دوره آمادگی آزمون آیلتسکلمات انگلیسی

*به دوره تسلط بر آیلتس خوش آمدید!* ما *واژگان کلیدی، زمان‌های گرامری، نکات و ترفندهایی* برای نمرات بالا را پوشش خواهیم داد. این دوره با *صحبت کردن و نوشتن* شروع می‌شود، با تمرکز بر *اشتباهات رایج* ، و پس از آن *مروری بر زمان‌ها* و *واژگان جدید خواهیم داشت.* دستور زبان از سطح آسان شروع می‌شود و به تدریج پیشرفته‌تر می‌شود. *بیایید با بخش صحبت کردن شروع کنیم.💭* آن را به عنوان یک مکالمه در نظر بگیرید - سعی کنید آرام و طبیعی بمانید. بهتر است از پاسخ‌های حفظی اجتناب کنید، همانطور که ممتحنین معمولاً متوجه می‌شوند. سعی کنید هر روز کمی صحبت کنید، حتی اگر فقط با خودتان یا یک هوش مصنوعی باشد - واقعاً تفاوت ایجاد می‌کند! ما چند عبارت مفید را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید برای روان‌تر صحبت کردن از آنها استفاده کنید. فقط مراقب باشید که بیش از حد از آنها استفاده نکنید - تعادل کلید اصلی است. *با آرزوی موفقیت!*

وظیفه 1 *مقدماتی* تر است. در کار 2 باید افکار و شاید *احساسات* *خود را بیان کنید* . بیایید ببینیم از چه عباراتی می توانید استفاده کنید:

اکنون، در بخش 3 آزمون اسپیکینگ، باید بتوانید *در مورد ایده های انتزاعی صحبت کنید* . برای این کار می توانید از *زبان و اصطلاحات مجازی* برای تحت تاثیر قرار دادن ممتحنین خود استفاده کنید. اما فقط از کسانی استفاده کنید که واقعاً می شناسید، اگر اشتباهی انجام دهید باعث کسر امتیاز بیشتری می شود.

*کارت عالی بود!* شما رایج ترین عبارات گفتاری را یاد گرفته اید. برای تقویت آن، من چند مورد دیگر را به شما می‌دهم تا *انسجام و مهارت‌های ارتباطی* شما را در تمام وظایف سخنرانی افزایش دهید. *مطمئن شوید که آنها را به عمد تمرین کنید تا زمانی که طبیعت دوم شما شود ^^*

یک چیز دیگر، در صحبت کردن، استفاده از زبان *پوششی* بسیار مهم است. می توانید از عبارات پوششی برای *بیان عدم قطعیت* در گفتار خود استفاده کنید. "It could be..." "This might be..." مراقب ادعاها و اظهارات قوی در مورد موضوعات حساس باشید. از پرچین‌ها استفاده کنید تا گفتار خود را روان‌تر و حساس‌تر کنید.

اکنون باید به *رایج ترین اشتباهات در نوشتن* بپردازیم. در نوشته ممکن است با *نمودارهای میله ای* (نمودارها، نمودارها و نمودارها) روبرو شوید که باید آنها را توضیح دهید. بسیاری از مردم نمی دانند چگونه و بی جهت امتیاز از دست می دهند. *اون تو نیستی!* در اینجا چند واژگان وجود دارد که به شما کمک می کند وظایف نوشتن خود را انجام دهید.

فقط یک نکته: اگر می خواهید این را بنویسید: *%* در کلمات. راه صحیح *درصد* است

سعی کنید تا حد امکان در نوشتن خود *منسجم* باشید. برای هر ایده جدید یک پاراگراف جدید شروع کنید. همیشه املا و دستور زبان خود را دوباره چک کنید. لطفا *سوال رو کامل جواب* بدید در مورد مطالبی که می خواهید بنویسید ننویسید یا فقط به سؤالات جزئی پاسخ دهید. در مورد آنچه از شما خواسته می شود بنویسید. من همچنین *چند نکته در مورد علائم نگارشی* به شما خواهم داد زیرا بسیاری از مردم نمی دانند چگونه از آن به درستی استفاده کنند. *علائم نگارشی* انگلیسی متفاوت است و گاهی اوقات *می تواند جان انسان ها را نجات دهد!* "Time to eat children. vs Time to eat, children." می توانید منظور من را در اینجا ببینید؟ قبل از گفتار مستقیم از کاما نیز استفاده می کنیم. "She said, 'hurry up'!" همچنین همیشه باید از کاما بعد از عباراتی مانند اما، با این حال، صادقانه و غیره استفاده کنیم.

