หลักสูตรสำหรับผู้เริ่มต้น (A1/A2)คำภาษาอังกฤษ

*Welcome to the Beginners Course!* หลักสูตรนี้จะนำคุณผ่านพื้นฐานและช่วยให้คุณเริ่มใช้ภาษาอังกฤษในสถานการณ์ประจำวัน! คุณจะได้เรียนรู้วิธีการสร้างประโยค การใช้กาลที่จำเป็น และขยายคำศัพท์ของคุณด้วยคำที่ใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน ก่อนที่เราจะเริ่มต้น มาวอร์มอัพด้วยคำและวลีที่มีประโยชน์เพื่อให้คุณเริ่มต้นได้!

*ยินดีต้อนรับสู่หลักสูตรสำหรับผู้เริ่มต้น!* มาเริ่มกันที่กริยา "can"ใช้ "can"เพื่อพูดถึง *ความเป็นไปได้* หรือ *ความสามารถ* ใช้ can ร่วมกับกริยาอื่นเสมอ คุณสามารถใช้ "can"สร้างคำตอบสั้น ๆ ได้เหมือนในตัวอย่างนี้: "Can you speak English?"- "Yes, I can." "I can"= ฉันสามารถทำบางสิ่งบางอย่างได้ / ฉันรู้ว่าบางสิ่งบางอย่างเป็นไปได้สำหรับฉัน เช่น "I can dance very well.":

*สามารถในเชิงลบ* หากต้องการให้เป็นคำปฏิเสธ ให้เติม "not"หลัง can เพื่อสร้างเป็นคำหนึ่งคำ (can not = can't) มาเรียนรู้คำกริยาใหม่ๆ กันเถอะ! "to repeat" "to sing" "to swim"-

*คำสรรพนามวัตถุ* คำสรรพนามหมายถึงบุคคลหรือสิ่ง *ที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำ* โดยปกติจะอยู่หลังคำกริยาหรือคำบุพบท ตัวอย่างเช่น: "I spend a lot of time with my family. I love them so much."( *พวกเขา* เข้ามาแทนที่ *ครอบครัวของฉัน* ) คำสรรพนามวัตถุคือ: "me" "you" "him" "her" "us" "them"

*ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง* เราใช้ Present Continuous Tense เมื่อพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ใช้กริยาช่วย "to be"ในรูปแบบที่ถูกต้องและเติม *-ing* ลงท้ายหน้ากริยา "He is sleeping." "You are eating."

*ตอนจบบางครั้งก็เปลี่ยนไป* บางครั้งการสิ้นสุดของคำกริยาจะเปลี่ยนไปในกาลปัจจุบัน เมื่อกริยาลงท้ายด้วย *e* ให้ทิ้ง *e* แล้วเติม *-ing* : "make"- "making" in ' เมื่อ *คำกริยาพยางค์เดียวลงท้ายด้วยสระ + พยัญชนะ ให้* เพิ่มพยัญชนะท้ายเป็นสองเท่าแล้วเติม *ing* : "swim"- "swimming" เมื่อคำกริยาลงท้ายด้วย *สระ + พยัญชนะโดยเน้นที่พยางค์สุดท้าย ให้* เพิ่มพยัญชนะเป็นสองเท่าและเพิ่ม *ing* : "begin"- "beginning" *อย่าเพิ่มเสียงพยัญชนะ* ของคำที่มี *มากกว่าหนึ่งพยางค์เป็นสองเท่า* หากเสียงเน้นเสียงไม่ได้อยู่ที่พยางค์สุดท้าย: "remember"- "remembering"

*นำเสนออย่างต่อเนื่อง - การปฏิเสธและคำถาม* หากต้องการสร้างคำปฏิเสธ ให้วาง "not"หน้าคำกริยาหลัก "He is not sleeping." "You are not eating." ตั้งคำถามโดยใส่ *am, is,* or *are* *นำหน้าเรื่อง* "Is he sleeping?" "Are you eating?"

