Kurs podstawowy IINiemieckie słowa

*Co za wspaniały świat! * Przymiotniki są używane do opisywania lub charakteryzowania rzeczy lub osób. Są one niezbędne, aby znaczenie zdań było dokładniejsze lub jaśniejsze. Na początek przyjrzyjmy się kilku przymiotnikom opisującym emocje lub uczucia.

*Jestem wyższa od ciebie!* Porównywanie rzeczy po niemiecku jest w zasadzie całkiem proste! *Porównywanie* jest pierwszą formą porównania. Końcówka *-er* jest dodawana do przymiotnika, a zdanie jest zbudowane z "als" (niż). np. "Sie ist schöner als du." *Superlatyw* jest najwyższą formą porównania. Przed przymiotnikiem stawiamy "am" lub *rodzajnik określony*, a na końcu dodajemy *-ste(n)*. Formacja ta jest taka sama dla wszystkich przymiotników, niezależnie od tego, ile mają sylab. e. g. "Sie ist am schönsten." Przymiotniki, które kończą się na *-d/-t lub -s/-ß/-x/-z,* zazwyczaj tworzą superlatyw z *-este(n).* np. "interessant" -. "am interessantesten"

*Nieregularne formy porównawcze.* Podobnie jak w języku angielskim, niektóre niemieckie przymiotniki mają *nieregularne formy porów*nawcze. *Oto kilka przykładów:* "gut" - "besser" - "am besten / der/die/das beste" "viel" - "mehr" - "am meisten / der/die/das meiste" "hoch" - "höher" -. "am höchsten / der/die/das höchste"

*Czy już skończyłeś? Jeszcze nie!* Nauczmy się używać słów "noch" i "schon"! W języku niemieckim przysłówek "noch" ma znaczenie *still*, *even* i *more*. "Ich bin noch zu Hause." - Wciąż jestem w domu. "Möchtest du noch Kaffee?" - Chcesz jeszcze trochę kawy? "Mein Haus ist noch näher." - Mój dom jest jeszcze bliżej. W przeciwieństwie do "noch", gdzie coś jeszcze się dzieje, "schon" oznacza w języku angielskim *already* lub *yet*. "Bist du schon fertig?" - Czy już skończyłeś? "Ich war schon mal hier." - Już tu byłem.

*Doch, doch!* "Doch" to jedno z tych wspaniałych słów w języku niemieckim, które ludzie mówiący po niemiecku chcieliby, aby istniało w języku angielskim. Używasz "doch", aby oddać nastrój lub podkreślić znaczenie. Nie ma ono określonego celu gramatycznego, ale odczucia w zdaniu zmieniają się, kiedy je dodajemy lub usuwamy. Ponieważ "doch" nie ma konkretnego znaczenia, które można by przetłumaczyć na angielskie słowo, trzeba się go uczyć w kontekście, na przykładach. Istnieje *pięć głównych zastosowań* słowa "doch" w języku niemieckim: Aby odeprzeć negatywną opinię "Hast du keine Zeit?" / "Doch! Ich habe Zeit." - Don't you have time? / I *do* have time! Aby powiedzieć *actually*, *and yet*, *after all*, or *but* "Ich habe morgen doch Zeit." - Przecież jutro mam czas *.* (Początkowo myślałem, że nie mam) Aby stonować wypowiedzi "Gehen Sie doch vorbei!" - *Dlaczego nie* przejdziesz obok? Szukać potwierdzenia "Du hast doch meine Email bekommen?" - *Dostałeś* mojego maila, *prawda*?

*Czasowniki zwrotne* W zdaniu zwrotnym *czynność jest wykonywana wobec osoby wykonującej tę samą czyn*ność. Klauzule zwrotne mogą być utworzone tylko przez niektóre czasowniki. Czasowniki te są nazywane *czasownikami* zwrotnymi. W języku angielskim, czasowniki te charakteryzują się użyciem *oneself*, *yourself*, *ourselves*, itp. W języku niemieckim, bezokolicznik tych czasowników jest poprzedzony zaimkiem "sich". Czasowniki zwrotne w języku niemieckim mogą być zwrotne w mianowniku lub w bierniku. Większość czasowników zwrotnych jest w mianowniku. *Zaimki* zwrotne w celowniku: "ich" - "mich" "du" - "dich" "er/sie/es" - "sich" "wir" - "uns" "ihr" - "euch" "sie/Sie" -. "sich"

*Czego potrzebujesz w tym roku?* W Kursie podstawowym I nauczyłeś się już, jak używać trybu rozkazującego. Teraz nauczmy się czegoś więcej na ten temat. W języku niemieckim istnieją pewne przyimki, które *zawsze* występują z *celownikiem*. Na przykład "für". "Das ist für dich." - To jest dla Ciebie. "Ich habe die Jacke für zehn Euro gekauft." - Kupiłem tę kurtkę za dziesięć euro.

