Kurs dla zupełnie początkującychhiszpańskie słowa

*Witamy na kursie!* W ramach tego kursu nauczysz się podstaw języka hiszpańskiego. Język ten znany jest również pod nazwą „ "castellano" ”. Hiszpania ma cztery języki urzędowe: „ "el castellano" ”, „ "el catalán" ” oraz „ "el gallego" "el vasco/euskera." ”. Istnieje również „ "el latinoamericano" ”, używany w Ameryce Łacińskiej. Najczęstszym powitaniem, jakie usłyszysz od native speakerów języka hiszpańskiego, jest „ "Hola" ”, co oznacza *„dzień dobry*”. Istnieją jednak również inne opcje, na przykład „ "Buenos días" ” (używane do południa) lub „ "Buenas tardes" ” (używane po południu). Wieczorem/w nocy używamy „ "Buenas noches" ”. Aby się pożegnać, możemy użyć „ "adiós" ” lub „ "hasta luego" ”. Istnieją dwa sposoby, aby zapytać *„Jak się masz?”*, i nie ma między nimi żadnej różnicy. "¿Qué tal?" "¿Cómo estás?"

*Płeć* Wszystkie rzeczowniki są rodzaju męskiego lub żeńskiego. Przeważnie rzeczowniki rodzaju męskiego kończą się na *-o*, a rzeczowniki rodzaju żeńskiego kończą się na *-a*. *Przedimki - nieokreślone:* W języku hiszpańskim istnieją przedimki określone i nieokreślone. Przedimki muszą odpowiadać liczbie i płci. Teraz przyjrzymy się przedimkom nieokreślonym. Przedimków nieokreślonych używamy, gdy rzeczownik jest nieokreślony, gdy wspominamy o nim po raz pierwszy lub gdy chcemy powiedzieć "jeden" lub "jakiś". "una chica" (rodzaj żeński) "un chico" (rodzaj męski) "Él es un chico." "Tengo un par de botas." "Un poco de agua."

*Artykuły - definitywne* Rodzajnika określonego używamy, gdy odnosimy się do czegoś lub kogoś, o czym już wcześniej wspominaliśmy lub gdy z kontekstu jasno wynika, o czym lub o kim mówimy. Rodzajniki muszą być zgodne z liczbą i płcią. "el perro" (rodzaj męski - liczba pojedyncza) "los perros" (rodzaj męski - liczba mnoga) "la chica" (żeński - liczba pojedyncza) "las chicas" (żeński - liczba mnoga).

*Być* W języku hiszpańskim istnieją trzy wyrażenia dla czasownika *być* - "ser" / "estar" / "haber (hay)". "yo soy" "tú eres" "él/ella es" "nosotros/nosotras somos" "vosotros/vosotras sois" "ellos/ellas son" "yo estoy" "tú estás" "él/ella está" "nosotros/nosotras estamos" "vosotros/vosotras estáis" "ellos/ellas están" Główna różnica: "ser" jest używany dla stanu *stałego* "estar" jest używany dla stanu *tymczasowego* "ser" - charakterystyka - czas, data - pochodzenie - zawód - narodowość - pokrewieństwo - posiadanie "estar" - lokalizacja - stan lub kondycja (emocje) "haber (hay)" Wyjaśnimy to później.

*Pierwsza rozmowa* Przyjrzyjmy się kilku przydatnym wyrażeniom, które pomogą Ci porozumieć się w języku hiszpańskim. Więcej znajdziesz w zestawie *Podstawowe zwroty* Pamiętaj, że w języku hiszpańskim używa się wykrzyknika i znaku zapytania przed i na końcu zdania.

*Inne przydatne zwroty używane w codziennych rozmowach* Przejdźmy teraz przez kilka praktycznych zdań, których będziesz używać na co dzień.

*Zaimki osobowe* "Yo" "Tú" "Él"/ "Ella" / "Usted" "Nosotros" (tylko mężczyźni lub oboje - kobiety i mężczyźni) / "Nosotras" (tylko kobiety) "Vosotros" (tylko mężczyźni lub oboje - kobiety i mężczyźni) / "Vosotras" (tylko kobiety) "Ellos" (tylko mężczyźni lub oboje - kobiety i mężczyźni) / "Ellas" (tylko kobiety) / "Ustedes" *Usted / Ustedes* to formalne wyrażenia oznaczające *ciebie*, np. *Usted es su padre. / Ustedes son nuestros padres.* np. "Él es mi padre" np. "Ella es mi madre" np. "Nosotras somos buenas amigas." (tylko kobiety - my używamy *nosotras*) np. "Nosotros somos buenos amigos." (tylko mężczyźni lub oboje - używamy *nosotros*)

*Zaimki dzierżawcze* Zależne - zawsze używane z rzeczownikiem, w liczbie mnogiej dodaje się *s*. "mi" "tu" "su" "nuestro" /"nuestra" "vuestro"/"vuestra" "su" "Mi madre es guapa" "Nuestras amigas son simpáticas" Independent - nie występuje bezpośrednio po rzeczowniku, w liczbie mnogiej dodajemy *s*. "mío" / "mía" "tuyo" / "tuya" "suyo" / "suya" "nuestro" / / "nuestra" "vuestro" / / "vuestra" "suyo" / "suya" Zaimki dzierżawcze muszą odpowiadać liczbie i płci. Różnica: Zależny: "Esto es mi libro." Niezależny: "No es tuyo, es mío."

