หลักสูตรเตรียมสอบ IELTSคำภาษาอังกฤษ

*ยินดีต้อนรับสู่หลักสูตร IELTS Mastery!* เราจะครอบคลุม *คำศัพท์สำคัญ กาลไวยากรณ์ เคล็ดลับและเทคนิค* สำหรับคะแนนสูง หลักสูตรเริ่มต้นด้วย *การพูดและการเขียน* โดยเน้นที่ *ข้อผิดพลาดทั่วไป* จากนั้นจึง *ทบทวนกาล* และ *คำศัพท์ใหม่* ไวยากรณ์เริ่มจากระดับง่ายแล้วค่อยๆ สูงขึ้น *มาเริ่มกันที่ส่วนการพูดก่อนเลยดีกว่า💭* ลองคิดดูว่าเป็นการสนทนา พยายามผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติ ควรจะหลีกเลี่ยงคำตอบที่ท่องจำไว้เนื่องจากผู้สอบมักจะบอกได้ พยายามพูดคุยเล็กๆ น้อยๆ ทุกวัน แม้ว่าจะพูดกับตัวเองหรือกับ AI ก็ตาม - มันสร้างความแตกต่างได้มากจริงๆ! เราได้รวบรวมวลีที่มีประโยชน์บางอย่างที่คุณสามารถใช้เพื่อให้ฟังดูคล่องแคล่วขึ้น เพียงแต่ระวังอย่าใช้มากเกินไป เพราะความสมดุลคือสิ่งสำคัญ *ขอให้โชคดี!*

งานที่ 1 เป็นการ *แนะนำ* เพิ่มเติม ในภารกิจที่ 2 คุณต้อง *แสดงความคิด* และ *ความรู้สึก* ของคุณ มาดูกันว่าคุณสามารถใช้วลีใดได้บ้าง:

ในส่วนที่ 3 ของแบบทดสอบการพูด คุณจะต้องสามารถ *พูดคุยเกี่ยวกับแนวคิดเชิงนามธรรม* ได้ สำหรับสิ่งนี้ คุณสามารถใช้ *ภาษาและสำนวนที่เป็นรูปเป็นร่าง* เพื่อสร้างความประทับใจให้ผู้สอบของคุณ แต่ใช้เฉพาะคนที่รู้จริงเท่านั้นถ้าทำผิดจะส่งผลให้ถูกหักคะแนนเพิ่ม

*เยี่ยมมาก!* คุณได้เรียนรู้วลีที่ใช้บ่อยที่สุดแล้ว เพื่อต่อยอด ฉันจะให้เพิ่มอีกสองสามอย่างเพื่อพัฒนา *ทักษะการเชื่อมโยงและการสื่อสาร* ในงานการพูดทั้งหมด *อย่าลืมตั้งใจฝึกฝนจนกลายเป็นนิสัยของคุณ ^^*

อีกประการหนึ่งในการพูด การใช้ภาษา *ป้องกันความเสี่ยง* เป็นสิ่งสำคัญมาก คุณสามารถใช้สำนวนป้องกันความเสี่ยงเพื่อ *แสดงความไม่แน่นอน* ในการพูดของคุณได้ "It could be..." "This might be..." ระวังคำกล่าวอ้างและข้อความที่รุนแรงเกี่ยวกับหัวข้อที่ละเอียดอ่อน ใช้การป้องกันความเสี่ยงเพื่อทำให้คำพูดของคุณราบรื่นและละเอียดอ่อนมากขึ้น

ตอนนี้เราจำเป็นต้องแก้ไข *ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในการเขียน* ในการเขียนคุณอาจเจอ *กราฟแท่ง* (กราฟ ไดอะแกรม และแผนภูมิ) ซึ่งคุณจะต้องอธิบาย หลายคนไม่รู้ว่าเสียคะแนนอย่างไรและโดยไม่จำเป็น *นั่นจะไม่ใช่คุณ!* ต่อไปนี้เป็นคำศัพท์บางส่วนที่จะช่วยให้คุณผ่านงานเขียนของคุณ

