Kursy dla zupełnie początkującychfrancuskie słowa

*Salut!* Witamy na kursie podstawowym języka francuskiego! Zacznijmy od kilku przydatnych wyrażeń, takich jak pozdrowienia lub podziękowania. "Bonjour" jest najczęściej używanym francuskim pozdrowieniem. Zwykle używa się go w świetle dziennym. Kiedy robi się ciemno, warto rozważyć zmianę na *dobry wieczór* - "Bonsoir". "Salut" to nieformalne francuskie powitanie, którego można używać z rodziną i przyjaciółmi, ale nie z szefem lub nauczycielem. Działa zarówno na powitanie, jak i pożegnanie. Jest też "coucou", super swobodne powitanie, które usłyszysz wszędzie we Francji!

*Płeć* We francuskim wszystkie rzeczowniki są albo *męskie* albo *żeńskie*. W formach nieokreślonych, męskie rzeczowniki używają "un", a żeńskie rzeczowniki używają "une". Czy kiedykolwiek słyszałeś francuskie wyrażenie "ça va ?" ("Comment ça va ?" w długiej formie). To ich sposób mówienia 'Jak się masz?' i usłyszysz to wiele razy dziennie we Francji. Kiedy ktoś wita cię z "ça va ?", odpowiedz płynnie "ça va, et toi ?" ('Dobrze, a ty?'). Jest to luźna wymiana używana w codziennych interakcjach.

*The verb to be* W języku francuskim możesz się przedstawić używając czasownika *to be*, tak jak tutaj: "Je suis Anna." - Jestem Anna. Teraz przyjrzyjmy się teraźniejszemu czasowi czasownika *to be* "être": "je suis" "tu es" "il est" "elle est" "on est" "nous sommes" "vous êtes" "ils sont" "elles sont" "C'est beau !" Użyj "c'est", kiedy chcesz powiedzieć 'to jest' lub 'to' po francusku. Składa się z "ce", co oznacza 'to' lub 'ono', i "est", co jest 'być' w trzeciej osobie. Jak mówienie "C'est formidable!" na 'To jest wspaniałe'!

*Definite Articles* W języku angielskim jedyny określony artykuł to the, podczas gdy we francuskim są trzy: "la, le" oraz "les." *Proszę zauważyć, że 'le' i 'la' zmieniają się na ' l' ' przed rzeczownikiem zaczynającym się od samogłoski lub h (h jest nieme we francuskim).* Na przykład: l'homme (le + homme) oznacza 'the man'. Użyj "la" dla rzeczowników żeńskich, "le" dla rzeczowników męskich, a "les" dla form liczby mnogiej.

*Przedstaw się!* Poznamy kilka prostych zwrotów, aby mówić o sobie. Jak masz na imię? Skąd pochodzisz? W jakim języku mówisz?

*Czasowniki* Angielskie czasowniki nie zmieniają się zbytnio. Na przykład, mówimy *ja biegnę, ty biegniesz, on biegnie* itd. Jednak francuskie czasowniki zmieniają się w *zależności od osoby, o której mówimy.* Ale nie martw się! Dobra wiadomość jest taka, że wymowa dla pierwszej, drugiej i trzeciej osoby liczby pojedynczej jest zazwyczaj taka sama. Przynajmniej w przypadku czasowników regularnych. Spójrzmy na czasownik *mówić* - "parler" w trzech pierwszych osobach liczby pojedynczej. Wszystkie są wymawiane tak samo, choć zapisywane inaczej: "je parle" "tu parles" "il/elle parle" Łatwe, prawda? Poćwiczmy!

*Przymiotniki* We francuskim, przymiotniki mogą *zmieniać się w zależności od rodzaju i liczby rzeczownika, który opisują.* Kiedy opisujemy *żeńskie rzeczowniki*, często dodaje się *-e* na końcu przymiotnika. Na przykład: "Gabriel est espagnol." Gabriel jest Hiszpanem. "Sarah est espagnole." Sarah jest Hiszpanką. Jednak niektóre przymiotniki nie podążają za tą regułą i zamiast tego całkowicie się zmieniają. Na przykład, przymiotnik 'piękny' ma formę męską, która jest albo 'beau' albo 'bel' (jeśli znajduje się przed rzeczownikiem zaczynającym się od samogłoski), a jego żeńska forma to "belle".

*Liczby mnogie czasownika ´parler´* Podobnie jak w języku angielskim, *rzeczowniki francuskie zmieniają się, gdy są w liczbie mnogiej.* Istnieje kilka sposobów tworzenia liczby mnogiej rzeczowników, w zależności od użytych słów. Najprostszym sposobem jest dodanie * -s *, podobnie jak w języku angielskim. Rodzajnik nieokreślony to "des" a rodzajnik określony to "les". Przykład: "un croissant - des croissants" Teraz wracamy do czasowników! Nauczmy się koniugować czasownik "parler" w liczbie mnogiej: "Nous parlons" "Vous parlez" "Ils / Elles parlent"

*Powiedz nam, co ci się podoba* "Aimer" to francuski *czasownik regularny* oznaczający *lubić* lub *kochać.* "j’aime" "tu aimes" "il/elle aime" "nous aimons" "vous aimez" "ils/elles aiment" We francuskim, użycie "aimer" samodzielnie oznacza *kochać.* Jeśli chcesz powiedzieć, że ktoś ci się podoba, dodajesz słowa takie jak "bien" lub "beaucoup" do "aimer." Na przykład: "J'aime bien ce film." oznacza 'Podoba mi się ten film.'

