Włoski dla początkującychWłoskie słowa

*Przywitaj się z językiem włoskim!* "Ciao"! Witamy na *kursie języka włoskiego dla zupełnie początkujących*. Kurs ten pozwoli ci na solidne zrozumienie podstaw języka włoskiego i nauczy cię podstawowych zwrotów przydatnych w codziennych rozmowach. Zacznijmy od nauki *powitania!* W przypadku przyjaciół lub rodziny, powiedz "ciao." W przypadku szefa lub nieznanych osób, użyj "buongiorno" lub "buona sera" (popołudnie/wieczór). Na pożegnanie: od niechcenia powiedz "ciao" lub "a dopo" (do zobaczenia później). W sytuacjach formalnych używaj "arrivederci." A teraz przejdźmy do podstawowych słów i zwrotów! :)

*Zaimki osobowe* Zacznijmy od czegoś łatwego i powtórzmy *zaimki* osobowe. Są one dość proste: "IO" (I) "TU" (Ty - liczba pojedyncza) "LEI" (Ona) "LUI" (On) "NOI" (My) "VOI" (Ty - liczba mnoga) "LORO" (Oni) Należy pamiętać, że w większości przypadków nie umieszczamy zaimka w zdaniu. Możemy to zrobić, gdy zaimek jest niezbędny do zrozumienia, kto jest podmiotem lub do podkreślenia podmiotu. "Sono stanca." not "Io sono stanca" (jestem zmęczony) but! "Non è stanco lui, io sono stanca!" (On nie jest zmęczony, ja jestem zmęczony! - nacisk na podmiot) Teraz nadszedł czas, aby upewnić się, że doskonale je rozumiesz.

*Czasowniki zwrotne* Czasowniki zwrotne w języku włoskim to czasowniki, które odmieniają się z *zaimkiem zwrotnym*, wskazując, że czynność czasownika jest wykonywana przez podmiot na samym sobie. Czasowniki zwrotne są zwykle używane do opisania czynności wykonywanych na sobie. W języku włoskim, czasowniki zwrotne tworzone są poprzez dodanie zaimka zwrotnego na *końcu bezokolicznika*. Zaimki zwrotne to: "mi" (myself) "ti" (yourself) "si" (himself/herself/itself) "ci" (ourselves) "vi" (youselves) "si" (siebie) Na przykład: "chiamarsi" (nazywać siebie - po imieniu) Podczas odmieniania czasownika zwrotnego, zaimek zwrotny jest umieszczany przed czasownikiem, a czasownik jest odmieniany tak, aby pasował do podmiotu. Na przykład: "Mi chiamo Luca" (Nazywam się Luca). "Come si chiama?" (Jak ma na imię?) Ta sama zasada ma zastosowanie w przypadku przeczenia. Na przykład, użyjmy słowa "lavorarsi" (to wash oneself): "Io non mi lavo" (Nie myję się). "Noi non ci laviamo" (Nie myjemy się).

*Rozmowa!* Myślę, że nadszedł czas, aby nauczyć się kilku *podstawowych słów i zwrotów*, które mogą być przydatne w każdej rozmowie! Wiesz już, jak witać się z ludźmi, ale co dalej? Nauczmy się kilku zwrotów dla formalnego i nieformalnego otoczenia. Na przykład: A: Hej Luca, jak się masz? "Ciao Luca, come stai?" B: W porządku, dzięki. A ty? "Sto bene, grazie, e tu?" A: Tak sobie, dzięki. "Così così, grazie." A: Dzień dobry panu, jak się pan miewa? "Buongiorno signore, come sta?" B: Bardzo dobrze, dziękuję. A ty? "Sto molto bene, grazie, e Lei?" A: Nieźle, dziękuję bardzo.

*Używanie zwrotów grzecznościowych* Ponieważ mówimy o czasownikach, istnieją dwa możliwe sposoby zwracania się do ludzi po włosku. Albo zwykła, *nieformalna forma*, albo *forma* grzecznościowa. Jeśli jesteś z kimś po imieniu, po prostu użyj czasownika w drugiej osobie liczby pojedynczej "tu", jak w "tu sei intelligente", ale jeśli chcesz okazać szczególny szacunek osobie, z którą rozmawiasz lub jeśli nie znasz jej jeszcze dobrze, powinieneś zwrócić się do niej w trzeciej osobie liczby pojedynczej "Lei", jak w "Lei è intelligente". Używamy "Lei" (ona) nawet jeśli mówimy do mężczyzny! Aby odróżnić zaimek *ona* od *grzecznościowego ty*, ten drugi zapisujemy *wielką literą L*. Zobaczmy przykład: *Buongiorno signor Rossi, (Lei) va all'ufficio oggi?* Dzień dobry Panie Rossi, idzie Pan dzisiaj do biura? ale *Ciao Marco, (tu) vai al cinema oggi?* Cześć Marco, idziesz dzisiaj do kina? *Ciao Marco, Lucia (=lei) va al cinema oggi?* Cześć Marco, czy Lucia idzie dziś do kina?

