IELTS - Kurs przygotowawczyangielskie słowa

*Witamy na kursie IELTS Mastery!* Omówimy *kluczowe słownictwo, czasy gramatyczne, wskazówki i sztuczki*, aby uzyskać wysokie wyniki. Kurs rozpoczyna się od *mówienia i pisania*, koncentrując się na *typowych błędach*, po czym następuje *przegląd czasów* i *nowego słownictwa.* Gramatyka zaczyna się łatwo i staje się bardziej zaawansowana. *Zacznijmy od części mówionej 💭.* Pomyśl o tym jak o rozmowie - staraj się być zrelaksowany i naturalny. Najlepiej unikać wyuczonych na pamięć odpowiedzi, ponieważ egzaminatorzy zazwyczaj to wyczuwają. Staraj się mówić trochę każdego dnia, nawet jeśli jest to tylko rozmowa z samym sobą lub sztuczną inteligencją - to naprawdę robi różnicę! Zebraliśmy kilka przydatnych zwrotów, których możesz użyć, aby brzmieć bardziej płynnie. Uważaj tylko, aby ich nie nadużywać - równowaga jest kluczowa. *Powodzenia!*

Zadanie 1 jest bardziej *wprowadzające*. W zadaniu 2 musisz *wyrazić swoje myśli* i być może *uczucia*. Zobaczmy, jakich zwrotów możesz użyć:

Teraz, w części 3 testu mówienia, musisz być w stanie *mówić o abstrakcyjnych ideach*. W tym celu możesz użyć *języka figuratywnego i idiomów*, aby zaimponować egzaminatorom. Ale używaj tylko tych, które naprawdę znasz, jeśli popełnisz błąd, spowoduje to odjęcie większej liczby punktów.

*Świetna robota!* Nauczyłeś się większości popularnych zwrotów. Aby się na tym oprzeć, dam ci jeszcze kilka, aby poprawić *spójność i umiejętności komunikacyjne* we wszystkich zadaniach związanych z mówieniem. *Upewnij się, że celowo je ćwiczysz, aż staną się twoją drugą naturą ^^*

Jeszcze jedno, w mowie bardzo ważne jest używanie języka *hedgingowego*. Możesz użyć wyrażeń zabezpieczających, aby *wyrazić niepewność* w swojej wypowiedzi. "It could be..." "This might be..." Uważaj na mocne stwierdzenia i wypowiedzi na drażliwe tematy. Używaj wyrażeń zabezpieczających, aby Twoja wypowiedź była płynniejsza i bardziej delikatna.

Teraz musimy zająć się *najczęstszymi błędami w pisaniu*. Podczas pisania możesz natknąć się na *wykresy słupkowe* (wykresy, diagramy i wykresy), które będziesz musiał opisać. Wiele osób nie wie jak to zrobić i niepotrzebnie traci punkty. *To nie będziesz ty!* Oto kilka słówek, które pomogą ci zaliczyć zadania pisemne.

Wskazówka: jeśli chcesz to napisać: *%* słownie. Prawidłowo jest *per cent*

Staraj się pisać jak najbardziej *spójnie*. Rozpocznij nowy akapit dla każdego nowego pomysłu. Zawsze sprawdzaj pisownię i gramatykę. Prosimy o *pełną odpowiedź na pytanie*. Nie pisz o rzeczach, o których chcesz napisać lub tylko częściowo odpowiadaj na pytanie. Napisz o tym, co jest od Ciebie wymagane. Dam ci również *kilka wskazówek dotyczących interpunkcji*, ponieważ wiele osób nie wie, jak poprawnie jej używać. Angielska *interpunkcja* jest inna i czasami *może uratować życie!* "Time to eat children. vs Time to eat, children." Czy widzisz, co mam na myśli? Używamy również przecinków przed mową bezpośrednią. "She said, 'hurry up'!" Zawsze musimy też używać przecinków po wyrażeniach takich jak however, nevertheless, to be honest itp.

*Możemy, ale nie musimy używać przecinków, gdy mówimy o większej liczbie rzeczy*. "I like Eva, Marina, and Nicol." vs "I love cats, dogs and horses." Jednakże, czasami *może to być trochę mylące*, jeśli nie dodamy przecinka: "I love my parents, Bill Gates and Pamela Anderson." Niestety, Bill Gates i Pamela Anderson nie są moimi rodzicami. Dlatego lepiej jest użyć przecinka między nimi.

