Basiscursus IIDuitse woorden

*Wat een wunderschön wereld!* Bijvoeglijke naamwoorden worden gebruikt om dingen of mensen te beschrijven of te karakteriseren. Ze zijn nodig om de betekenis van zinnen preciezer of duidelijker te maken. Laten we eerst eens kijken naar enkele bijvoeglijke naamwoorden om een emotie of gevoel te beschrijven.

*Ik ben groter dan jij!* Dingen vergelijken in het Duits is eigenlijk best makkelijk! *De comparatief* is de eerste vorm van vergelijking. De uitgang *-er* wordt toegevoegd aan het bijvoeglijk naamwoord en de zinnen worden opgebouwd met "als" (dan). Bv. "Sie ist schöner als du." *De superlatief* is de hoogste vorm van vergelijking. We zetten "am" of *het bepaalde lidwoord* voor het bijvoeglijk naamwoord, en voegen *-ste(n)* toe aan het eind. De formatie is hetzelfde voor alle bijvoeglijke naamwoorden, ongeacht hoeveel lettergrepen ze hebben. Bijv. "Sie ist am schönsten." Bijvoeglijke naamwoorden die eindigen op *-d/-t of -s/-ß/-x/-z* vormen de superlatief meestal met *-este(n).* b.v. "interessant" - "am interessantesten"

*Onregelmatige vergelijkende vormen.* Net als in het Engels hebben sommige Duitse bijvoeglijke naamwoorden *onregelmatige vergelijkende vormen.* *Hier zijn enkele voorbeelden:* "gut" - "besser" - "am besten / der/die/das beste" "viel" - "mehr" - "am meisten / der/die/das meiste" "hoch" - "höher" -. "am höchsten / der/die/das höchste"

*Ben je al klaar? Nog niet!* Laten we leren hoe we de woorden "noch" en "schon" kunnen gebruiken ! In het Duits heeft het bijwoord "noch" de betekenis van *nog*, *zelfs* en *meer*. "Ich bin noch zu Hause." - Ik ben nog thuis. "Möchtest du noch Kaffee?" - Wil je nog wat koffie? "Mein Haus ist noch näher." - Mijn huis is nog dichterbij. In tegenstelling tot "noch" waar iets nog aan de gang is, betekent "schon" in het Engels *already* or *yet*. "Bist du schon fertig?" - Ben je al klaar? "Ich war schon mal hier." - Ik was hier al.

*Doch, doch!* "Doch" is een van die prachtige woorden in het Duits waarvan mensen die Duits spreken zouden willen dat ze in het Engels bestonden. Je gebruikt "doch" om stemming of nadruk over te brengen. Het heeft geen specifiek grammaticaal doel, maar het gevoel van een zin verandert als je het toevoegt of verwijdert. Omdat "doch" geen specifieke betekenis heeft die kan worden vertaald naar een Engels woord, moet je het leren in de context, aan de hand van voorbeelden. Er zijn *vijf belangrijke toepassingen* van het woord "doch" in het Duits: Om een negatief te pareren "Hast du keine Zeit?" / "Doch! Ich habe Zeit." - Heb je geen tijd? / Ik heb *wel* tijd! Om te zeggen *eigenlijk*, *en toch*, *immers*, of *maar* "Ich habe morgen doch Zeit." - Ik heb morgen toch tijd *.* (Ik dacht oorspronkelijk van niet) Uitspraken afzwakken "Gehen Sie doch vorbei!" - *Waarom ga je* niet langs? Om bevestiging te zoeken. "Du hast doch meine Email bekommen?" - Je *hebt* mijn e-mail gekregen, *toch*?

*Wederkerende werkwoorden* In een bijzin met wederkerend werkwoord *wordt de handeling verricht aan de persoon die diezelfde handeling* verricht. Wederkerende bijzinnen kunnen alleen gevormd worden door bepaalde werkwoorden. Deze werkwoorden worden wederkerende *werkwoorden* genoemd. In het Engels worden deze werkwoorden gekenmerkt door het gebruik van *oneself*, *yourself*, *ourselves*, enz. In het Duits wordt de infinitief van deze werkwoorden voorafgegaan door het voornaamwoord "sich". Reflexieve werkwoorden in het Duits kunnen reflexief zijn in de accusatief of in de datief. De meeste wederkerende werkwoorden zijn accusatief. *Reflexieve voornaamwoorden in de accusatief*: "ich" - "mich" "du" - "dich" "er/sie/es" - "sich" "wir" - "uns" "ihr" - "euch" "sie/Sie" - "sich"