*Czasowniki -to be i -to have* Przejdźmy dalej i nauczmy się dwóch najważniejszych czasowników: "essere" *(*być *)* i "avere" *(mieć)*. Oba te czasowniki są *nieregularne*, więc ich koniugacja różni się nieco od większości czasowników. Przydadzą się one później podczas tworzenia czasów przeszłych i przyszłych. "ESSERE" (być) "io sono" (jestem) "tu sei" (you are) "lui/lei è" (on/ona jest) "noi siamo" (jesteśmy) "voi siete" (ty jesteś) "loro sono" (oni są) Czasownik *to be* ma wiele zastosowań, na przykład, gdy chcesz powiedzieć komuś swoje imię, możesz powiedzieć "mi chiamo Anna" lub po prostu "sono Anna". Zauważ, że w języku włoskim zazwyczaj pomijamy zaimki osobowe ("io, tu, lui, lei...") w zdaniu, ponieważ forma czasownika już określa osobę. "AVERE" (mieć) "io ho" (mam) "tu hai" (masz) "lui/lei ha" (on/ona ma) "noi abbiamo" (mamy) "voi avete" (masz) "loro hanno" (oni mają) Podczas wymawiania czasownika "avere" należy uważać, aby nie wymawiać litery *h*, ponieważ pozostaje ona *niema*.

*Różnica między czasownikami stare i essere* W języku włoskim czasowniki "stare" i "essere" mogą wydawać się nieco podobne dla początkujących, ale mają różne zastosowania. "Essere" jest odpowiednikiem angielskiego czasownika "to be" i jest używany do "express identity, origin, or characteristics". Na przykład: "Io sono felice" (jestem szczęśliwy), gdzie "sono" jest formą essere w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Z drugiej strony, "stare" jest często używany do przekazania "temporary state or condition". Na przykład: "Io sto mangiando" oznacza "I am eating,", gdzie "sto" jest pierwszą osobą liczby pojedynczej stare. Tak więc, podczas gdy "essere" koncentruje się na podstawowych cechach i tożsamości, "stare" dotyczy bardziej bieżących stanów lub działań. "STARE" "io sto" (Jestem) "tu stai" (jesteś) "lui/lei sta" (on/ona jest) "noi stiamo" (jesteśmy) "voi state" (ty jesteś) "loro stanno" (oni są)

*Rzeczowniki i ich końcówki* Teraz, gdy znasz już włoskie czasowniki, nadszedł czas, aby porozmawiać o *rzeczownikach*! Rzeczowniki w języku włoskim mogą być rodzaju *męskiego* lub *żeńskiego*. Każdy rodzaj ma określoną końcówkę w liczbie *pojedynczej* i *mnogiej*. W większości przypadków końcówką w liczbie pojedynczej dla rzeczowników rodzaju męskiego jest *-o* ("ragazzo") lub *-e* ("studente"), podczas gdy dla rzeczowników rodzaju żeńskiego jest to *-a* ("ragazza"). Wkrótce jednak odkryjesz, że ma to wiele wyjątków. Kiedy uczysz się nowych włoskich słów, pomocne jest poznanie płci rzeczownika wraz z jego znaczeniem. ;)

*Liczba mnoga rzeczowników* Kiedy chcemy użyć rzeczownika w liczbie *mnogiej*, musimy zmienić jego końcówkę w następujący sposób: *O* --> I ("un ragazzo" --> "due ragazzi") *E* --> I ("uno studente" --> "due studenti") *A --* > E ("una ragazza" --> "due ragazze") Istnieją pewne rzeczowniki, które nie zmieniają się w swoich formach liczby mnogiej, rzeczowniki te zwykle kończą się akcentowaną samogłoską *à, è, ò, ù* lub *spółgłoską* sg: "un caffè" --> pl: "due caffè" sg: "un film" --> pl: "due film" Gotowy do ćwiczenia?

*Czasowniki regularne* Cieszysz się, że znów rozmawiamy o czasownikach? Mam nadzieję, że tak! :) Tym razem nauczymy się *czasu teraźniejszego czasowników regularnych*. W języku włoskim czasowniki można podzielić na trzy klasy, które mają nieco inne koniugacje, ale nic trudnego. Pierwsza klasa obejmuje czasowniki zakończone na *-ARE*, takie jak PARLARE (mówić). "io parlo" "tu parli" "lui/lei parla" "noi parliamo" "voi parlate" "loro parlano" Zastanawiasz się, jak powiedzieć te czasowniki w formie *przeczącej*? Jest to niezwykle proste, wystarczy dodać "non" przed czasownikiem. Na przykład: "io non parlo russo." (nie mówię po rosyjsku) Wygląda na to, że jesteś gotowy nauczyć się kilku przydatnych czasowników regularnych, więc do dzieła!