*นำเสนอกาลแบบง่ายกับกาลต่อเนื่องในปัจจุบัน* คุณรู้อยู่แล้วว่าเราใช้ Present Simple Tense เมื่อเราพูดถึง *บางสิ่งที่ซ้ำซาก* หรือเกี่ยวกับ *นิสัย* ของเราและ *สิ่งที่เราชอบ* "I go to the gym every week." "I like pizza." เราใช้ *กาลต่อเนื่องปัจจุบัน* เมื่อเราพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น *ในขณะนี้* คำสัญญาณที่มีปัจจุบันต่อเนื่อง: "right now", "now", "at the moment", "today" "He is singing right now." "We are at school at the moment."

*ตัวเลขหลัก* โดยปกติแล้วจะใช้ตัวเลขคาร์ดินัลเมื่อคุณ: นับสิ่งของ: "I have two brothers." ให้อายุของคุณ: "I am ten years old." แจ้งเบอร์โทรศัพท์ของคุณ: "My phone number is two-six-three, three-eight-four-seven." ให้ปี: "It happened in nineteen seventy-five (1975)." 1 - "one" 2 - "two" 3 - "three" 4 - "four" 5 - "five" 6 - "six" 7 - "seven" 8 - "eight" 9 - "nine" 10 - "ten"

*รูปแบบคำคุณศัพท์เปรียบเทียบและขั้นสุดยอด* หากต้องการเปรียบเทียบ คุณต้องใช้คำคุณศัพท์รูปแบบเปรียบเทียบและขั้นสูงสุด ตัวอย่างเช่น: "tall"- "taller"- "the tallest" "small"- "smaller"- "the smallest" *Comparative* ใช้เมื่อเราเปรียบเทียบคุณสมบัติบางอย่าง และต้องการบอกว่าบางสิ่งมีคุณภาพดีกว่า/แย่กว่านั้น เราใช้ *Superlative* เมื่อเราต้องการแสดงว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด *อย่าลืมเพิ่ม definite article เมื่อสร้างรูปแบบขั้นสูงสุด* ใช้ "than"กับ *คำคุณศัพท์เปรียบเทียบ* เมื่อเปรียบเทียบสองสิ่งหรือคน

*การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์สั้น ๆ* (คำคุณศัพท์พยางค์เดียวและคำคุณศัพท์สองพยางค์ที่ลงท้ายด้วย -y) เปรียบเทียบ: เพิ่มตอนจบ *-er* : "smaller" สุดยอด: เพิ่มตอนจบ *-est* และบทความ *the* นำหน้าคำคุณศัพท์: "the smallest" *เพิ่มตัวอักษรตัวสุดท้ายเป็นสองเท่า* หากคำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ สระ พยัญชนะ: "big"- "bigger"- "the biggest" *เปลี่ยน Y เป็น I* เมื่อคำคุณศัพท์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ + Y "funny"- "funnier"- "the funniest"

*การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ขนาดยาว* (คำคุณศัพท์ 2 พยางค์ - ทั้งหมดยกเว้นคำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย -y และคำคุณศัพท์ที่มีตั้งแต่ 3 พยางค์ขึ้นไป) หากต้องการสร้างการเปรียบเทียบ ให้เพิ่ม MORE ก่อนแบบฟอร์มพื้นฐาน "more beautiful" หากต้องการสร้างขั้นสุดยอด ให้เพิ่ม definite article และคำว่า MOST ก่อนแบบฟอร์มพื้นฐาน"the most beautiful" "It's more useful than you think." "That's the most complicated exam!"

*คำคุณศัพท์ที่ไม่สม่ำเสมอ* เราต้องจำรูปแบบของคำคุณศัพท์ที่ไม่ปกติ "good"- "better"- "the best" "bad"- "worse"- "the worst" "far"- "farther/further"- "the farthest/furthest" "little"- "less"- "the least" "much"- "more"- "the most" "It will get better soon." "She is the best teacher in the world!"

