Polski dla całkowicie początkującychPolish words

*Cześć! Rozpocznijmy podróż z językiem polskim!* Ten kurs pozwoli ci nauczyć się podstaw języka polskiego - najważniejszych słów i zwrotów oraz łatwej gramatyki. Wprowadzimy również polskie litery, które pomogą ci wymawiać je we właściwy sposób. Czy jesteś gotowy? Zacznijmy od podstawowych powitań i kilku przydatnych słów.

*Rozmowa dla początkujących: Przedstawianie się* Nauczmy się przedstawiać i zadawać proste pytania.

*Polskie zaimki osobowe - liczba pojedyncza* W języku polskim, podobnie jak w angielskim, używamy różnych zaimków w zależności od tego, o kim mówimy. "ja" - I "ty" - ty "ona" - ona "on"- on "ono" - to

*Polskie zaimki osobowe - liczba mnoga* W języku polskim zaimki osobowe w liczbie mnogiej zmieniają się w zależności od tego, o kim mówimy. Oto jak one działają: "my" - my "wy" - wy (liczba mnoga) "oni" - oni (grupa mężczyzn lub grupa mężczyzn i kobiet) "one" - oni (grupa kobiet lub grupa dzieci, zwierząt lub rzeczy)

Na początku swojej przygody z językiem polskim zauważysz, że ma on swoje własne litery i używa dwuznaków. Najpierw nauczmy się liter. Zaczniemy od pierwszych czterech: – samogłoska nosowa, nazywana 'a z ogonkiem'. Uważnie posłuchaj przykładu: . - litera c z akcentem. Przykład: , . – to jest nosowe e. Nazywane e z ogonkiem. Posłuchaj przykładu: , , . - brzmi podobnie do litery 'w' w języku angielskim - , . Przykład: . Poćwiczmy z kilkoma powszechnymi słowami!

*Liczby od 0 do 5* Nauczmy się liczb od 0 do 5 i zobaczmy przykłady liter "ć" i "ę" oraz cyfr *cz* i *rz*. 0 "zero" 1 "jeden" 2 "dwa" 3 "trzy" 4 "cztery" 5 "pięć"

Dobra robota! Teraz będziemy kontynuować z: - To nie jest ale z akcentem ostrym. i brzmią tak samo po polsku. Wymawiasz to jak 'oo' w języku angielskim. Przykład: . - z akcentem ostrym. Brzmi jak miękkie 'n'. Posłuchaj uważnie przykładu. Przykład: . - z akcentem ostrym. Spójrzmy na przykład: , . - z kropką. Przykład: . - z akcentem ostrym. Przykład: .

*Pozdrowienia po polsku* Od rana do wieczora należy pozdrawiać innych mówiąc "dzień dobry" - dzień dobry. Nie ma podziału na dzień dobry i dzień dobry. Od wieczora należy mówić "dobry wieczór" - dobry wieczór. "Proszę" ma kilka zastosowań: *-please* - prosić kogoś o zrobienie czegoś grzecznie fe. "Proszę, przestań" - Proszę, przestań. -there*you are* - kiedy wręczasz coś innej osobie, -nie ma za*co* - jako odpowiedź na dziękuję. Powinieneś użyć "poproszę", co oznacza *proszę*, gdy zamawiasz coś w restauracji, kawiarni lub kupujesz coś w sklepie fe. "Poproszę herbatę." - Poproszę herbatę.

*Polskie Gendery* W języku polskim istnieją trzy rodzaje rzeczowników: żeński, męski i nijaki. Podstawowe zasady dotyczące rodzaju w języku polskim są następujące: Rzeczowniki rodzaju męskiego zazwyczaj kończą się spółgłoskami - "rower" (rower), "chłopiec" (chłopiec). Istnieje kilka wyjątków - niektóre rzeczowniki rodzaju męskiego kończą się na -a: "mężczyzna" (mężczyzna), "kolega" (kolega/przyjaciel). Rzeczowniki rodzaju żeńskiego zazwyczaj kończą się na -a - "kobieta" (kobieta), "dziewczynka" (dziewczyna). Istnieje kilka wyjątków, np. "miłość" (miłość). Rzeczowniki rodzaju nijakiego kończą się na -o, -e, -ę lub -um "dziecko" (baby), "morze" (sea), "kocię" (kitten), "muzeum" (museum). Forma rzeczownika zmienia się w zależności od koniugacji i rodzaju. Również forma przymiotników, czasowników i liczb zmienia się w zależności od rodzaju rzeczownika.