*Powiedz coś! * Istnieją trzy główne formy trybu *rozkazującego*, których używa się, aby wydać komuś *polecenie lub rozkaz*. Odpowiadają one trzem różnym sposobom mówienia you: "du", "ihr" oraz "Sie". Jednak tylko w formie "Sie" imperatywu *zazwyczaj pojawia się zaimek* - w formach "du" oraz "ihr" *zazwyczaj rezygnuje się z zaimka*, pozostawiając tylko czasownik. "Du sagst etwas." "Sag etwas!" "Ihr sagt etwas." "Sagt etwas!" "Sie sagen etwas." "Sagen Sie etwas!" Zauważ, że *końcówka* *-e* w formie "du" jest często opuszczana, ale *NIE tam, gdzie kończy się rdzeń czasownika*, na przykład, w *chn-, fn- lub tm-*. W takich przypadkach zachowuje się -e, aby ułatwić wymowę imperatywu. e. g. "öffnen" "Öffne die Tür!"

*Proszę, bądźcie cicho!* Zauważ również, że czasownik "sein" (to be) jest *silnym, nieregularnym czasownikiem*. Jego formy imperatywne są również nieregularne! "Du bist böse." "Sei nicht böse!" Nie bądź wredny/złośliwy! "Ihr seid böse." "Seid nicht böse!" Nie bądź wredny/złośliwy! (liczba mnoga) "Sie sind böse." "Seien Sie nicht böse!" Nie bądź wredny/złośliwy! (polite)

*Powiedz mi!* Przypadek celownika ("der Dativ") opisuje *obiekt pośredni* zdania w języku niemieckim i angielskim i odpowiada na pytanie, "wem?" (kogo) lub "was?" (co). W przypadku dativ, "ich" staje się "mir", a "du" staje się "dir". Niektóre czasowniki w języku niemieckim występują tylko w przypadku dativ, np. "sagen", "schenken", "gehören", "helfen", "geben", itd. "Sag mir etwas." Powiedz mi coś. "Ich schenke dir Blumen." Daję ci kwiaty.

*Ich i du * Spójniki koordynujące to łączniki, które nie zakłócają szyku wyrazów w zdaniu niemieckim. "und" *i* "Ich habe eine Katze und einen Hund." "oder" *lub* "Ich gehe ins Restaurant oder ich bleibe zu Hause." "aber" *ale* "Er verdient nicht viel, aber kauft ein neues Auto." "denn" *ponieważ* "Ich arbeite jeden Tag, denn ich brauche Geld."

*Znów się rozchodzimy! * Wiecie już, że w języku niemieckim są czasowniki, które ulegają rozdzieleniu. Pierwsza część ucieka na koniec zdania. Nauczmy się jeszcze kilku innych! "vorhaben" *mieć plany *"Hast du schon was vor?" *Czy masz już plany? * "anrufen" *zadzwonić do (kogoś)* "Ruf mich bitte an!" *Proszę, zadzwoń do mnie.* "losgehen" *wyjechać* "Wann gehen wir denn los?" *Kiedy wychodzimy?*

*Przyimki + tryb rozkazujący* Pamiętasz, że w języku niemieckim istnieją cztery grupy przyimków? Przyjrzyjmy się przyimkom, które zawsze występują w bierniku. "für" - dla "um" - dookoła, wokół "durch" - przez "gegen" - przeciwko "ohne" - bez Wiesz już, że tylko *der* zmienia swoją formę w bierniku. Staje się *den*. Przedimki *die* i *das* nie zmieniają swojej formy.