เคล็ดลับ: หากคุณต้องการเขียนสิ่งนี้: *%* เป็นคำ วิธีที่ถูกต้องคือ *เปอร์เซ็นต์*

พยายามทำให้ *เหนียวแน่น* ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในการเขียนของคุณ เริ่มย่อหน้าใหม่สำหรับแต่ละแนวคิดใหม่ ตรวจสอบการสะกดและไวยากรณ์ของคุณอีกครั้งเสมอ กรุณา *ตอบคำถามให้ครบถ้วน* อย่าเขียนเกี่ยวกับสิ่งที่คุณต้องการเขียนหรือตอบคำถามเพียงบางส่วน เขียนเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องการจากคุณ นอกจากนี้ ฉันจะให้ *คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับเครื่องหมายวรรคตอน* แก่คุณ เนื่องจากหลายๆ คนไม่ทราบวิธีใช้เครื่องหมายวรรคตอนอย่างถูกต้อง *เครื่องหมายวรรคตอน* ภาษาอังกฤษแตกต่างออกไป และบางครั้งก็ *สามารถช่วยชีวิตผู้คนได้!* "Time to eat children. vs Time to eat, children." คุณเห็นสิ่งที่ฉันหมายถึงที่นี่? นอกจากนี้เรายังใช้ลูกน้ำก่อนคำพูดโดยตรง "She said, 'hurry up'!" นอกจากนี้เรายังจำเป็นต้องใช้ลูกน้ำหลังวลีเสมอ เช่น อย่างไรก็ตาม ถ้าพูดตามตรง ฯลฯ

*เราสามารถทำได้ แต่ไม่ต้องใช้ลูกน้ำในขณะที่พูดถึงสิ่งต่างๆ มากขึ้น* "I like Eva, Marina, and Nicol."เทียบกับ "I love cats, dogs and horses." อย่างไรก็ตาม บางครั้ง *อาจทำให้เกิดความสับสนเล็กน้อย* หากคุณไม่ใส่เครื่องหมายจุลภาค: "I love my parents, Bill Gates and Pamela Anderson." น่าเสียดายที่ Bill Gates และ Pamela Anderson ไม่ใช่พ่อแม่ของฉัน ดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะใช้ลูกน้ำระหว่างพวกเขาเช่นกัน

คำถามสุดท้าย: *เมื่อใดควรใช้ลูกน้ำระหว่างคำคุณศัพท์?* เราใช้ลูกน้ำระหว่างคำคุณศัพท์หากเราสามารถใช้ได้ *และ* แทน: "He is a nice and friendly man"- "He is nice, friendly man." แต่ *ถ้าเราไม่สามารถใช้และระหว่างพวกเขาได้ ก็จะไม่มีเครื่องหมายจุลภาค* : "I adore delicious French croissants." ที่นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะพูดว่าครัวซองต์ฝรั่งเศสแสนอร่อย

*โดยทั่วไป ห้ามใช้เครื่องหมายจุลภาคนำหน้า but/and* "I want to swim in the ocean but I am terrified of sharks." แต่เราสามารถใช้ลูกน้ำได้ *ในกรณีที่คุณต้องการหยุดชั่วคราว* ในกรณีนี้ คุณต้องหาตำแหน่งที่จะใส่ลูกน้ำตามสัญชาตญาณของคุณ "My best friend loves snakes, but not all of my friends like them." นอกจากนี้ เรายังใช้ลูกน้ำ *เมื่อเปลี่ยนประธานของประโยค* : "My teacher is very strict sometimes, but that's what I like about her." นอกจากนี้ หากคุณ *ขึ้นต้นด้วย subordinate clause* คุณต้องใช้ลูกน้ำด้วย แต่เราได้พูดถึงเรื่องนั้นไปแล้วในเงื่อนไข "If you have time, call me."-