*Ważny czasownik - TO BE - liczba pojedyncza* Nadszedł czas na najważniejszy czasownik. *To be* jest jednym z czasowników nieregularnych - bezokolicznik "być" różni się od form zwrotnych. Zacznijmy od formy liczby pojedynczej: "ja jestem" - I am "ty jesteś" - ty jesteś "ona/on/ono jest" - on/ona/to jest *Ja* lub *ty* są zazwyczaj pomijane w zdaniu. Forma czasownika jest specyficzna dla tych zaimków osobowych. Zaimki osobowe pierwszej i trzeciej osoby piszemy małą literą. Wskazówka! Zwracając się do kogoś w e-mailu lub wiadomości tekstowej, należy napisać zaimek osobowy drugiej osoby wielką literą - "Ty" (ty w liczbie pojedynczej), "Wy" (ty w liczbie mnogiej). Pisze się tak, aby okazać szacunek lub uprzejmość. W zwykłych tekstach lub nieformalnych wypowiedziach może być pisany małą literą.

Podobnie jak w języku angielskim, możesz używać *'to be'*, aby się przedstawić, opisać swój stan i formułować pytania. "my jesteśmy" - we are "wy jesteście "- you are "oni/one/one są" - they are Możesz powiedzieć *we are* i *you are* w zdaniu bez użycia zaimka, ponieważ *samo czasownik pokazuje osobę.* W języku polskim zaimki są zazwyczaj pomijane. Ale w trzeciej osobie *zawsze używamy zaimka*, ponieważ forma czasownika jest taka sama. "Jesteśmy tutaj" - We are here.

Czym jest dwuznak? Dwuznak to dwie litery, które razem tworzą inny dźwięk. W języku polskim jest siedem dwuznaków: *ch*, *cz*, *dz*, *dż*, *dź*, *rz*, *sz*. Przedstawimy pierwsze trzy! *ch* - Brzmi dokładnie jak *h*. W języku polskim są dwa rodzaje *h* i brzmią tak samo. Istnieje kilka zasad do nauczenia się - na przykład: zazwyczaj używamy "ch" na końcu wyrazów i przed spółgłoskami. Przykłady: "hałas", "chyba" (wyjątek), "chłodny". *cz* - jak w "czekolada". *dz* - Uważnie posłuchaj przykładów: "dzwonek", "jedzenie". Poćwiczmy!

*Polskie dygrafy część II.* Gratulujemy opanowania pierwszych trzech polskich digrafów. Przyjrzyjmy się teraz pozostałym czterem: *dż* - brzmi jak angielska litera *j* w "jeans". Przykłady: "Dżinsy", "dżem". *dź* - nie ma podobnego dźwięku w języku angielskim, więc posłuchajmy: "wiedźmin", "dźwięk". *rz* - Tutaj mamy podobną sytuację jak z *ch* i *h* - mamy *rz* i *ż*, które brzmią tak samo. Jedną z zasad jest to, że zawsze używamy *rz* przed spółgłoskami p, b, d, t, j, w, ch, g, k na przykład: "drzemka". *Ż* używamy po spółgłoskach l, r, ł i n -"inżynier". Istnieją inne zasady dla *ch* / *h* i *rz* / *ż*, ale są one bardziej zaawansowane. Wyjaśnimy je później w kolejnych kursach. *sz* - brzmi jak *sh* w języku angielskim. Przykłady: "szampon", "szybko", "szef".