*ما می توانیم اما مجبور نیستیم هنگام صحبت در مورد چیزهای بیشتر از کاما استفاده کنیم* . "I like Eva, Marina, and Nicol."در مقابل "I love cats, dogs and horses." با این حال، گاهی اوقات *ممکن است کمی گیج کننده باشد* اگر کاما را اضافه نکنید: "I love my parents, Bill Gates and Pamela Anderson." متأسفانه بیل گیتس و پاملا اندرسون پدر و مادر من نیستند. بنابراین بهتر است بین آنها نیز از کاما استفاده شود.

سوال آخر: *چه زمانی بین صفت ها از کاما استفاده کنیم؟* اگر بتوانیم از کاما بین صفت ها استفاده می کنیم *و* به جای آن: "He is a nice and friendly man"-> "He is nice, friendly man." اما *اگر نتوانیم از و بین آنها استفاده کنیم، کاما وجود ندارد* : "I adore delicious French croissants." اینجا معنایی ندارد که بگوییم کروسان های خوشمزه و فرانسوی.

*معمولاً جلوی but/and از کاما استفاده نکنید.* "I want to swim in the ocean but I am terrified of sharks." اما *اگر می‌خواهید مکث کنید،* می‌توانیم از کاما استفاده کنیم. در این مورد، باید بر اساس شهود خود، محل قرار دادن کاما را مشخص کنید. "My best friend loves snakes, but not all of my friends like them." *هنگامی که موضوع جمله را تغییر می دهیم* از کاما استفاده می کنیم: "My teacher is very strict sometimes, but that's what I like about her." همچنین، اگر *با یک جمله فرعی شروع می* کنید، باید از کاما نیز استفاده کنید، اما قبلاً در مورد آن به صورت شرطی صحبت کرده ایم. "If you have time, call me."

*تبریک میگم شما آن را از طریق بخش عملی انجام داده اید. حالا نوبت گرامر است!* ما می خواهیم *با حال ساده* شروع کنیم، این ابتدایی ترین گرامر است، اما حتی زبان آموزان پیشرفته انگلیسی هنوز *در 3 شخص مفرد یا در سوالات اشتباه* می کنند، لطفا سعی کنید حداقل کمی اصلاح کنید. ما از present simple برای: چیزهایی که *در زمان حال صادق* است: "I like ice cream" چیزی که *به طور منظم* اتفاق می افتد: "I play tennis every Sunday" چیزی که *همیشه درست* است : "Water boils at 100 degrees"

*مراقب سوم شخص مفرد باشید!* در صورت از دست دادن آن، ممتحنین امتیاز کسر خواهند کرد. او، او، آن - دوست دارد، می خواهد، انجام می دهد... وقتی به حیوانات اشاره می کنیم از آن استفاده می کنیم. فقط در صورتی می توانیم از جنسیت با حیوانات استفاده کنیم که با آنها رابطه خوبی داشته باشیم. "My dog is called Miky, I love him!" مراقب افراد متعدد باشید: "My mother and I are ..."

*سوالات:* ما در سوالات *از do/does* استفاده می کنیم: "Do you play the piano? Does she like him?" ما همچنین از آن *با کلمات پرسشی* استفاده می کنیم: "Where do Anjela and Rita work? What time does he finish?" *ولی! سوالات با کسانی که از انجام/انجام استفاده نمی کنند* : "Who lives in London? Who plays football?"