*ยินดีด้วย! คุณทำมันผ่านภาคปฏิบัติแล้ว ถึงเวลาสำหรับไวยากรณ์แล้ว!* เราจะเริ่มต้น *ด้วย Present Simple* ซึ่งเป็นไวยากรณ์ขั้นพื้นฐานที่สุด แต่แม้แต่ผู้เรียนภาษาอังกฤษขั้นสูงก็ยังทำ *ผิดพลาดในบุรุษที่ 3 เอกพจน์หรือคำถาม* โปรดลองแก้ไขอย่างน้อยสักหน่อย เราใช้ Present Simple สำหรับ: สิ่งที่เป็น *จริงในปัจจุบัน* : "I like ice cream" สิ่งที่เกิดขึ้น *เป็นประจำ* : "I play tennis every Sunday" สิ่งที่เป็น *จริงเสมอ* : "Water boils at 100 degrees"

*ระวังบุคคลที่ 3 เอกพจน์!* ผู้สอบจะหักคะแนนหากพลาด เขา เธอ มัน - ชอบ ต้องการ ทำ... เมื่อเราพูดถึงสัตว์ เราใช้มัน เราสามารถใช้เพศกับสัตว์ได้ก็ต่อเมื่อเรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกมันเท่านั้น "My dog is called Miky, I love him!" ระวังคนเยอะๆ: "My mother and I are ..."

*คำถาม:* เราใช้ *do/do* ในคำถาม: "Do you play the piano? Does she like him?" เรายังใช้ *กับคำคำถาม* เช่น "Where do Anjela and Rita work? What time does he finish?" *แต่! คำถามกับผู้ที่ไม่ใช้ do/dos* : "Who lives in London? Who plays football?"

*เชิงลบ:* ในคำพูดเราสามารถใช้การหดตัว อย่างไรก็ตาม *ในอีเมลหรือเรียงความที่เป็นทางการ เราต้องใช้รูปแบบยาว* อย่า (แบบยาว) = อย่า (แบบสั้น): "I don't like fast food." ไม่ = ไม่: "She doesn't want to come."

มาต่อกับ *ปัจจุบันต่อเนื่อง!* เราต้องการกาลปัจจุบันของคำกริยา *be และ -ing* ที่ท้ายคำกริยาเสมอ เราใช้มันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ: กิจกรรมที่เกิดขึ้น *ในขณะที่พูด* -

แต่เรายังใช้ปัจจุบันต่อเนื่องสำหรับ *แผนงานและการจัดการในอนาคต* ด้วย เมื่อเรารู้ว่าบางสิ่งบางอย่าง *'วางแผนไว้ 100%' ในอนาคต* บางคนบอกว่า 90% บางคน 99%...ฉันกล้าพูด 100% เว้นแต่จะมีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้น

*เราไม่ใช้ต่อเนื่องกับกริยาเชิงสถิต* กริยา Stative ของการคิดและความรู้สึก: "believe, dislike, know, like, love, hate, prefer, realise, recognize, remember, suppose, think (believe), understand, want, and wish" กริยาเชิงความรู้สึก: "appear, feel, look, seem, smell, sound, taste" และกริยาบอกสถานะอื่นๆ: "agree, be, belong, disagree, need, owe, own, possess?"

นอกจากนี้เรายังใช้ Present Continuous เพื่อพูดถึงสิ่งที่ *เกิดขึ้นก่อนและหลังเวลาที่กำหนด:* "At eight o'clock we are usually having breakfast." กับสิ่งที่ *เราคิดว่าเป็นสิ่งชั่วคราว* "Michael is at university. He's studying history." กับสิ่งที่ *ใหม่และแตกต่างไปจากสภาพเดิม* "These days most people are using email instead of writing letters." กับบางสิ่งที่กำลัง *เปลี่ยนแปลง เติบโต หรือพัฒนา* "The children are growing up quickly."-

ปัจจุบันต่อเนื่องยังใช้กับสิ่งที่ *เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก (ส่วนใหญ่มีความหมายเชิงลบ - ปกติเราใช้ 'always'):* "It's always raining in London."-

เราสามารถใช้ Present Continuous เพื่อ *พูดถึงอดีตได้* เมื่อเรา: *เล่าเรื่องหรือสรุปหนังสือ ภาพยนตร์ หรือละคร* -

