حکایت فقیر در قبر پادشاه | لطفا فقط حاکمان این حکایت را ببینند

روزی روزگاری ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ ﻭ ﺷﺎﺩﺍﺏ ﺣﮑﻤﺮﺍنی می‌کرد
یکی از این ﺭﻭﺯها، پادشاه بیمار ﺷﺪ ﻭ طبیبان ﺍﺯ درمان بیماریش ﻋﺎﺟﺰ ﻣﺎﻧﺪند ﻭ از ﺷﺎﻩ ﻋﺬﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳتﺷﺎﻥ کاری ﺳﺎﺧﺘﻪ نیست.
ﺷﺎﻩ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟانشین ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻋﻼم نماید.
ﺷﺎﻩ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ کسی را ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ مینمایم، که ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻦ یک ﺷﺐ ﺩﺭ ﻗﺒﺮی که برای من آماده کرده اند ﺑﺨﻮﺍبد!
ﺗﺎ این ﮐﻪ یک ﻣﺮﺩ فقیر ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ آن ﻗﺒﺮ بخوابد، فقط یک ﺷﺐ ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﺻﺒﺢ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻣﺮﺩﻡ شود.
ﻣﺮﺩ فقیر ﺩﺭ ﻗﺒﺮ خوابید بر روی او خاک ریختند ﻭ روزنه ای هم ﺑﺮﺍﯼ نفس کشیدن او ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ نمیرد، بعد همه ﺭﻓﺘﻨﺪ.
ﺗﺎ این ﮐﻪ ﻣﺮﺩ فقیر ﺑه خواب ﺭﻓﺖ.
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ دید ﮐﻪ نکیر و منکر ﺑﺎﻻﯼ قبرش ﺁﻣﺪﻩ‌ﺍﻧﺪ.
ﺳﻮﺍﻝ میپرسند ﻭ او ﭘﺎﺳﺦ می‌گوید ﺗﺎ این ﮐﻪ پرسیدند: ﺩﺭ دنیا ﭼﯽ ﺩﺍﺷﺘﯽ؟
فقیر می‌گوید :ﻓﻘﻂ یک ﻣﺮﮐﺐ ‏(ﺧﺮ ‏) ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﺩیگر هیچ چیز ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ .
ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ فقیر ﺑﺎ ﺧﺮ پرسیدند ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻓﻼﻥ ﻭ ﻓﻼﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎ بر ﺧﺮﺧﻮﺩ ﺑﺎﺭ زیاد گذاشتی ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺩﻧﺶ ﺭاندﺍﺷﺖ ﻭ پرسیدند ﺩﺭفلان ﺭﻭز به خرت ﻏﺬﺍ ﻧﺪﺍﺩﯼ و….
ﻣﺮﺩ فقیر بخاطر این ﻇﻠﻢ ﻫﺎ که به ﺧﺮﺵ کرده بود ﭼﻨﺪ ﺷﻼﻕ آتشین خورد که برق از سرش پرید .
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ که بیدار شد ﺩﺭ ﺗﺮﺱ ﻭ ﻭﺣﺸﺖ ﺩﺭ ﻗﺒﺮ ﺁﺭﺍﻡ گرفت ﺗﺎ این ﮐﻪ ﺻﺒﺢ شد ﻭ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ دیدار ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ جدیدﺷﺎﻥ آمدند ﺗﺎ ﺍﺯ ﻗﺒﺮ بیرونش کرده ﻭ ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﻨﺸﺎﻧﻨﺪﺵ .
همین ﮐﻪ ﻗﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ می‌کنند ﻣﺮﺩ فقیر ﭘﺎ به ﻓﺮﺍﺭ می‌گذارد ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺍﻭ ﺻﺪﺍ ﮐﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﯼ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻣﺎ ﻓﺮﺍﺭ ﻧﮑﻦ!
ﻣﺮﺩ فقیر ﺑﺎ جیغ ﻭ فریاد می‌گوید: ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ این ﻗﺪﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ دیدم، ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻮﻡ ﻭﺍﯼ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﻢ …
آیا حاکمان فعلی هم از این داستانها که در طول تاریخ سینه به سینه نقل شده است پندی می‌گیرند؟