*موارد منفی:* در گفتار می توانیم از انقباضات استفاده کنیم. با این حال، *در ایمیل‌ها یا مقالات رسمی، باید از فرم طولانی استفاده کنیم.* نکن (شکل طولانی) = نکن (فرم کوتاه): "I don't like fast food." نمی کند = نمی کند: "She doesn't want to come."

بیایید با *حال استمراری ادامه دهیم!* ما همیشه به زمان حال فعل *be و -ing* در انتهای یک فعل نیاز داریم. ما از آن برای صحبت در مورد: فعالیت هایی که *در لحظه صحبت انجام می شود.*

اما برای *برنامه ها و ترتیبات آتی نیز از حال استمراری استفاده می کنیم.* وقتی می دانیم که چیزی *در آینده '100% برنامه ریزی شده' است.* یکی می گوید 90٪، یکی 99٪ ... من به جرات می گویم 100٪ مگر اینکه اتفاق غم انگیزی بیفتد.

*ما از استمرار با افعال ثابت استفاده نمی کنیم.* افعال ثابت فکر و احساس: "believe, dislike, know, like, love, hate, prefer, realise, recognize, remember, suppose, think (believe), understand, want, and wish" افعال ثابت حواس: "appear, feel, look, seem, smell, sound, taste" و سایر افعال ثابت: "agree, be, belong, disagree, need, owe, own, possess?"

ما همچنین از حال استمراری برای صحبت در مورد چیزی که *قبل و بعد از یک زمان خاص اتفاق می افتد استفاده می کنیم:* "At eight o'clock we are usually having breakfast." با چیزی که *فکر می کنیم موقتی است.* "Michael is at university. He's studying history." با چیزی که *جدید است و با حالت قبلی در تضاد است.* "These days most people are using email instead of writing letters." با چیزی که در *حال تغییر، رشد یا توسعه است.* "The children are growing up quickly."

زمان حال استمراری همچنین برای چیزی که *بارها و بارها اتفاق می‌افتد (عمدتاً با مفهوم منفی - معمولاً از 'همیشه' استفاده می‌کنیم):* "It's always raining in London."

ما می توانیم از حال استمراری برای *صحبت در مورد گذشته* استفاده کنیم زمانی که: *گفتن داستان یا خلاصه کردن یک کتاب، فیلم یا نمایشنامه.*

اکنون نوبت به زمان *حال فرا رسیده است!* آن را با *فاعل + دارند / دارد + مضارع تفسیر می کنیم.* "I have intoruduced myself." ما از آن برای صحبت در مورد چیزهایی استفاده می کنیم که *در گذشته اتفاق افتاده است اما بر زمان حال تأثیر می گذارد* و شاید بتواند در آینده ادامه یابد.

بیایید نگاهی به *تفاوت بین رفته و رفته بیندازیم:* رفته به = شخص هنوز دور است به = شخص تجربه ای از آن مکان دارد اما قبلاً برگشته بود"

حال حاضر مورد علاقه همه *استمراری کامل.* با استفاده از *subject + have/has been + -ing* آن را شکل می دهیم ما معمولاً از این برای تأکید بر اینکه چیزی *در حال حاضر ادامه دارد استفاده می کنیم.* ما فقط از افعال پویا با این زمان گرامری استفاده می کنیم.

به هر حال، *ما می توانیم از حال عالی برای آینده نیز استفاده کنیم.* در جایی که ما معمولاً از present simple استفاده می‌کنیم، می‌توانید مهارت‌های انگلیسی عالی خود را نشان دهید و به جای آن از present perfect استفاده کنید: "We will begin when everyone arrives." در مقابل "We will gegin when everyone has arrived."