ตอนนี้ก็ถึงเวลาสำหรับ *ปัจจุบันที่สมบูรณ์แบบ!* เราตีความโดยใช้ *ประธาน + have/ha + กริยาที่ผ่านมา* "I have intoruduced myself." เราใช้มันเพื่อพูดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ *เกิดขึ้นในอดีต แต่มีอิทธิพลต่อปัจจุบัน* และอาจดำเนินต่อไปในอนาคตได้

เรามาดู *ความแตกต่างระหว่าง go to และ been to:* ไป = บุคคลนั้นยังคงไม่อยู่ เคยไป = ผู้มีประสบการณ์จากสถานที่นั้นแต่กลับมาแล้ว"

ตอนนี้ *ของขวัญสุดโปรดของทุกคนสมบูรณ์แบบต่อเนื่อง* เราสร้างมันขึ้นมาโดยใช้ *ประธาน + have/has been + -ing* ปกติเราใช้สิ่งนี้เพื่อเน้นย้ำว่าบางสิ่ง *ยังคงดำเนินต่อไปในปัจจุบัน* เราใช้เฉพาะกริยาแบบไดนามิกกับกาลไวยากรณ์นี้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม *เราสามารถใช้ปัจจุบันที่สมบูรณ์แบบสำหรับอนาคตได้เช่นกัน* ในกรณีที่ปกติเราจะใช้ Present Simple คุณสามารถแสดงทักษะภาษาอังกฤษที่ยอดเยี่ยมและใช้ Present Perfect แทนได้: "We will begin when everyone arrives." เทียบกับ "We will gegin when everyone has arrived."-

เราได้ตรวจสอบกาลปัจจุบันแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาสำหรับ *อดีตที่เรียบง่าย* เราใช้มันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ: - สิ่งที่ *เกิดขึ้นในอดีต* - "I crashed my car into a bridge last week." - เรื่องที่ *เกิดขึ้นหลายครั้งในอดีต* - "I made jokes about him each time I saw him." - สิ่งที่ *เป็นจริงมาระยะหนึ่งแล้ว* - "I lacked motivation for my exam, that's why it took me 3 attempts." - เราใช้สำนวน *ago* ในอดีต - "I met my wife 30 years ago." ในรูปแบบ Past Simple เรามักจะเติม *-ed ต่อท้ายคำกริยา* แต่มี *คำกริยาที่ไม่ปกติ* บางคำที่ต้องใช้เวลาเพิ่มเติมจึงจะเชี่ยวชาญ เริ่มจากผู้ที่ต่างกันทั้งสามรูปแบบ:

ตอนนี้เรามาดูตัวอย่าง *คำกริยาที่ไม่ปกติซึ่งมีรูปแบบเดียวกันในอดีตกาลและกริยาที่ผ่านมา:*

จากนั้นเราก็มีทั้งหมด *3 รูปแบบไม่เปลี่ยนแปลง:*

และหลายๆ คนสับสนกับอดีตกาลและกริยาในคำกริยา *to lie (พูดโกหก), to lie (นอนบนพื้นผิว) และ to lay (นอนลง):*

หลายๆ คนลืมไปว่าเราสามารถใช้ Past Simple เมื่อกล่าวถึงปัจจุบันหรืออนาคตในสมมุติฐาน (เมื่อคุณจินตนาการถึงบางสิ่งบางอย่าง) "Imagine you won the lottery. What would you do?"-

ตอนนี้เราจะมาทำความเข้าใจกับ Tense ที่ไม่ได้ใช้กันทั่วไปจนเกินไป แต่มันมักจะอยู่ในการทดสอบ และคุณก็สามารถเจอมันได้ในชีวิตจริงด้วย! เราใช้ *Past Perfect Simple (had + Past Participle)* เพื่อพูดถึง *เวลาจนถึงจุดหนึ่งในอดีต:* "She had published her first book by the time she was ten." เรายังใช้ *เพื่อแสดงลำดับของเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ผ่านมา* ด้วย Past Perfect แสดงการกระทำก่อนหน้านี้ และ Past Simple แสดงให้เห็นการกระทำในภายหลัง: "When I got home I realized I had forgotten to buy groceries." "Sadly, the author died before he'd finished the series." เรามักใช้ *แล้ว, นิ่ง, ยุติธรรม, เคย หรือไม่เคย* กับกาลนี้ "She was the most astonishing woman I had ever seen."-