*Wat heb je hier voor nodig?* Je hebt al geleerd hoe je de accusatief moet gebruiken in de Basiscursus I. Laten we er nu iets meer bij leren. Er zijn bepaalde voorzetsels in het Duits, die *altijd* bij de *accusatief* horen. Bijvoorbeeld "für". "Das ist für dich." - Dat is voor jou. "Ich habe die Jacke für zehn Euro gekauft." - Ik heb het jasje voor tien euro gekocht.

*Zeg iets. * Er zijn drie hoofdvormen van *de gebiedende wijs* die worden gebruikt om iemand *instructies of bevelen* te geven. Deze komen overeen met de drie verschillende manieren om u te zeggen: "du", "ihr" en "Sie". Alleen in de "Sie" vorm van de gebiedende wijs *komt het voornaamwoord meestal* voor - in de "du" en "ihr" vormen *wordt het voornaamwoord meestal weggelaten* en blijft alleen het werkwoord over. "Du sagst etwas." "Sag etwas!" "Ihr sagt etwas." "Sagt etwas!" "Sie sagen etwas." "Sagen Sie etwas!" Merk op dat de *-e* van de "du" vorm vaak wordt weggelaten, maar *NIET waar de werkwoordsstam eindigt*, bijvoorbeeld in *chn-, fn-, of tm-*. In die gevallen wordt de -e behouden om de uitspraak van de gebiedende wijs te vergemakkelijken. Bv. "öffnen" "Öffne die Tür!"

*Alsjeblieft, wees stil!* Merk ook op dat het werkwoord "sein" (zijn) een *sterk, onregelmatig werkwoord* is. De gebiedende wijs is ook onregelmatig! "Du bist böse." "Sei nicht böse!" Wees niet gemeen/boos! "Ihr seid böse." "Seid nicht böse!" Wees niet gemeen/boos! (meervoud) "Sie sind böse." "Seien Sie nicht böse!" Wees niet gemeen/boos! (beleefdheid)

*Vertel op!* De datief-vorm ("der Dativ") beschrijft in het Duits en Engels het lijdend *voorwerp* van een zin en beantwoordt de vraag, "wem?" (wie), of "was?" (wat). In de datief-val wordt "ich" "mir" en "du" wordt "dir". Sommige werkwoorden in het Duits gaan alleen in de dativ-vorm, bijv. "sagen", "schenken", "gehören", "helfen", "geben", enz. "Sag mir etwas." Vertel me iets. "Ich schenke dir Blumen." Ik geef je bloemen.

*Ich und du* Coördinerende voegwoorden zijn verbindingswoorden die de woordvolgorde van de Duitse zin niet verstoren. "und" *en* "Ich habe eine Katze und einen Hund." "oder" *of* "Ich gehe ins Restaurant oder ich bleibe zu Hause." "aber" *maar* "Er verdient nicht viel, aber kauft ein neues Auto." "denn" *omdat* "Ich arbeite jeden Tag, denn ich brauche Geld."

*We gaan weer uit elkaar! * U weet al, dat er in het Duits werkwoorden zijn die gesplitst worden. Het eerste deel loopt dan door naar het einde van de zin. Laten we er nog een paar leren! "vorhaben" *plannen hebben* "Hast du schon was vor?" *Heb jij al plannen? * "anrufen" *(iemand) bellen *"Ruf mich bitte an!" *Alstublieft, bel me.* "losgehen" *vertrekken* "Wann gehen wir denn los?" *Wanneer gaan we weg?*

*Voorzetsels + Accusatief* Weet je nog dat er in het Duits vier groepen voorzetsels zijn? Laten we eens kijken naar de voorzetsels die altijd bij de accusatief horen. "für" - voor "um" - rond "durch" - door "gegen" - tegen "ohne" - zonder Je weet al dat alleen *der* van vorm verandert in accusatief. Het wordt *den*. De lidwoorden *die* en *das* veranderen niet van vorm.

