Trois heures.
quatre
cztery
cinq
pięć
six
sześć
sept
siedem
huit
osiem
Huit heures.
neuf
dziewięć
Neuf heures.
dix
dziesięć
dix ans
onze
jedenaście
douze
dwanaście
Douze heures.
treize
trzynaście
quatorze
czternaście
Quatorze heures.
quinze
piętnaście
seize
szesnaście
dix-sept
siedemnaście
dix-huit
osiemnaście
dix-neuf
dziewiętnaście
Dix-neuf enfants.
vingt
dwadzieścia
Vingt heures.
J'ai dix-neuf ans.
Mam dziewiętnaście lat.
Ma sœur a quinze ans.
Moja siostra ma piętnaście lat.
Mon frère a quatorze ans.
Mój brat ma czternaście lat.
Mon cousin a treize ans.
Mój kuzyn ma trzynaście lat.
*Podstawowa forma negatywna* Aby stworzyć zdanie przeczące w języku francuskim, podstawowa struktura to: *ne + czasownik + pas*. W prostych zdaniach, zawsze stawiamy *ne* przed czasownikiem i *pas* zaraz po nim. Jednak w mówionym języku francuskim często nie usłyszysz *ne*, ponieważ Francuzi nie używają go w płynnym języku francuskim, więc zawsze słuchaj *pas* w ich negatywnych zdaniach. Zauważ również, że przed czasownikiem zaczynającym się od samogłoski, "ne" jest skrócone do *n'*. Spójrzmy teraz na kilka przykładów.
Je ne trouve pas de solution.
Nie mogę znaleźć rozwiązania.
Ma sœur n'a pas huit ans.
Moja siostra nie ma jeszcze ośmiu lat.
Elle ne fait pas de sport.
Ona nie uprawia sportu.
Il n'a pas de cousin.
On nie ma kuzyna.
Nous n'habitons pas en France.
Nie mieszkamy we Francji.
Elle n'est pas française.
Ona nie jest Francuzką.
Ma grand-mère n'aime pas le cinéma.
Moja babcia nie lubi kina.
Je n'aime pas le sport.
Nie lubię sportu.
Je n'ai pas d'animaux de compagnie.
Nie mam żadnych zwierząt domowych.
*Francuskie przymiotniki wskazujące* Przymiotniki*demonstracyjne* wskazują lub określają *konkretną osobę, przedmiot lub ideę*. Francuskie przymiotniki pokazowe, "ce/cette/ces" zawsze *poprzedzają rzecz* ownik i *zgadzają się z nim w płci i liczbie*. "Ce" staje się "cet" przed rzeczownikami w *liczbie* pojedynczej męskiej, które zaczynają się od *samogłoski* lub *niemego h*. Liczba mnoga "ces" jest taka sama dla męskiej i żeńskiej. *męska liczba pojedyncza, po której następuje spółgłoska...CE:* "ce garçon" "ce livre" *męska pojedyncza, po której następuje samogłoska... CET:* "cet ami" "cet homme" *żeńska liczba pojedyncza... CETTE:* "cette fille" "cette chaise" "cette adresse" *męska i żeńska liczba mnoga... CES:* "ces parents" "ces livres" "ces chaises" "ces hommes" "ces addresses" Wybór właściwego przymiotnika "ce/cet/cette/ces" zależy od tego, co następuje po nim - rzeczownik męski vs. żeński; liczba pojedyncza vs. mnoga, rozpoczynający się od samogłoski vs. spółgłoski? Przyjrzyjmy się...
Cet homme est mon oncle.
Ten mężczyzna to mój wujek.
Cette dame est ma grand-mère.
Ta pani to moja babcia.
Ces enfants sont les fils de Marie.
Te dzieci są synami Marii.
Ce monsieur est le père de Julie.
Ten pan jest ojcem Julii.
Cette fille est la copine de Simon.
Ta dziewczyna to dziewczyna Simona.
Ces amies ne parlent pas anglais.
Te przyjaciółki nie mówią po angielsku.
Ces amies ne parlent pas français.
Ce garçon joue au foot.
Ten chłopiec gra w piłkę nożną.
Je regarde cette femme.
Patrzę na tę kobietę.
Ce livre est intéressant.
Ta książka jest interesująca.
Cet homme est mon père.
Ten mężczyzna to mój ojciec.
Ces gens habitent à Paris.
Ci ludzie mieszkają w Paryżu.
Ces maisons sont belles.
Te domy są piękne.