* Czasownik TO HAVE w liczbie pojedynczej * To have "mieć" to kolejny przykład czasowników nieregularnych - z pewnością widać różnicę między bezokolicznikiem a innymi formami. Najpierw forma liczby pojedynczej: "ja mam" - I have "ty masz" - ty masz "ona/on/ono ma" - on/ona/to ma

*Użycia czasownika HAVE* 1. Używasz "mieć" jako czasownika do opisu posiadania. 2. "Mieć" jest również używane do opisu wieku. W języku polskim powiedziałbyś, że 'masz' lata. 3. Użyjesz również "mieć" do powiedzenia, jak masz na imię - po polsku powiesz 'Mam na imię John'. 4. Możesz użyć "mieć" do zapytania, jak się ktoś ma - "Jak się masz?" Istnieje również bardzo interesujący przykład użycia "mieć". Nie jest to całkowicie poprawne gramatycznie w języku polskim. To ta sama konstrukcja co angielskie 'have to', ale nie do końca ma sens po polsku, jednak jest używana w codziennym języku. "Teraz nie mogę, mam ugotować obiad." - Nie mogę teraz, muszę zrobić obiad. "Mam to zrobić teraz?" Czy muszę to zrobić teraz? To również przykład użycia trybu rozkazującego: "Macie natychmiast odrobić lekcje." - Odróbcie natychmiast lekcje!

* Have - Liczba mnoga czasownika to have * Czas na formę liczby mnogiej czasownika to have. "my mamy" - mamy "wy macie" - you have (liczba mnoga) "oni/one mają" - oni mają (m/k)

*Zadawanie pytań w języku polskim* Pytania tworzy się poprzez dodanie specjalnych słów pytających na początku zdania twierdzącego. Poniżej znajdują się najważniejsze słowa pytające. "Co"? - what/which? "Gdzie"? - gdzie? "Kiedy"? - kiedy?

Zawsze powinieneś używać formy grzecznościowej wobec nieznajomych, osób starszych od siebie, w pracy z osobami wyżej w hierarchii. Możesz używać formy nieformalnej 'ty' tylko z osobami, które znasz i z osobami, z którymi pracujesz lub studiujesz. - Pani - Pani. W języku polskim nie ma rozróżnienia między Miss a Mrs - Zawsze powinieneś używać Pani, zwracając się do kobiety. - Pan - Pan - Państwo - Państwo w sposób grzeczny. Państwo oznacza również kraj. Nazwy krajów pisane są wielką literą. Większość krajów ma formę żeńską, kilka ma formę mnogą. Oczywiście są pewne wyjątki, np. Kazachstan (m) itp.

Istnieje również grzeczny sposób zwracania się do członków rodziny. Możesz mówić *ty* do swoich rodzeństwa, kuzynów, szwagrów itp. - do wszystkich członków rodziny, którzy są w twoim wieku. Jeśli zwracasz się do rodziców, dziadków, ciotek i wujków - starszych pokoleń, również używasz drugiej osoby, ale powinieneś dodać "Mamo", "Tato", "Babciu", itp. Działa to w ten sam sposób, co forma grzecznościowa w języku angielskim - *Sir, can I ask you something* - używasz formy drugiej osoby, ale dodanie tytułu czyni to bardziej grzecznym. W Polsce bardzo ważne jest, aby zwracać się do starszych członków rodziny z szacunkiem.

*Palatalizacja w języku polskim* Palatalizacja odnosi się do zmiękczeń w języku polskim. Znasz już kilka przykładów, takich jak *ś*, *ć* itp. Litery te mają pary, które brzmią dokładnie tak samo i oczywiście istnieje kilka zasad, kiedy używać jednej lub drugiej... (śmiech po polsku). Zobaczmy pary - palatalizacja przez akcent ostry - *ć**, ś* itd. oraz przez *i*. *Ć - ci Dź - dzi Ń - ni Ś - si Ź - zi* *Reguły:* Palatalizację stosujemy poprzez akcent ostry: 1- przed spółgłoskami: "ćma", "śmieć", "źródło" 2- na końcu wyrazu: "miś", "słoń", "odpowiedź" Palatalizację stosujemy przez *i*: 3- przed samogłoskami: "cicho", "dział", "niebo", "siatkówka", "zimno" Bądź z siebie dumny, ponieważ uczysz się jednego z najtrudniejszych języków na świecie. NIE PODDAWAJ SIĘ! Polacy są chętni do pomocy w nauce języka polskiego - więc nie wahaj się poprosić o pomoc ☺