Ostatnie pytanie: *Kiedy używać przecinka między przymiotnikami?* Używamy przecinków między przymiotnikami, jeśli możemy użyć *i* zamiast niego: "He is a nice and friendly man" -> "He is nice, friendly man." Ale *jeśli nie możemy użyć i między nimi, wtedy nie stawiamy przecinka*: "I adore delicious French croissants." Tutaj nie miałoby sensu powiedzenie pyszne i francuskie rogaliki.

*Ogólnie rzecz biorąc, nie używaj przecinków przed "ale" i "i".* "I want to swim in the ocean but I am terrified of sharks." Ale możemy użyć przecinka *w przypadku, gdy chcesz zrobić pauzę*. W takim przypadku musisz intuicyjnie zdecydować, gdzie umieścić przecinek. "My best friend loves snakes, but not all of my friends like them." Używamy również przecinka *gdy zmieniamy podmiot zdania*: "My teacher is very strict sometimes, but that's what I like about her." Również, jeśli *zaczynasz od zdania podrzędnego*, musisz użyć przecinka, ale o tym już mówiliśmy w warunkach. "If you have time, call me."

*Gratulacje! Udało Ci się przejść przez część praktyczną. Teraz czas na gramatykę!* Zaczniemy *od czasu present simple*, jest to najbardziej podstawowa gramatyka, ale nawet zaawansowani uczniowie angielskiego wciąż popełniają *błędy w trzeciej osobie liczby pojedynczej lub w pytaniach*, proszę spróbuj przynajmniej trochę powtórzyć. Używamy present simple do: rzeczy, które są *prawdziwe w teraźniejszości*: "I like ice cream" czegoś, co dzieje się *regularnie*: "I play tennis every Sunday" czegoś, co jest *zawsze prawdziwe*: "Water boils at 100 degrees"

*Uwaga na 3. osobę liczby pojedynczej!* Egzaminatorzy odejmą punkty, jeśli ją pominiesz. he, she, it - likes, wants, does... Kiedy odnosimy się do zwierząt, używamy it. Możemy używać rodzaju w odniesieniu do zwierząt tylko wtedy, gdy mamy z nimi dobre relacje. "My dog is called Miky, I love him!" Bądź ostrożny w przypadku wielu osób: "My mother and I are ..."

*Pytania:* W pytaniach używamy *do/does*: "Do you play the piano? Does she like him?" Używamy go również *ze słowami pytającymi*: "Where do Anjela and Rita work? What time does he finish?" *BUT! Pytania z who nie używają do/does*: "Who lives in London? Who plays football?"

*Negatywy:* W mowie możemy używać skrótów; jednak *w formalnych e-mailach lub esejach musimy używać długiej formy.* do not (długa forma) = don't (krótka forma): "I don't like fast food." does not = doesn't: "She doesn't want to come."

Kontynuujmy z *czasem teraźniejszym ciągłym!* Zawsze potrzebujemy czasu teraźniejszego czasownika *be i końcówki -ing* na końcu czasownika. Używamy go do mówienia o: Czynnościach dziejących się *w momencie mówienia.*

Ale używamy również czasu teraźniejszego ciągłego do *przyszłych planów i ustaleń.* Kiedy wiemy, że coś jest *'w 100% zaplanowane' w przyszłości.* Ktoś mówi 90%, ktoś 99%... Odważę się powiedzieć 100%, chyba że wydarzy się coś tragicznego.

*Nie używamy continuous z czasownikami statycznymi.* Czasowniki statyczne myślenia i odczuwania: "believe, dislike, know, like, love, hate, prefer, realise, recognize, remember, suppose, think (believe), understand, want, and wish" Czasowniki statyczne zmysłów: "appear, feel, look, seem, smell, sound, taste" I inne czasowniki statyczne: "agree, be, belong, disagree, need, owe, own, possess?"

Używamy również czasu present continuous, aby mówić o czymś, co *dzieje się przed i po określonym czasie:* "At eight o'clock we are usually having breakfast." O czymś, co *uważamy za tymczasowe.* "Michael is at university. He's studying history." O czymś, co *jest nowe i kontrastuje z poprzednim stanem.* "These days most people are using email instead of writing letters." O czymś, co *się zmienia, rośnie lub rozwija.* "The children are growing up quickly."

Czas teraźniejszy ciągły jest również używany do czegoś, co *dzieje się raz za razem (zwykle z negatywnym wydźwiękiem - zazwyczaj używamy 'zawsze'):* "It's always raining in London."

