มันเกือบจะล้มมันเหนื่อยมันล้าเหมือนแทบขาดใจ

เดินมาจนท้อไม่เจอจุดหมายปลายทางที่ฝัน

กลับดีไหมถ้าเดินต่อไปยากเย็นขนาดนั้น...

ยังถามใจ...

ตลอดชีวิต

ฉันเชื่อในสิ่งที่คิด

หรือมันจะเป็นอะไรที่ผิด

และฉันเองที่หลงทาง

ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน...

หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่

มันจะไปจบที่ตรงไหน

เมื่อเดินเท่าไหร่มันก็ไป...ไม่ถึง...

เดินต่อช้าๆไม่อยากปล่อยฝันให้มันหลุดมือ

ที่สั่งให้ฉันไปต่อก็คือความเชื่อเท่านั้น

ถ้าในวันนี้เรี่ยวแรงยังเหลือก็ยังต้องฝัน...

ต้องก้าวไป

ตลอดชีวิต

ฉันเชื่อในสิ่งที่คิด

แม้ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิด

จะขอทำสุดหัวใจ

ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน...

หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่

มันจะไปจบที่ตรงไหน

แต่จะยังไงก็ต้องไป...ให้ถึง...

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม

แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป

แค่คนที่เชื่อในความฝัน

จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดิน...ต่อไป...

ต่อไป...

ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง

แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล

แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย

ฉันยังไม่ตาย...ฉันยังคงหายใจ

แม้ท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง

แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล

แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย

ฉันยังไม่ตาย...ฉันยังคงหายใจ...

ตลอดชีวิต

ฉันเชื่อในสิ่งที่คิด