Kurs dla zupełnie początkujących (A1)angielskie słowa

*Witamy na kursie dla zupełnie początkujących!* Kurs ten poprowadzi Cię przez podstawy języka angielskiego. Pomoże ci zrozumieć podstawową gramatykę, jednocześnie wprowadzając przydatne zwroty i kluczowe słownictwo w codziennych sytuacjach. Zaczniemy od podstawowych wyrażeń, takich jak powitania i podziękowania. Do dzieła!

*Skąd jesteś?* Ważne jest, aby wiedzieć, jak powiedzieć, skąd się pochodzi. Możesz odpowiedzieć na dwa sposoby: "I am from..." "I come from..." "Where are you from?" "I am from Spain." lub "I come from Spain."

*Czasownik TO BE* Spójrz na formy czasownika "TO BE" w trzech pierwszych osobach: Oto jak to wygląda: "I am" "you are" "he/she/it is" Zauważ, że "I" jest *zawsze pisany wielką literą.*

*Poproszę jedną kawę!* Czy podczas podróży natknąłeś się na przytulną kawiarnię? Dowiedzmy się, jak zamówić kawę lub poprosić o rachunek.

*Przedimki nieokreślone i określone* "a dog" - Przedimka nieokreślonego *a/an* używamy, gdy nie mówimy o konkretnej rzeczy - czyli "jakiś pies" . Przedimka nieokreślonego używamy również, gdy mówimy o czymś po raz pierwszy. Na przykład: "There is a dog." Przedimki nieokreślone są używane tylko dla słów w liczbie pojedynczej, *liczba mnoga nie ma przedimka nieokreślonego*. "the car" - Przedimka określonego *the* używamy, gdy odnosimy się do czegoś lub kogoś, o kim już wcześniej wspominaliśmy lub gdy z kontekstu jasno wynika, o czym lub o kim mówimy. Na przykład: "The car is big." "The dog that attacked me ran away."

*Kiedy używamy AN zamiast A?* Jeśli słowo zaczyna się od spółgłoski, używamy przedimka "a" Jeśli słowo zaczyna się od samogłoski, używamy przedimka "an" "a pen" "an apple"

*Present simple* Present simple używamy, kiedy chcemy mówić o nawykach, czynnościach powtarzających się, emocjach albo życzeniach, a także, gdy stwierdzamy powszechnie znane fakty. W języku angielskim wszystkie osoby mają tę samą formę, z wyjątkiem 3. osoby liczby pojedynczej (on/ona/ono). W większości przypadków przyrostek *-s* jest dodawany w 3. osobie liczby pojedynczej: "I live in Prague." "My sister lives in London."

*Końcówki czasowników czasami się zmieniają* Jeśli czasownik kończy się na *-y*, które następuje po spółgłosce, dla 3. osoby liczby pojedynczej *-y* zastępujemy *-ies*: "I study English." "He studies English." Dodajemy końcówkę *-es* w 3. osobie liczby pojedynczej, jeśli czasownik kończy się na *-sh*, *-ch*, *-x*, *-o*, *-ss*, *-zz*: "I wash my hands." "He washes his hands."

*Pytanie o drogę* Jeśli zgubisz się podczas podróży lub nie jesteś czegoś pewien, nie wahaj się zapytać miejscowych. To świetny sposób na ćwiczenie języka. Oto kilka zwrotów, które pomogą Ci z łatwością sobie z tym poradzić.

*Określanie zwyczajów i odstępów czasowych* Użyj tych wyrażeń, aby określić częstotliwość: "often" "usually" "sometimes" "always" "never" "every day/week/year/"

*Czasownik TO HAVE* Czasownik ten jest nieregularny - ma on dwie formy w czasie teraźniejszym: "have" lub "has", a użycie danej formy zależy od podmiotu (osoby) w zdaniu. "I have" "you have" "he/she/it has" "we have" "you have" "they have"

*Trzy główne czasowniki posiłkowe* "Do" "be" i "have" to trzy główne *czasowniki* posiłkowe w języku angielskim. Znasz już czasownik "to have" i liczbę pojedynczą "to be". Dla *zaimków osobowych w liczbie mnogiej* musisz zapamiętać formę czasownika "to be", którą jest "are". To proste, prawda? "I am" "you are" "he is" /"she is"/"it is" "we are" "you are" "they are"

*Czasownik TO DO* Czasownik "to do" może być stosowany zarówno jako czasownik posiłkowy jak i główny! Oto jak odmieniamy czasownik "to do": "I do" "you do" "he/she/it does" "we do" "you do" "they do"

*Poznawanie nowych ludzi* W tej sekcji dowiemy się, jak się przedstawić i zadawać pytania, aby dowiedzieć się więcej o innych.