*Tweezijdige voorzetsels* Er zijn verschillende voorzetsels die *zowel bij de datief als bij de accusatief* kunnen horen, en het hangt er maar net vanaf wat de vraag is. De zogenaamde lokale voorzetsels zijn: "in", "auf", "an", "unter", "über", "neben", "hinter", "vor", "zwischen" Als de vraag "Wo?" is, gebruik dan de datief. Als de vraag "Wohin?" is, gebruik dan de accusatief. "Wo ist die Maus?" - "Die Maus ist unter dem Sofa." (datief) "Wohin läuft die Maus?" - "Die Maus läuft unter das Sofa." (accusatief)

*Positionele en directionele werkwoorden* Je weet al dat de naamval verandert afhankelijk van de vraag. We gebruiken de datief als de vraag "Wo?" is en de accusatief als het "Wohin?" is. Positionele werkwoorden horen bij de datief: "stehen", "sitzen", "liegen", "hängen" Richtingwerkwoorden horen bij de accusatief: "(sich) stellen", "(sich) setzen", "(sich) legen", "hängen" Het werkwoord "hängen" heeft in beide gevallen dezelfde vorm, maar het voltooid deelwoord verschilt!

*Binnen of buiten?* Als iemand of iets *binnen* is, is het "drinnen" en "draußen" betekent *buiten*. Maar zo eenvoudig is het niet! We gebruiken "herein" en "heraus" om beweging naar of van een plaats aan te geven. "Herein" betekent *hier* *binnen*, en "heraus" betekent *hier* *buiten*. "Rein" en "raus" worden gebruikt om beweging naar of van een plaats aan te geven.

*Werkwoorden met vaste voorzetsels* Er zijn veel verschillende voorzetsels die bij werkwoorden kunnen horen. Het is heel belangrijk dat je werkwoorden met voorzetsels altijd leert in *werkwoord + voorzetselparen*. Sommige werkwoorden kunnen paren vormen met meerdere voorzetsels en dan verandert de betekenis! Laten we eens kijken naar het werkwoord "sich freuen": "sich freuen auf" = uitkijken naar "sich freuen über" = blij zijn met "sich freuen für" = blij zijn voor

*Kun je het venster sluiten?* Wist je dat het werkwoord "machen" meerdere betekenissen kan hebben als je er verschillende voorvoegsels aan toevoegt? Bijvoorbeeld, het Duitse werkwoord "machen" met het voorvoegsel *auf* betekent *openen* en het toevoegen van het voorvoegsel *zu* betekent *sluiten*.

*Ordinale getallen* Je hebt de Duitse getallen van 1 tot 10 al geleerd. Net als in het Engels veranderen de Duitse getallen van vorm als ze rangtelwoordelijk zijn. De getallen 1, 3 en 7 zijn onregelmatig, maar de rest is eenvoudig - voeg gewoon een uitgang *-te* toe, bijvoorbeeld: 2 - "zwei" - *der/die/das* "zweite" 1 - "eins" - *der/die/das* "erste" 3 - "drei" - *der/die/das* "dritte" 7 - "sieben" - *der/die/das* "siebte" Als je wilt zeggen *wanneer* iets gebeurt, gebruik je het voorzetsel "am" en voeg je *-n* toe aan het rangtelwoord: "Mein Geburtstag ist am zehnten April."

*Ik vind je nieuwe jurk leuk!* Als je wilt uitdrukken dat je iets leuk of niet leuk vindt, gebruik je het werkwoord "gefallen". Het hoort bij het Dativ dus als je wilt zeggen dat je het leuk vindt, zeg je: "Es gefällt mir." "Gefällt dir das Kleid?" - "Ja, es gefällt mir sehr!" "Geffalen dir die Bücher?" -. "Nein, sie gefallen mir nicht."

*Wat vind je daarvan?* Nu weet je dat je het werkwoord "gefallen" kunt gebruiken om uit te drukken dat je iets leuk of niet leuk vindt. Je kunt ook het woord "gern" gebruiken na een werkwoord of het werkwoord "mögen" (dat hebben we in de eerste cursus geleerd). Het werkwoord "finden" kan ook gebruikt worden om te zeggen wat je van iets vindt: "Wie findest du den Film?" "Ich finde ihn sehr gut." Een andere uitdrukking is "halten von": "Was hältst du von dem Film?" "Er gefällt mir nich to gut."