เราใช้ *อดีตที่สมบูรณ์แบบต่อเนื่อง* กับบางสิ่งที่ *เริ่มต้นในอดีตและดำเนินต่อไปจนถึงจุดที่กำหนด:* "When George died, he and Anne had been married for nearly fifty years." หรือเรื่องที่ *เกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้งก่อนจุดหนึ่งในอดีตและดำเนินต่อไปภายหลังจุดนั้น* "He was a wonderful guitarist. He had been playing ever since he was a teenager." หรือเมื่อเรา *รายงานประสบการณ์ของเราจนถึงจุดหนึ่งในอดีต:* "My thirtieth birthday was the worst day I had ever had." และเช่นเดียวกับ Present Perfect ที่เราใช้ *สำหรับและตั้งแต่นั้นมา* กับ Past Perfect

ตอนนี้ เรามาเข้าสู่กาลที่เรียกว่า *Future Continuous (จะ/จะไม่เป็น + -ing)* เราใช้มันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ *การดำเนินการในอนาคตที่จะดำเนินการในเวลาที่กำหนดในอนาคต:* "When you come home, I'll be boarding a plane." หรือสิ่งที่เรามองว่าเป็น *สิ่งใหม่ แตกต่าง หรือชั่วคราว:* "Today we're taking the bus but next week we'll be taking the train."-

สำหรับอนาคต เรายังใช้ *Future Perfect (จะ/จะไม่มี + กริยาในอดีต)* กาลนี้ใช้เมื่อเราพูดถึงบางสิ่งบางอย่างที่ *จะแล้วเสร็จก่อนเวลาที่กำหนดในอนาคต{ "Will you have gone to bed when I get back?" เราสามารถใช้วลีเช่น* by *หรือ* by the time *(ณ จุดใดจุดหนึ่งก่อน)* ใน *หรือ* ในเวลาของวัน/ในเวลาสองเดือน/ในเวลาห้าปี* (เมื่อสิ้นสุดช่วงเวลา) เพื่อให้ช่วงเวลาเป็น ซึ่งการดำเนินการจะแล้วเสร็จ "By the time I finish this course, I will have revised all English tenses." "In three years' time, I'll have graduated from university."-

ขณะนี้เราได้ *แก้ไขกาลภาษาอังกฤษทั้งหมด* แล้ว อย่างไรก็ตาม เราไม่ได้แก้ไขวิธีการรวมพวกมันในบางสถานการณ์... *ภายใต้เงื่อนไขบางประการ* ฉันเดาว่าคุณจะเห็นว่าฉันกำลังจะไปไหน ตอนนี้เราจะแก้ไข *เงื่อนไข* เพราะมีคนจำนวนมากทำผิดพลาด ฉันพนันได้เลยว่าคุณคงไม่อยากเสียคะแนนอันมีค่าเหล่านั้นในการสอบ ไปเริ่มงานกันเลย!

ในภาษาอังกฤษมี *เงื่อนไขหลักอยู่ 4 ข้อ: 0, 1, 2 และ 3* ...และยังมี *เงื่อนไขแบบผสม* ด้วย แต่มาแก้ไขเงื่อนไขที่ 'ง่าย' เหล่านั้นก่อน Conditionals อธิบาย *ผลลัพธ์ของเงื่อนไขบางอย่าง* *if clause* บอกคุณถึง *เงื่อนไข* และ *main clause* บอกคุณถึง *ผลลัพธ์* "If you study hard, you will pass the exam." ลำดับของประโยคไม่เปลี่ยนความหมาย แต่ระวังเครื่องหมายวรรคตอน!

