آورده اند که در روزگاران قدیم مرد تنبلی زندگی می کرد که در همه کارهای زندگی خود تنبلی می کرد
و کارهای امروز را به فردا می انداخت و کار فردا را به پس فردا .... او حتی کارهای بسیار کوچک را که انجام شد نیاز به زحمت زیادی نداشت پشت گوش می انداخت و با خودش میگفت ولش کن حالا وقت هست بعدم انجامش میدهم
و این کار کوچک می ماند و می ماند و می ماند تا با چند کار کوچک دیگر هم میآمیخت و یک مشکل بزرگ درست می کرد که حل مشکل نیاز به زحمت فراوان داشت و این مرد چون تنبل بود مشکل روی مشکل میگذاشت
و همچنان خودش را فریب می داد و انجام کارها را موکول میکرد به فردا و پس فردا و....
از قضای روزگار در کنار خانه این مرد درختچه کوچکی روییده بود که شاخه هایش پر از خارهای تیز و برنده بود
درختچه ای بی بار و بی بو و بی خاصیت که فقط خار خود را به دست و پای این و آن فرو میکرد نه گلی می داد و نه میوه ای جز خارهای تیز هیچ نداشت
از آنجا که این درختچه سر راه مردم روییده بود و از کنار آن هر روز گروه زیادی رفت و آمد می کردند باعث آزار و اذیت مردم بود
مردم لباس هایشان به خارهای تیز و سبد این درختچه گیر میکرد و پاره میشد. رهگذران هر روز به آن مرد تنبل تذکر می دارند که این درختچه بی مصرف را از کنار در خانه خود بردار.
آن را از ریشه در بیاور و بیانداز دور تا رهگذران با آسودگی خاطر از اینجا بگذرند. مرد تنبل در پاسخ آنها می گفت: آی به روی چشم، حتما انشالله؛ فردا آن را از ریشه در می آورم و میاندازندش دور.
اما فردا می شد و درختچه همچنان سر جایش بود و مرد تنبل تنبلی اش می آمد که چند دقیقه ای وقت بگذارد و با بیلی آن درخت را از ریشه درآورد و بیندازد دور
باز هم وقتی کسی به او اعتراض میکرد و از او می خواست که آن درخت چرا به برد و از ریشه در آورد؛ می گفت: انشالله فردا اولین کاری که می کنم این خواهد بود که این درختچه لعنتی را از ریشه در آورم و خیال مردم را آسوده کنم.
قصه این مرد تنبل امروز و فردا می کرد و درختچه را نمی برید روزها و هفته ها و ماه ها می گذشتند و درختچه قوی و قوی تر و پر شاخ و برگ تر میشد و دست و پا های بیشتری زخم و زیلی میشد.
مرد تنبل قصه ما هم روز به روز تنبل تر و تنبل تر میشد حالا دیگر درختچه به مرحله از رشد خود رسیده بود که بریدن اون و یا از ریشه درآوردن آن نیاز به زحمت ای زیاد داشت که این هم از مرد تنبل ساخته نبود
آن درخت چه زمانی فقط یک نهال کوچک بود و به آسانی می شود آن را از ریشه درآورد و دور انداخت اما حالا تبدیل به درختی تناور شده بود که بریده اند و یا از ریشه درآوردن آن به این آسانی ها نبود
و همتی طلبید که مرد تنبل آن را نداشت
القصه همچنان روزها می گذشت و روزی نبود که کسی به مرد تنبل اعتراض نکند حالا دیگر مردم او را تهدید هم میکردند و میگفتند اگر درخت خاردار را هرچه زودتر از سر راه مردم بر نداری از دست تو شکایت می کنیم
عاقبت همینطور هم شد مردم وقتی دیدند مرد تنبل اعتنایی به آن همه اعتراض مردم نمی کند و همه اش پرده های سر خرمن می دهد شکایت او را پیش حاکم شهر بردند
حاکم دستور داد ماموران بروند و مرد تنبل را کت بسته به حضورش بیاورند ماموران رفتند و او را آورده اند حاکم گفت ای مرد تنبل که آوازه تنبلی در تمام شهر پیچیده است چرا آن درخت خاردار را از کنار خانه ات بر نمی داری؟
چرا باعث آزار و اذیت مردم می شویم مگر نمی بینی که هر روز گروهی لباس هایشان پاره پوره می شود و از زیر دست و پایشان زخمی میشود؟ چرا به این همه اعتراض مردم توجهی نکردی و تاکنون آن را از بین نبرد ای؟ چرا؟
مرد تنبل گفت من که به همه اعتراض کنندگان گفته ام که من آن درخت را هرچه زودتر خواهم برید. حاکم گفت: پس این مردم چه میگویند؟ آنها ادعا دارند که مدت هاست که از تو درخواست می کنند که آن درخت را از ریشه درآوری و تو همه اش امروز و فردا کردهای و گذاشته ای یک بوته ضعیف و کوچک تبدیل شود به درختی تناور و بزرگ؟
مردم میگویند از همان زمان که این درخت خاردار نهال کوچکی بوده است به او اعتراض میکردند تا به امروز!، مرد تنبل گفت چشم دیگر تکرار نمی شود همین فردا آن را خواهم برید!