*Przedimki nieokreślone* Kolejną ważną rzeczą, którą omówimy w tym kursie, są ARTYKUŁY. Zaczniemy od przedimków *nieokreślonych*. Są one używane z *nieokreślonymi rzeczami/osobami* lub *z rzeczami/osobami, o których wspominamy po raz pierwszy*. Przedimki nieokreślone to "un" lub "una" (w zależności od tego, czy rzeczownik jest rodzaju żeńskiego czy męskiego), i tak, są to te same słowa, których użyłbyś dla liczby "one". Pomoże Ci to zapamiętać, że przedimek nieokreślony w języku włoskim *nie ma formy liczby mnogiej!* Zobaczmy, jak przedimek nieokreślony jest używany z rzeczownikami rodzaju *żeńskiego*: "una ragazza" (dla rzeczowników rodzaju żeńskiego zaczynających się na spółgłoskę) "un'isola" (dla rzeczowników rodzaju żeńskiego zaczynających się od samogłoski) Zobaczmy, jak przedimek nieokreślony jest używany z rzeczownikami rodzaju *męskiego*: "un ragazzo" "un uomo" (dla rzeczowników rodzaju męskiego zaczynających się od spółgłoski lub samogłoski) "uno zaino" (dla rzeczowników rodzaju męskiego zaczynających się od *z, gn, ps, x, y* lub *s*, po których następuje inna *spółgłoska*) Przyjrzyjmy się teraz niektórym rzeczownikom pospolitym z przedimkiem nieokreślonym.

*Czasowniki drugiej klasy* Pamiętasz koniugację czasowników z pierwszej klasy? To było łatwe, prawda? Tak samo jest z koniugacją czasowników drugiej klasy: Druga klasa obejmuje czasowniki kończące się na *-ERE*, np. VEDERE (widzieć) "io vedo" "tu vedi" "lui/lei vede" "noi vediamo" "voi vedete" "loro vedono" Czas na ćwiczenia!

*Presente semplice* Teraz, gdy znasz już podstawowe zwroty i pierwsze czasowniki, możemy zacząć tworzyć pierwsze zdania! Zrobimy to używając *czasu teraźniejszego prostego - presente sem* plice po włosku. Czas teraźniejszy prosty w języku włoskim jest używany do mówienia o *czynnościach, które zdarzają się regularnie, czynnościach nawykowych lub ogólnych prawdach*. Dla większości czasowników można utworzyć czas teraźniejszy poprzez *usunięcie końcówki bezokolicznika (-are, -ere, -ire)* i dodanie odpowiedniej końcówki czasu teraźniejszego. Na przykład: "Mangiare (to eat)" staje się "Io mangio" (Jem), "Tu mangi" (Jesz), "Lui/lei mangia" (On/ona je).

*Przedimki określone* Po zapoznaniu się z przedimkami nieokreślonymi nadszedł czas, aby przyjrzeć się *przedimkom*określonym. Kiedy ich używamy? Używamy ich w odniesieniu do osób lub rzeczy, które są w jakiś sposób *określone* lub o których wspomnieliśmy już *wcześniej*. Możemy ogólnie powiedzieć, że są one używane znacznie częściej niż przedimki nieokreślone. W przeciwieństwie do przedimków nieokreślonych, przedimki określone *mają formy liczby mnogiej*, więc będziemy musieli nauczyć się obu: Rzeczowniki rodzaju*żeńskiego* w liczbie pojedynczej i mnogiej: sg: "la ragazza" (rzeczowniki zaczynające się od spółgłoski) pl: "le ragazze" (rzeczowniki zaczynające się od spółgłoski) sg: "l'isola" (nouns starting with a vowel) pl: "le isole" (nouns starting with a vowel) *Masculine* nouns in singular and plural: sg: "il ragazzo" (nouns starting with a consonant) pl: "i ragazzi" (nouns starting with a consonant) sg: "l'uomo" (rzeczowniki zaczynające się od samogłoski) pl: "gli uomini" (rzeczowniki zaczynające się od samogłoski) sg: "lo zaino" (rzeczowniki zaczynające się od *z,gn,ps,x,y* lub *s*, po których następuje inna *spółgłoska*) pl: "gli zaini" (rzeczowniki zaczynające się od z *,gn,*ps,x,y, lub *s* po którym następuje inna *spółgłoska*)