Możemy używać czasu teraźniejszego ciągłego, aby *mówić o przeszłości*, gdy: *opowiadając historię lub streszczając książkę, film lub sztukę teatralną.*

Nadszedł czas na *czas present perfect!* Konstruujemy go z *podmiotem + have/has + imiesłów bierny.* "I have intoruduced myself." Używamy go do mówienia o rzeczach, które *wydarzyły się w przeszłości, ale wpływają na teraźniejszość* i mogą, być może, trwać w przyszłości.

Przyjrzyjmy się *różnicy między gone to i been to:* gone to = osoba jest nadal poza domem been to = osoba ma doświadczenie z tego miejsca, ale już wróciła"

Teraz ulubiony przez wszystkich *present perfect continuous.* Tworzymy go używając *podmiot + have/has been + -ing* Zwykle używamy go, aby podkreślić, że coś *nadal trwa w teraźniejszości.* Z tym czasem gramatycznym używamy tylko czasowników dynamicznych.

Nawiasem mówiąc, *możemy również użyć czasu present perfect dla przyszłości.* Tam, gdzie normalnie użylibyśmy present simple, możesz pochwalić się świetnymi umiejętnościami języka angielskiego i zamiast tego użyć present perfect: "We will begin when everyone arrives." vs "We will gegin when everyone has arrived."

Sprawdziliśmy czasy teraźniejsze, teraz czas na czas *przeszły prosty.* Używamy go do mówienia o: - czymś, co *wydarzyło się w przeszłości* "I crashed my car into a bridge last week." - coś, co *wydarzyło się kilka razy w przeszłości* - "I made jokes about him each time I saw him." - coś, co *było prawdą przez jakiś czas w przeszłości* - "I lacked motivation for my exam, that's why it took me 3 attempts." - używamy wyrażenia *ago* w przeszłości - "I met my wife 30 years ago." W czasie past simple zazwyczaj dodajemy *-ed do czasowników*. Istnieją jednak *czasowniki nieregularne*, których opanowanie wymaga dodatkowej ilości czasu. Zacznijmy od tych, które różnią się we wszystkich trzech formach:

Teraz podajmy kilka przykładów tych *czasowników nieregularnych z tymi samymi formami w czasie przeszłym i imiesłowie biernym:*

Następnie mamy również wszystkie *3 formy bez zmian:*

Wiele osób myli czas przeszły i imiesłów w czasownikach *to lie (kłamać), to lie (leżeć na powierzchni) i to lay (kłaść się):*

Wiele osób zapomina, że możemy używać czasu przeszłego prostego, gdy odnosimy się do teraźniejszości lub przyszłości w hipotezach (gdy coś sobie wyobrażamy). "Imagine you won the lottery. What would you do?"

Teraz odświeżymy sobie czas, który nie jest zbyt często używany. Ale często pojawia się w testach i można na niego natknąć się również w prawdziwym życiu! Używamy *past perfect simple (had + past participle)*, aby mówić o *czasie do pewnego momentu w przeszłości:* "She had published her first book by the time she was ten." Używamy go również *do pokazania kolejności dwóch wydarzeń z przeszłości.* Past perfect pokazuje wcześniejszą akcję, a past simple późniejszą akcję: "When I got home I realized I had forgotten to buy groceries." "Sadly, the author died before he'd finished the series." Często używamy *already, still, just, ever, or never* z tym czasem. "She was the most astonishing woman I had ever seen."

Używamy *past perfect continuous* do czegoś, co *zaczęło się w przeszłości i trwało do określonego momentu w czasie:* "When George died, he and Anne had been married for nearly fifty years." lub do czegoś, co *zdarzyło się kilka razy przed określonym momentem w przeszłości i trwało po tym momencie:* "He was a wonderful guitarist. He had been playing ever since he was a teenager." lub gdy *relacjonujemy nasze doświadczenia do określonego momentu w przeszłości:* "My thirtieth birthday was the worst day I had ever had." i tak jak w przypadku present perfect używamy *for i since* z past perfect.

Teraz przejdźmy do czasu, który nazywa się *future continuous (will/won't be + -ing).* Używamy go, aby mówić o *przyszłych działaniach, które będą w toku w określonym czasie w przyszłości:* "When you come home, I'll be boarding a plane." Lub o czymś, co postrzegamy jako *nowe, inne lub tymczasowe:* "Today we're taking the bus but next week we'll be taking the train."