حاکم پوزخندی زد و گفت مرد دست از تنبلی بردار چرا فردا؟ مگر می خواهی درخت های یک جنگل را از ریشه در آوری؟ همین امروز این کار را بکن تا خیال مردم آسوده شود.
این امروز و فردا کردن را کنار بگذارد نه در مورد این درخت که در مورد همه کارهای زندگی ات دست از این امروز و فردا گفتن بکش. تو که بچه نیستی تا من پندت دهم از من بشنو و هیچ وقت انجام کارها را چه بزرگ و چه کوچک به فردا و فرداهای دیگر حواله نکن.
کار امروز را امروز انجام بده و کار فردا را هم فردا انجام بده اگر همان اول که مردم به تو اعتراض کرده بودند تنبلی نمیکردی امروز این مشکل را نداشتی آنزمان زحمت کارت بسیار اندک بود و حالا بسیار است
حاکم ادامه داد تو آنقدر امروز و فردا کردی تا آن درخت ضعیف به درختی تناور تبدیل شد حالا هم اگر بخواهی دوباره امروز و فردا کنی مطمئن باش که دیگر زورت به او نخواهد رسید از هم اکنون برو و آن درخت خاردار را ببرد.
مگر نمی دانی که این امروز و فردا های تو مردم را به زحمت و ناراحتی انداخته است؟
چند نفری که برای شکایت از مرد تنبل نزد حاکم آمده بودند به تنبلی ها و امروز و فردا گفتن های مرد تنبل میخندیدن و مسخرش میکردن
طبری برداشت و به جان درخت خاردار افتاد چند ضربه ای به درخت زد دیدید واقعاً بریدن آن درخت کار سختی است تنه آن انگار که از آهن بود و تبر به آن فرو نمی رفت
یکی از آن مردان گفت این تنبلی که من میشناسم اصلاح شدنی نیست من می دانم که باز هم امروز و فردا خواهد کرد او به تنهایی نمی تواند این درخت را ببرد باید دست به دست هم بدهیم و آن درخت را ببریم و ریشه اش را بسوزانیم تا خلق خدا آسوده خاطر شوند
این حرف آن مرد برای مرد تنبل گران آمد و گفت حالا که درباره من اینطور فکر می کنید من هم همین الان می روم و به تنهایی درخت را میبرم! مرد تنبل این را گفت و به خانه برگشت
عرق از سر و روی مرد تنبل جاری بود و همچنان ضربه پشت ضربه بر تنه درخت فرود میآورد بالاخره با تلاش فراوان توانست آن درخت را ببرد تا حالا مانده بود ریشه آن
مرد تنبل میدانست که زحمت بریدن درخت یک طرف است و در آوردن ریشه آن یک طرف به راستی که در آوردن ریشه از دل زمین کار و سختی بود
مرد تنبل مشغول کار بود که دید همسایه هایش بیل و کلنگ در دست دارند به سوی او می آیند آنها رسیدند و خسته نباشید ای به مرد تنبل گفتند و افزودند تو درخت را بریده ای و حسابی خسته شده ای باقی کار را بسپار به ما ریشه را ما در می آوریم
همسایه ها با کمک هم ریشه را درآوردند و سوزاندند و مردم محله از آن پس با خاطری آسوده از آن گذرگاه گذشتند