Carpe diem quam minimum crēdula

pāstulae.

Numquam dē rē coquīnāriā cōgitāre soleō,

sed tamen verbīs Horātiī perlēctīs

dīvīnō quōdam spīritū īnflātus...

Compōnentia novī ferculī dē calamō meō dēfluēbant.

Opsōnandum! Eundum est!

Eāmus!

Ecce nōs

et oportet sportellam vel

rēvērā habet rotās, ergō est

chīramaxium. Intrēmus!

Agāmus.

Omnium prīmum oportet lycopersica invenīre.

Ecce.

Est genus minimum

lycopersicōrum

Italciē "datterini" vocantur, fortasse ergō

"lycopersica dactyla" vocārī possunt.

Duo sūmēmus.

Nē oblīvīscāmur salem!

Hunc sūmam. Rēs proxima est āllium.

Batātae.

Banānae! seu mūsae. Sed, nōn hodiē.

Hodiē — ah! ubt est āllium?

Ubi posuistī āllium?

Hoc est āllium.

Hoc sūmēmus.

Ecce! Ōcimum.

Italicē certē "basilico" vocātur.

Fortasse quia est herba rēgia.

Rēgum herba est.

Ōcimum tamen Latīnē

ex vocābulō "ώκιμον" Graecō.

Ecce oleum prīmae notae.

Ad pastam ēligendam

quodlibet genus potest placēre.

Mihi potissimum placet inde ā juventūte

rīgātōnes. Hoc sūmam.