Na przyszłość używamy również *future perfect (will/won't have + past participle).* Ten czas jest używany, gdy mówimy o czymś, co *zostanie ukończone przed określonym czasem w przyszłości.{ "Will you have gone to bed when I get back?" Możemy używać wyrażeń takich jak *by* lub *by the time* (w pewnym momencie przed), *in* lub *in a day's time/in two months' time/in five years' time* (na koniec okresu), aby określić okres czasu, w którym działanie zostanie ukończone. "By the time I finish this course, I will have revised all English tenses." "In three years' time, I'll have graduated from university."

Przejrzeliśmy już *wszystkie czasy angielskie.* Jednak nie przejrzeliśmy, jak je łączyć w pewnych sytuacjach...*pod pewnymi warunkami.* Myślę, że widzisz, do czego zmierzam. Teraz przejrzymy *tryby warunkowe*, ponieważ wiele osób popełnia w nich błędy. Założę się, że nie chcesz stracić tych cennych punktów na egzaminie, więc zabierzmy się do pracy!

W języku angielskim istnieją *4 główne tryby warunkowe: zerowy, pierwszy, drugi i trzeci*... a także *tryby mieszane*, ale najpierw przejrzyjmy te 'łatwe'. Tryby warunkowe opisują *rezultat pewnego warunku.* *Zdanie warunkowe* mówi o *warunku*, a *zdanie główne* mówi o *rezultacie*. "If you study hard, you will pass the exam." Kolejność zdań nie zmienia znaczenia. Ale uważaj na interpunkcję!

Zero warunkowe jest po prostu *oparte na faktach.* Po *obu stronach* występuje czas *teraźniejszy prosty*: "If you freeze water, it becomes solid." *Uwaga na interpunkcję!* Używamy jej *po* klauzuli if, ale nie przed nią! "Water becomes solid if you freeze it."

*Pierwszy tryb warunkowy* jest używany dla *przyszłych sytuacji, które uważamy za możliwe:* "If it rains, we will stay at home." *if/when clause + present simple, will + infinitive* Można również natknąć się na użycia takie jak *unless, as long as, as soon as* lub *in case* zamiast *if*. "I'll leave as soon as Lucy arrives." "I don't want to do it unless you treat me with respect." "I will show you to the kitchen in case you get hungry." "You can call my sister as long as you stay just friends."

*Drugi tryb warunkowy* jest używany do niemożliwych sytuacji, które są *mało prawdopodobne:* "If we moved to a bigger house, we could get another dog." Struktura: *if clause + past simple, would + infinitive* Kiedy *if jest połączone z czasownikiem be*, gramatycznie poprawne jest użycie formy *were*: "if I were, if she were." W ten sposób możemy wyrazić, że istnieje *możliwość pod pewnym warunkiem* i pochodzi to ze Starego Angielskiego. Jednakże, często można używać i słyszeć *if she/he was* i jest to również *poprawne*. "I wouldn't do that if I were you." "If she was president, she would invest in education more." "If he were a little nicer, I would consider him a good match."

Teraz robi się poważnie, a może... surrealistycznie? Przejdźmy do *trzeciego trybu warunkowego*. Używa się go, aby *wyobrazić sobie inny przeszły*. Zwykle, gdy *żałujemy* czegoś lub chcielibyśmy *zmienić przeszłość*... ale to jest *niemożliwe*. "If I had paid more attention, I wouldn't have to study as much." Struktura: *if + past perfect, would have + past participle*

A teraz 'ostatni boss'. Tak, zgadliście...*mieszane tryby warunkowe*. Możemy ich używać, gdy wyobrażamy sobie *zmianę w przeszłości z rezultatem w teraźniejszości lub zmianę w teraźniejszości z rezultatem w przeszłości*. Czujesz, że to nie ma sensu? Sprawdźmy kilka przykładów: "If I hadn't got the job in Tokyo, I wouldn't be with my current partner." W tym przypadku wyobrażamy sobie, jak zmiana w przeszłości wpłynęłaby na teraźniejszość. Struktura: *if + past perfect, would + infinitive* "It's really important. If it wasn't, I wouldn't have called you on your holiday." Tutaj mówca wyjaśnia, jak zmiana w obecnej sytuacji wpłynęłaby na zmianę w przeszłości. Struktura: *if + past simple, would have + past participle*

To już *koniec* tego kursu! Mam nadzieję, że to ci pomogło! *Powodzenia z IELTS!!!*