*Przyimki dwukierunkowe* Istnieje kilka przyimków, które mogą występować zarówno z *celownikiem, jak i biernikiem*, i zależy to wyłącznie od pytania. Tak zwane przyimki lokalne to: "in", "auf", "an", "unter", "über", "neben", "hinter", "vor", "zwischen" Gdy pytanie brzmi "Wo?", należy użyć celownika. Gdy pytanie brzmi "Wohin?", należy użyć dopełnienia bliższego. "Wo ist die Maus?" - "Die Maus ist unter dem Sofa." (celownik) "Wohin läuft die Maus?" - "Die Maus läuft unter das Sofa." (biernik)

*Czasowniki pozycyjne i kierunkowe* Wiesz już, że przypadek zmienia się w zależności od pytania. Używamy celownika, gdy pytanie brzmi "Wo?" i biernika, gdy pytanie brzmi "Wohin?". Czasowniki pozycyjne używają celownika: "stehen", "sitzen", "liegen", "hängen" Czasowniki kierunkowe używają biernika: "(sich) stellen", "(sich) setzen", "(sich) legen", "hängen" Czasownik "hängen" ma taką samą formę w obu przypadkach, jednak imiesłów bierny różni się!

*Wewnątrz czy na zewnątrz?* Gdy ktoś lub coś znajduje się *wewnątrz*, jest to "drinnen", a "draußen" oznacza na *zewnątrz*. Ale to nie jest takie proste! Używamy "herein" i "heraus", aby wskazać ruch do lub z miejsca. "Herein" oznacza *tutaj* lub *do tego* miejsca, a "heraus" oznacza tutaj lub *na* *zewnątrz*. "Rein" i "raus" są używane do opisania ruchu w kierunku lub z miejsca.

*Czasowniki ze stałymi przyimkami* Istnieje wiele różnych przyimków, które mogą należeć do czasowników. Bardzo ważne jest, aby uczyć się czasowników z przyimkami zawsze w parach *czasownik + przyimek*. Niektóre czasowniki mogą tworzyć pary z większą liczbą przyimków, a wtedy zmienia się ich znaczenie! Spójrzmy na czasownik "sich freuen": "sich freuen auf" = to look forward to "sich freuen über" = cieszyć się "sich freuen für" = być szczęśliwym z powodu

*Czy można zamknąć okno?* Czy wiesz, że czasownik "machen" może mieć wiele znaczeń po dodaniu do niego różnych przedrostków? Na przykład niemiecki czasownik "machen" z przedrostkiem *auf* oznacza *otwierać*, a dodanie przedrostka *zu* oznacza *zamykać*.

*Liczby porządkowe* Nauczyłeś się już niemieckich liczb od 1 do 10. Podobnie jak w języku angielskim, niemieckie liczby zmieniają swoją formę, gdy są porządkowe. Liczebniki 1, 3 i 7 są nieregularne, ale reszta jest prosta - wystarczy dodać końcówkę *-te*, na przykład: 2 - "zwei" - *der/die/das* "zweite" 1 - "eins" - *der/die/das* "erste" 3 - "drei" - *der/die/das* "dritte" 7 - "sieben" - *der/die/das* "siebte" Kiedy chcesz powiedzieć, *kiedy* coś się dzieje, użyj przyimka "am" i dodaj *-n* do liczby porządkowej: "Mein Geburtstag ist am zehnten April."

*Podoba mi się twoja nowa sukienka!* Kiedy chcesz wyrazić, że coś Ci się podoba lub nie, użyj czasownika "gefallen". Pasuje on do Dativ, więc jeśli chcesz powiedzieć, że coś Ci się podoba, powiedz: "Es gefällt mir." "Gefällt dir das Kleid?" - "Ja, es gefällt mir sehr!" "Geffalen dir die Bücher?" - - . "Nein, sie gefallen mir nicht."

*Co o tym sądzisz?* Teraz już wiesz, że możesz użyć czasownika "gefallen", aby wyrazić, że coś Ci się podoba lub nie. Możesz także użyć słowa "gern" po czasowniku lub czasownika "mögen" (nauczyliśmy się tego w pierwszym kursie). Czasownika "finden" można również użyć, aby powiedzieć, co o czymś myślimy: "Wie findest du den Film?" "Ich finde ihn sehr gut." Innym wyrażeniem jest "halten von": "Was hältst du von dem Film?" "Er gefällt mir nich to gut."