เงื่อนไขที่เป็น *ศูนย์เป็นเพียงข้อเท็จจริง* เท่านั้น มีกาล *ปัจจุบันธรรมดา* *ทั้งสองด้าน* : "If you freeze water, it becomes solid." *ระวังเครื่องหมายวรรคตอน!* เราใช้มัน *ตามหลัง* if clause แต่ไม่ใช่ก่อนมัน! "Water becomes solid if you freeze it."-

*เงื่อนไขแรก* ใช้สำหรับ *สถานการณ์ในอนาคตที่เราเชื่อว่าเป็นไปได้:* "If it rains, we will stay at home." *if/when clause + ปัจจุบันแบบง่าย will + infinitive* นอกจากนี้คุณยังสามารถพบกับการใช้งานเช่น *ยกเว้น ตราบเท่าที่ ทันที* หรือ *ในกรณี* แทน *ถ้า* "I'll leave as soon as Lucy arrives." "I don't want to do it unless you treat me with respect." "I will show you to the kitchen in case you get hungry." "You can call my sister as long as you stay just friends."-

*เงื่อนไขที่สอง* ใช้กับสถานการณ์ที่เป็นไปไม่ได้และ *ไม่น่าจะเกิดขึ้น:* "If we moved to a bigger house, we could get another dog." โครงสร้าง: *ถ้า clause + อดีตง่าย จะเป็น + infinitive* เมื่อ *if ตามด้วยกริยา be* จะใช้ตามหลักไวยากรณ์ได้ถูกต้อง *เช่น* "if I were, if she were." เช่นนี้ เราสามารถแสดงได้ว่ามี *ความเป็นไปได้ภายใต้เงื่อนไขบางประการ* และมันมาจากภาษาอังกฤษโบราณ อย่างไรก็ตาม คุณสามารถใช้และได้ยินได้ทั่วไป *ว่าเธอ/เขาใช่หรือไม่* และมันก็ *ถูกต้อง* ด้วย "I wouldn't do that if I were you." "If she was president, she would invest in education more." "If he were a little nicer, I would consider him a good match."-

ตอนนี้มันกลายเป็นจริงหรือบางที...เหนือจริง? เรามาเข้า *เงื่อนไขที่สามกัน* ดีกว่า ใช้เพื่อ *จินตนาการถึงอดีตที่แตกต่าง* โดยปกติแล้วเมื่อเรา *เสียใจกับ* บางสิ่งบางอย่างหรืออยากที่จะ *เปลี่ยนแปลงอดีต* ...แต่มันเป็น *ไปไม่ได้* "If I had paid more attention, I wouldn't have to study as much." โครงสร้าง: *ถ้า + อดีตสมบูรณ์แบบ ก็จะมี + กริยาในอดีต*

และนี่คือ 'เจ้านายคนสุดท้าย' ใช่ คุณเดาถูกแล้ว... *เงื่อนไขแบบผสม* เราสามารถใช้คำเหล่านี้เมื่อเราจินตนาการถึง *การเปลี่ยนแปลงในอดีตที่ส่งผลในปัจจุบัน หรือการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันที่ส่งผลในอดีต* คุณรู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลหรือไม่? ลองดูตัวอย่างบางส่วน: "If I hadn't got the job in Tokyo, I wouldn't be with my current partner." ในกรณีนี้ เราจินตนาการว่าการเปลี่ยนแปลงในอดีตจะส่งผลอย่างไรต่อปัจจุบัน โครงสร้าง: *ถ้า + อดีตสมบูรณ์แบบ, จะ + อนันต์* "It's really important. If it wasn't, I wouldn't have called you on your holiday." ในที่นี้วิทยากรจะอธิบายว่าการเปลี่ยนแปลงในสถานการณ์ปัจจุบันจะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงในอดีตอย่างไร โครงสร้าง: *ถ้า + Past Simple จะต้องมี + Past Participle*

นี่คือ *จุดสิ้นสุด* ของหลักสูตรนี้! ฉันหวังว่านี่จะช่วยคุณได้! *ขอให้โชคดีกับการสอบ IELTS ของคุณ!!!* -