*To have & to go* Większość francuskich czasowników zmienia się naprawdę przewidywalnie; są to czasowniki regularne. Jednak niektóre czasowniki po prostu robią swoje i nie podążają za typowymi wzorcami. *Dobrym przykładem są czasowniki 'być' i 'iść'.* Przyjrzyjmy się im w formie pojedynczej. MIEĆ: "AVOIR" "j'ai" "tu as" "il / elle a" IŚĆ: "ALLER" "je vais" "tu vas" "il / elle va"

*Używanie dwóch czasowników w jednym zdaniu* W języku francuskim można użyć dwóch czasowników w jednym zdaniu, podobnie jak w języku angielskim. Tylko jeden z nich jest odmieniany, a drugi pozostaje w formie bezokolicznika. Na przykład, jeśli chcesz powiedzieć, *że lubię biegać,* odmieni się tylko czasownik "aimer" (lubić): "J’aime courir."

*Czy mieszkasz we Francji?* Odnosząc się do miejsca zamieszkania, w języku francuskim zazwyczaj używamy przyimka "à" dla miast i "en" dla krajów: "J'habite à Paris." (I live in Paris.) "J'habite en France." (Mieszkam we Francji). Istnieją jednak kraje, dla których używamy przyimka "au", gdy nazwa kraju jest rodzaju męskiego. Na przykład "au Maroc" dla Maroka, "au Mexique" dla Meksyku lub "au Portugal" dla Portugalii.

*Moja Rodzina* We francuskim, zaimki dzierżawcze funkcjonują inaczej niż w angielskim. *Zmieniają się w zależności od płci słowa, które następuje po nich.* Na przykład, słowo 'mój' będzie różnić się w zależności od tego, czy odnosisz się do swojej matki (żeński) czy ojca (męski). Przyjrzyjmy się bliżej: "mon père" - mój ojciec "ma mère" - moja matka "ton frère" - twój brat "ta sœur" - twoja siostra "son fils" - jego / jej syn "sa fille" - jego / jej córka

*Dodatkowe -s* Jeśli mówisz o rzeczowniku w liczbie mnogiej, dodaj *-s* do przymiotnika. "La femme est contente." Kobieta jest szczęśliwa. "Les femmes sont contentes." Kobiety są szczęśliwe. Nawet przymiotniki dzierżawcze odmieniają się w liczbie mnogiej! "mes frères" - moi bracia "tes sœurs" - twoje siostry "ses parents" - jego/jej rodzice

*Francuskie 'de'* "De" we francuskim ma różne znaczenia. Możesz go użyć, gdy: - chcesz powiedzieć, że *coś należy do kogoś:* "le chat de Paul" - kot Paula - pozwala również powiedzieć *'z'* - "une tasse de café" - filiżanka kawy - może być również tłumaczone jako *'z'* kiedy chcesz powiedzieć skąd pochodzisz. - "Je suis de Paris." - Jestem z Paryża.

*Numbers* Nauczmy się najpierw dziesięciu liczb po francusku. "un" - jeden "deux" - dwa "trois" - trzy "quatre" - cztery "cinq" - pięć "six" - sześć "sept" - siedem "huit" - osiem "neuf" - dziewięć "dix" - dziesięć Jak widać, słowo na *numer jeden* jest *takie samo jak nieokreślony artykuł.* Zmienia się również w zależności od płci, podobnie jak nieokreślony artykuł: w męskim, to jest *'un'* - "un chien" (jeden pies), podczas gdy w żeńskim, zmienia się na *'une'* . "une pomme" (jedno jabłko)

*Talk about things you do* Czas nauczyć się mówić o rzeczach, które robisz, jak twoja praca czy po prostu jakie są twoje plany na dziś wieczór. Pamiętaj, we francuskim, "à" i "le" nigdy nie są używane razem. Zamiast tego, łączą się w "au". Na przykład: "Tu vas au restaurant." ( 'au' to połączenie 'à' oznaczającego 'w', i 'le' jako określony artykuł.)

*Liczba mnoga czasowników to have i to go* Nauczmy się odmieniać czasowniki to *have* i *to* go w liczbie mnogiej: TO HAVE - "AVOIR": "nous avons" "vous avez" "ils/elles ont" TO GO - "ALLER": "nous allons" "vous allez" "ils/elles vont" Ćwiczmy!

*Francuskie zaprzeczenie* Aby utworzyć zdanie z francuskim przeczeniem, *podstawowa struktura* jest następująca: *ne + czasownik + pas*. "J’aime apprendre le français." - Lubię uczyć się francuskiego. "Je n’aime pas apprendre le français." - Nie lubię uczyć się francuskiego. Negacja może zmieniać przedimki. Przedimki określone, takie jak "le, la, l'," or "les" remain unchanged by negation. However, when using indefinite articles such as "un, une," and "des," they transform into "de" or "d’" after a French negation. "J'ai un chien." - I have a dog. "Je n'ai pas de chien." - Nie mam psa. Zauważ, że *ne skraca się do n', gdy poprzedza samogłoskę*.