*Przyimki* Przyjrzyjmy się kilku najczęściej używanym przyimkom. "DE" - of, about, from Jeden z najczęściej używanych hiszpańskich przyimków, który jest używany do wyrażania posiadania, punktu pochodzenia, części czegoś i tego, z czego coś jest zrobione. np: "Ella es de Polonia". "Está encima de la mesa." "La mesa es de madera." "A" - at, to Służy do wyrażania czasu, wprowadzania obiektu pośredniego, wydawania polecenia lub wskazywania sposobu i ruchu. np: "Vamos a la escuela." "Al lado de la silla está Pedro." "A la una." Spójrz na tę zmianę gramatyczną: de + el = "DEL" a + el - = "AL"

*Więcej przyimków* Inne typowe przyimki to "en" i "con". "EN" - w, na Służy do opisywania lokalizacji, wyrażania czasu (np. "llegamos en dos horas"). np: "Vivo en España." "El dinero está en la mesa." np: "CON" - z "Hablo con mi abuela todos los días." "¿Puedo venir con mis amigos?"

*Tworzenie liczby mnogiej* Rzeczowniki zakończone na samogłoskę - dodajemy *-s*: "el libro" "los libros" Rzeczowniki zakończone na spółgłoskę - dodajemy *-es*: "el profesor" "los profesores" Rzeczowniki zakończone na *-s* nie odmieniają się w liczbie mnogiej: "el paraguas" "los paraguas" Należy pamiętać, że końcówka niektórych rzeczowników w liczbie mnogiej zmienia się. np. "la cruz" "las cruces", "la actriz" "las actrices"

*Przymiotniki* W języku hiszpańskim większość przymiotników zmienia formę w zależności od rodzaju i liczby rzeczownika, do którego się odnoszą. "el chico simpático" "la chica simpática" W liczbie mnogiej dodajemy -s "los chicos simpáticos" / "las chicas simpáticas" Należy pamiętać, że prawidłowa lokalizacja przymiotników opisowych znajduje się po rzeczowniku.

*Przymiotniki zakończone na -e * Przymiotniki zakończone na -e również zmieniają formę na liczbę pojedynczą lub mnogą, ale nie zmieniają formy w zależności od płci: "el chico inteligente" / "la chica inteligente" "los chicos inteligentes" / "las chicas inteligentes" "un problema importante" / "unos problemas importantes"

*Zaimki wskazujące* Zaimek wskazujący zastępuje rzeczownik i powinien być używany tylko wtedy, gdy jest już jasne, o czym mówisz (albo z tego, co wcześniej powiedziałeś, albo z gestu, np. wskazując na coś). "Esa es hermosa." - To jest piękne (odnosząc się do domu). "Este es caro." - To jest drogie. (Odnosi się do sukienki). Inne typowe zaimki dzierżawcze: "este" (męski) / "esta" (żeński) coś blisko mówiącego "ese" (męski) / "esa" (żeński) coś blisko słuchacza "aquel" (męski) / "aquella" (żeński) coś daleko

*Czas teraźniejszy - Czasowniki zakończone na -ar* W języku hiszpańskim wszystkie czasowniki kończą się na "-ar, -er" lub -"-ir." Nie ma wyjątków. Najpierw zaczniemy od czasowników regularnych zakończonych na "-ar." np. "hablar" "yo hablo" "tú hablas" "él/ella/usted habla" "nosotros/nosotras hablamos" "vosotros/vosotras habláis" "ellos/ellas/ustedes hablan" W języku hiszpańskim istnieją również czasowniki zakończone na *-er* i *-ir*. Przyjrzymy się im później.

*Czas teraźniejszy - Czasowniki zakończone na -er* np. "comer" "yo como" "tú comes" "él/ella/usted come" "nosotros/nosotras comemos" "vosotros/vosotras coméis" "ellos/ellas/ustedes comen"

*Czas teraźniejszy - Czasowniki kończące się na -ir* np. "vivir" "yo vivo" "tú vives" "él/ella/usted vive" "nosotros/nosotras vivimos" "vosotros/vosotras vivís" "ellos/ellas/ustedes viven"

*Negacja* Aby utworzyć zdanie przeczące, dodajemy słowo "no" przed czasownikiem. "Él no habla español." "Nosotros no cantamos bien." W języku hiszpańskim dopuszczalne są podwójne przeczenia: "Yo no necesito nada" "Nunca le compra nada a nadie."