*Pytania* Do tworzenia *pytań* możemy użyć czasownika "do" . Pamiętaj! Gdy podmiotem jest *on, ona* lub *ono*, użyjemy *DOES*. Casownik "do" stawiamy na początku zdania, aby zdanie twierdzące stało się pytaniem. Zauważ, że *litera S na końcu czasownika ze zdania twierdzącego znika w pytaniu*, ponieważ *s* zostało już użyte w "does". Oto kilka przykładów: "Do you work here?" "Do you like chocolate?" "Does she speak Spanish?" "Does it work?" Na te pytania można odpowiedzieć *tak lub nie* W pytaniach z użyciem *do/does* możliwe jest udzielenie krótkich odpowiedzi na pytania bezpośrednie w następujący sposób: "Do you speak English?" - "Yes, I do." "Does she speak English?" - "Yes, she does."

*Pytania z użyciem czasownika TO BE* Większość pytań tworzy się poprzez *zmianę szyku wyrazów* w zdaniu. Zdanie twierdzące: podmiot + am/is/are "She is from Spain." Pytanie: am/is/are + podmiot "Is she from Spain?"

*Pytania WH* Na te pytania nie można odpowiedzieć *tak* lub *nie*. Zasady tworzenia pytań są takie same jak te powyżej, z wyjątkiem tego, że na początku pojawia się dodatkowe słowo pytające ("what", "why", "where", "when", "whom", "whose", "how"). "Where is he?" - "He is here." "What do they like?" - "They like pizza."

*Pytanie how* "How?" - *jak?* może być używany z innymi słowami do tworzenia różnych typów pytań, na przykład: "how far?" - jak daleko? "how long?" - jak długo? "how many?" - jak dużo? Poza tym, how może być używane *z przymiotnikami*, aby tworzyć pytania, na przykład: "How difficult is it?" - Jak trudne to jest? "How big is he?" - Jak duży on jest?

*Przeczenia* Przeczenia tworzymy poprzez umieszczenie "not" po czasowniku. "They are not here." "I am not your friend." "We do not work here." Jeśli w zdaniu występują dwa czasowniki, "not" umieszczamy tylko po pierwszym z nich: "She does not speak English." *Podpowiedź: don't jest skróconą formą do not*, podobnie jak *aren't* jest skróconą formą *are not* i *isn't* of *is not*.

*Opis osoby* Nauczmy się opisywać osoby przy użyciu czasowników "to have" i "to be", które już znasz, wraz z kilkoma praktycznymi przymiotnikami.

*Liczba mnoga* Liczbę mnogą tworzymy najczęściej poprzez dodanie końcówki *-S* do rzeczownika. Na przykład: "a girl" - "girls" "a song" - "songs" Jeśli słowo kończy się na -s, -sh, -ch, -x lub -z, dodajemy *-ES* "a bus" - "buses" Jeśli słowo kończy się na *Y* po spółgłosce, zmieniamy *Y* na *IES* "a strawberry" - "strawberries" Istnieją również wyjątki w odmianie rzeczowników w liczbie mnogiej, na przykład: "a child" - "children" "a woman" - "women" "a man" - "men"

"There is" / "There are" Zwroty te oznaczają, że coś jest, istnieje, znajduje się. Używamy ich do określenia, że coś istnieje lub znajduje się gdzieś: Zdanie twierdzące: "There is a dog." "There are two boys." Pytanie: "Is there a house?" Odpowiedź: "Yes, there is./No there is not." Pytanie: "Are there trees in the garden?" Odpowiedź: "Yes, there are./ No, there are not." Odmowa: "There is not a problem." "There are no trees in the garden."

"SOME" "ANY" "some" - używamy w zdaniach twierdzących dla rzeczowników policzalnych w liczbie mnogiej (gdy nie znamy ich dokładnej ilości) i dla rzeczowników niepoliczalnych. "I have some flowers" "There is some milk in the fridge" "Any" używamy w zdaniach przeczących i pytaniach. "I do not have any flowers." "Is there any milk?"

*Zaimki wskazujące* "THIS/THESE" - Używamy, kiedy obiekt, o którym mówimy, jest blisko. "this book" - *ta książka* liczba pojedyncza "these books" - *te książki* liczba mnoga "THAT/THOSE" - Używamy, kiedy obiekt, o którym mówimy, znajduje się gdzieś dalej. "that book" - *tamta książka* liczba pojedyncza "those books" - *tamte książki* liczba mnoga

*Rozmowa o pogodzie* Pogoda to często poruszany temat, ponieważ zmienia się niemal każdego dnia. Przyjrzyjmy się kilku przydatnym zwrotom, abyś mógł rozmawiać o tym, co dzieje się na zewnątrz 😉

*Zaimki dzierżawcze* *Zależne* - stoją przed słowem, z którym są połączone i nigdy nie występują samodzielnie. "my", "your", "his", "her", "its", "our", "your", "their" "This is my car." "Are these your books?" *Niezależne* - mogą występować samodzielnie w zdaniu lub za rzeczownikiem. "mine", "yours", "his", "hers", "its", "ours", "yours", "theirs" "This car is mine." " Is that yours?"

*Określenie posiadania:* *'s* dodajemy, gdy rzeczy są czyjąś własnością, ale można go również używać w odniesieniu do zwierząt, organizacji, a nawet niektórych wyrażeń czasowych. "This is my sister's dog." "What are the government’s plans?" "Today’s news." W liczbie mnogiej dodajemy tylko apostrof (*'*) bez *s*: "Our sisters' dresses are long."