ما زمان حال را بررسی کرده ایم، اکنون زمان *گذشته ساده است.* ما از آن برای صحبت در مورد: - اتفاقی که *در گذشته افتاده است* - "I crashed my car into a bridge last week." - چیزی که *چندین بار در گذشته اتفاق افتاده است* - "I made jokes about him each time I saw him." - چیزی که *برای مدتی در گذشته درست بود* - "I lacked motivation for my exam, that's why it took me 3 attempts." - ما در گذشته از عبارت *ago* استفاده می کنیم - "I met my wife 30 years ago." در گذشته ساده معمولاً *-ed را به افعال* اضافه می کنیم. اما *افعال بی قاعده ای* وجود دارند که برای تسلط بر آنها به زمان بیشتری نیاز دارند. بیایید با کسانی شروع کنیم که در هر سه شکل متفاوت هستند:

حال بیایید چند نمونه از آن *افعال بی قاعده را با همان اشکال در زمان گذشته و فعل ماضی ارائه دهیم:*

سپس ما نیز هر *3 فرم را بدون تغییر داریم:*

و بسیاری از مردم فعل ماضی و فاعل *را به دروغ (دروغ گفتن)، دراز کشیدن (روی سطحی دراز کشیدن) و دراز کشیدن (دراز کشیدن) اشتباه می گیرند:*

بسیاری از مردم فراموش می‌کنند که در فرضیه‌ها (زمانی که چیزی را تصور می‌کنید) می‌توانیم از گذشته ساده استفاده کنیم. "Imagine you won the lottery. What would you do?"

اکنون می‌خواهیم زمانی را که زیاد استفاده نمی‌شود، بررسی کنیم. اما اغلب در آزمایش است و می توانید در زندگی واقعی نیز با آن برخورد کنید! ما *از گذشته کامل ساده (had + past participle)* برای صحبت در مورد *زمان تا نقطه خاصی در گذشته استفاده می کنیم:* "She had published her first book by the time she was ten." همچنین از آن *برای نشان دادن ترتیب دو رویداد گذشته استفاده می کنیم.* گذشته کامل عمل قبلی را نشان می دهد و گذشته ساده عمل بعدی را نشان می دهد: "When I got home I realized I had forgotten to buy groceries." "Sadly, the author died before he'd finished the series." ما اغلب با این زمان *از قبلا، هنوز، فقط، همیشه یا هرگز* استفاده می کنیم. "She was the most astonishing woman I had ever seen."

ما *از گذشته کامل استمراری* برای چیزی استفاده می کنیم که *در گذشته شروع شده و تا یک نقطه زمانی معین ادامه داشته است:* "When George died, he and Anne had been married for nearly fifty years." یا برای چیزی که *چندین بار قبل از نقطه ای در گذشته اتفاق افتاده و بعد از آن نقطه ادامه یافته است:* "He was a wonderful guitarist. He had been playing ever since he was a teenager." یا زمانی که *تجربه خود را تا نقطه ای در گذشته گزارش می کنیم:* "My thirtieth birthday was the worst day I had ever had." و درست مانند زمان حال کامل ما *برای و از آنجا* با گذشته کامل استفاده می کنیم.

حالا بیایید وارد زمانی شویم که به *آن آینده استمراری (will/on't be + -ing) می گویند.* ما از آن برای صحبت در مورد *اقدامات آتی که در زمان خاصی در آینده در حال انجام هستند استفاده می کنیم:* "When you come home, I'll be boarding a plane." یا چیزی که ما آن را *جدید، متفاوت یا موقت می بینیم:* "Today we're taking the bus but next week we'll be taking the train."

برای آینده نیز از *آینده کامل (will/on't have + past participle) استفاده می کنیم.* این زمان زمانی استفاده می شود که در مورد چیزی صحبت می کنیم که *قبل از زمان خاصی در آینده تکمیل می شود.{ "Will you have gone to bed when I get back?" می‌توانیم از عباراتی مانند* by *یا* by time *(در مقطعی از قبل)،* در *یا* در یک روز / در زمان دو ماه / در زمان پنج سال * (در پایان دوره) استفاده کنیم تا دوره زمانی را در که اقدام تکمیل خواهد شد. "By the time I finish this course, I will have revised all English tenses." "In three years' time, I'll have graduated from university."

ما اکنون *تمام زمان های انگلیسی را اصلاح کرده ایم.* با این حال، ما در نحوه ترکیب آنها در شرایط خاص ... *تحت برخی شرایط تجدید نظر نکرده ایم.* حدس می زنم می توانید ببینید به کجا می روم. اکنون می‌خواهیم *شرط‌ها را* بازبینی کنیم، زیرا بسیاری از افراد در آنها اشتباه می‌کنند. شرط می بندم که نمی خواهید آن امتیازهای ارزشمند را در امتحان خود از دست بدهید، پس بیایید دست به کار شویم!