*Czasowniki trzeciej klasy* Trzecia klasa obejmuje czasowniki zakończone na *-IRE*, takie jak "DORMIRE" (spać) "io dormo" "tu dormi" "lui/lei dorme" "noi dormiamo" "voi dormite" "loro dormono" ALE! Wiele czasowników kończących się na *-IRE* ma nieco inną koniugację, tak jak czasownik "CAPIRE" (rozumieć) "io capisco" "tu capisci" "lui/lei capisce" "noi capiamo" "voi capite" "loro capiscono"

*Pytanie i odpowiedź negatywna* Teraz, gdy już wiesz, jak utworzyć pełne zdanie w czasie teraźniejszym prostym, szkoda byłoby nie wiedzieć, jak zadawać pytania lub jak utworzyć zdanie przeczące. Przyjrzyjmy się więc temu. "Question" W języku włoskim można tworzyć *pytania tak/nie*, po prostu dodając znak zapytania, a czasem także dodając znaczniki pytań, takie jak "vero?" lub "giusto?" na końcu zdania. Przykład: "Mangi la pizza." (Jesz pizzę.) → "Mangi la pizza?" (Czy jesz pizzę?) "Negative" Aby utworzyć zdanie przeczące, dodaj "non" przed czasownikiem. Przykład: "Io mangio la pizza." (I eat pizza.) → "Io non mangio la pizza." (I don't eat pizza.) W przeciwieństwie do języka angielskiego, włoski często używa podwójnych przeczeń dla podkreślenia. Dodaj "non" przed czasownikiem i "niente" po czasowniku, aby uzyskać silniejsze zaprzeczenie. Przykład: "Non vedo niente." (Nic nie widzę.)

*Mi piace - lubię* Podczas rozmowy bardzo przydatna może być umiejętność mówienia o tym, co się lubi. I to właśnie oznacza "mi piace" po włosku. "Mi piace" w języku włoskim oznacza "I like it" lub "It pleases me." Jest to przyjazny zwrot wyrażający uznanie dla czegoś, co lubisz. Na przykład: "Questo gelato mi piace!" (Lubię te lody!) lub "mi piace questa musica" ("I like this music"). Istnieje oczywiście forma liczby mnogiej. Na przykład: "Questi gelati mi piacciono!" ("I like these gelatos!") Możesz dostosować "mi piace", aby wyrazić, kto coś lubi: "A te ti piace" ("You like it") "A lui/lei gli/le piace" ("He/she likes it") "A noi ci piace" ("We like it") "A voi vi piace" ("You (plural) like it") "A loro gli piace" "They like it."

*Nieformalny imperatyw* Już prawie koniec kursu! *Dobra robota!* Jak powiedzieć komuś, co ma zrobić po włosku? Używając trybu rozkazującego. Więc nauczmy się go teraz. *Imperatyw*, który służy właśnie do tego - *wydawania poleceń* i *próśb*, ale także do *udzielania wskazówek*. W tej lekcji będziemy jednak uczyć się tylko *nieformalnej formy* trybu rozkazującego - tej używanej podczas rozmowy z przyjaciółmi lub osobami, które znamy. *Jak ją tworzyć?* Dotyczy to czasowników regularnych: Czasowniki kończące się na *-ARE* ("parlare") "(tu) parla!" (speak!) "(voi) parlate!" (pl. mówić!) "(tu) non parlare!" (don't speak!) "(voi) non parlate!" (pl. nie mów!) Czasowniki kończące się na *-ERE, -IRE* ("vedere / dormire") "(tu) rispondi! / tu dormi!" (answer! / sleep!) "(voi) rispondete! / voi dormite!" (pl. odpowiadać! / spać!) "(tu) non rispondere! / tu non dormire!" (nie odpowiadaj! / nie śpij!) "(voi) non rispondete! / voi non dormite!" (pl. nie odpowiadaj! / nie śpij!)

*Imperatyw - czasowniki nieregularne* Zakończymy ten kurs, ucząc się ostatniego elementu układanki imperatywu. W poprzedniej części dowiedzieliśmy się, jak utworzyć imperatyw. Ale oprócz czasowników regularnych, istnieją również pewne wyjątki. Zobaczmy więc kilka *nieregularnych*: "Avere" (to have) "Tu abbi!" "Voi abbiate!" "Essere" (to be) "Tu sii!" "Voi siate!" "Fare" (robić/robić) "Tu fa'/fai!" "Voi fate!" "Dare" (dać) "Tu da'/dai!" "Voi date!" "Dire" (powiedzieć) "Tu di'!" "Voi dite!" "Andare" (to go) "Tu va'/vai!" "Voi andate!" "Venire" (przyjść) "Tu vieni!" "Voi venite!" Świetnie! Może teraz trochę poćwiczymy? :)