*วลีในรูปกาลง่าย ๆ ในอดีต* Past Simple Tense ใช้เพื่อพูดถึงการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้วในอดีต หากต้องการสร้าง Past Simple Tense คุณจะต้องเติม "-ed"กริยาปกติในรูปฐาน ตัวอย่างเช่น: "She walked to the store" "He watched TV last night." "to talk"- - "talked" "to walk"- - "walked" "to watch"- - "watched" "to cook"- - "cooked" "to visit"- "visited"

*รูปแบบกาลง่าย ๆ ในอดีตที่ไม่ปกติ* มีรูปแบบอดีตกาลที่ไม่ปกติหลายรูปแบบในภาษาอังกฤษที่คุณต้องจำ เรามาดูคำกริยาที่สำคัญสองคำและรูปแบบอดีตกาลที่เรียบง่ายของพวกมันกันดีกว่า! "to do"- "did"- "I did my homework." "to make"- "made"- "I made pizza."

*อดีตที่เรียบง่ายของ TO BE* สำหรับวิชาเอกพจน์ อดีตกาลธรรมดาของ *be* "was"คือ สำหรับประธานพหูพจน์ (และเอกพจน์คุณ) อดีตกาลที่เรียบง่าย "were"คือ "I was at school yesterday." "You were at home." ในประโยคปฏิเสธ ให้เติมคำวิเศษณ์ *not* และวางไว้ *หลังคำว่า was/were* โปรดจำไว้ว่ารูปแบบที่สั้นลงส่วนใหญ่จะใช้ในประโยคปฏิเสธ: "wasn't"= "was not"/ "weren't""were not"= "I wasn't at school yesterday." "You weren't at home."

*คำสรรพนามสะท้อน* เรามักจะใช้คำสรรพนามสะท้อนเมื่อประธานและกรรมของคำกริยาเหมือนกัน นอกจากนี้เมื่อเราต้องการชี้ให้เห็นว่าเรา (หรือคนอื่น) ทำอะไรบางอย่าง เอกพจน์: "myself"(ฉัน) "yourself"(คุณ) "himself"(เขา) "herself"(เธอ) "itself"(มัน) พหูพจน์: "ourselves"(เรา) "yourselves"(คุณ) "themselves"(พวกเขา) "I did it myself." "We did it ourselves." "I cut myself."

*พูดถึงเวลา* เราใช้คำบุพบทของเวลาเหล่านี้: "at", "in", and "on". เราใช้ "at"ระบุเวลา: "at 3 o'clock", "at noon", "at the moment" ใช้ "in"เป็นเดือน ปี ศตวรรษ และระยะเวลายาวนาน: "in winter", "in April", "in 1990" ใช้ "on"สำหรับวันและวันที่: "on Monday", "on the 6th of March"

*อนาคต - ไปที่* แสดงแผนหรือความตั้งใจที่ได้รับการตัดสินใจแล้วหรือการคาดการณ์เชิงตรรกะสำหรับอนาคต สัญญาณคำ: "in one year" "next week" "next year" "next month" "tomorrow" "soon"ฯลฯ "I am going to meet my friend next week." "They are going to talk about his future tomorrow."

*อนาคต - คำถามและการปฏิเสธ* หากต้องการสร้างการปฏิเสธ เพียงเติม "not"ก่อน "going to": "We are not going to sleep tonight." หากต้องการตั้งคำถาม ให้เปลี่ยนประธานด้วยกริยา "to be": "Are you going to be there?"

*คำวิเศษณ์* คำวิเศษณ์คือคำที่ใช้ขยาย (อธิบาย) คำกริยา คำคุณศัพท์ คำวิเศษณ์อื่น หรือแม้แต่ทั้งประโยค เช่น "very", "really""too", ฯลฯ ตัวอย่าง: "He is very tall." "I really like him." "The dress is too expensive." "Fortunately, I brought an umbrella."