در زبان انگلیسی *4 شرط اصلی وجود دارد: صفر، اول، دوم و سوم* ... و سپس *شرط های مختلط* نیز وجود دارد، اما اجازه دهید ابتدا آن «آسان» را بازبینی کنیم. شرط ها *نتیجه یک شرایط خاص را توصیف می کنند.* *بند if* *شرط* را به شما می گوید و *بند اصلی* *نتیجه را* به شما می گوید. "If you study hard, you will pass the exam." ترتیب بندها معنی را تغییر نمی دهد. اما مراقب علائم نگارشی باشید!

شرطی صفر فقط *مبتنی بر واقعیت است.* در *هر دو طرف* زمان حال *ساده* وجود دارد: "If you freeze water, it becomes solid." *مراقب علائم نگارشی باشید!* *بعد از* if از آن استفاده می کنیم اما قبل از آن نه! "Water becomes solid if you freeze it."

*شرطی اول* برای *موقعیت‌های آینده استفاده می‌شود که معتقدیم ممکن است:* "If it rains, we will stay at home." *if/when بند + present simple، will + مصدر* همچنین می‌توانید به کاربردهایی مانند *مگر، تا زمانی که، به محض این که،* یا *در مورد* به جای *if* . "I'll leave as soon as Lucy arrives." "I don't want to do it unless you treat me with respect." "I will show you to the kitchen in case you get hungry." "You can call my sister as long as you stay just friends."

*شرطی دوم* برای موقعیت‌های غیرممکنی استفاده می‌شود که *احتمال وقوع آنها کم است:* "If we moved to a bigger house, we could get another dog." ساختار: *if clause + past simple, would + infinitive* هنگامی که *if به دنبال فعل be باشد* ، از نظر گرامری صحیح است که از آن به صورت *زیر* استفاده شود: "if I were, if she were." مانند این می توانیم بیان کنیم که یک *امکان تحت شرایط خاص* وجود دارد و از انگلیسی قدیم آمده است. با این حال، شما معمولا می توانید استفاده کنید و بشنوید *که آیا او بوده است* و همچنین *صحیح* است. "I wouldn't do that if I were you." "If she was president, she would invest in education more." "If he were a little nicer, I would consider him a good match."

حالا داره واقعی میشه یا شاید...سوررئال؟ بیایید وارد *شرط سوم* شویم. برای *تصور گذشته های مختلف* استفاده می شود. معمولا وقتی از چیزی *پشیمان* می شویم یا دوست داریم *گذشته را تغییر دهیم* ... اما *امکان پذیر نیست* . "If I had paid more attention, I wouldn't have to study as much." ساختار: *اگر + گذشته کامل، دارای مضارع + گذشته است*

و اکنون 'رئیس نهایی'. بله، حدس زدید...*شرطی‌های ترکیبی*. ما می‌توانیم از آن‌ها استفاده کنیم وقتی که یک *تغییر گذشته با نتیجه‌ای در حال حاضر یا یک تغییر حال با نتیجه‌ای در گذشته* را تصور می‌کنیم. احساس می‌کنید که منطقی نیست؟ بیایید چند مثال را بررسی کنیم: "If I hadn't got the job in Tokyo, I wouldn't be with my current partner." در این مورد ما تصور می‌کنیم که چگونه یک تغییر در گذشته منجر به نتیجه‌ای در حال حاضر می‌شود. ساختار: *if + past perfect, would + infinitive* "It's really important. If it wasn't, I wouldn't have called you on your holiday." اینجا گوینده توضیح می‌دهد که چگونه یک تغییر در وضعیت حال می‌تواند تغییر در گذشته را تحت تأثیر قرار دهد. ساختار: *if + past simple, would have + past participle*

این *پایان* این دوره است! امیدوارم این به شما کمک کرده باشد! *در آیلتس موفق باشید!!!*