Прагны багацей | Казкі

Heta znoŭku ”Biełaruskija narodnyja kazki”.

Znoŭku ja dziela palapšeńnia ŭłasnych moŭnych zdolnaściaŭ, aktorskich zdolnaściaŭ, u vosień čytaju kazki

z hetaj knihi 1990 hodu vydańnia, jakuju viedaje bahata biełarusaŭ.

Spadziajusia vam budzie cikava.

I siońniašniaja kazka - ”Prahny bahaciej”.

Žyli dva braty: bahaty i biedny.

Bahaty sam ničoha nie rabiŭ, bo mieŭ šmat parabkaŭ.

A biedny łaviŭ vudaju ŭ voziery rybu — z hetaha i žyŭ.

Adnaho razu bahaty spraŭlaŭ viasielle — žaniŭ syna.

Šmat sabrałasia ŭ jaho haściej.

«Pajdu i ja da brata ŭ hości», — dumaje biedny.

Pazyčyŭ jon u susiedziaŭ karavaj chleba i pajšoŭ na viasielle.

Pryjšoŭ i staić u parozie z chlebam.

Ubačyŭ jaho bahaty brat:

— Ty čaho pryvałoksia? U mianie tut hości nie taboju budučy! Von, kab ja ciabie i nia bačyŭ!

I prahnaŭ jaho.

Kryŭdna stała biednamu bratu. Uziaŭ jon vudu i pajšoŭ rybu łavić.

Sieŭ u stary čovien dy papłyŭ na siaredzinu voziera.

Vudziŭ, vudziŭ — usio drobnaja rybka traplajecca.

A tut i sonca zachodzić.

«Nu, — dumaje biedny rybak, — zakinu jašče raz, na ščaście».

Zakinuŭ vudu i vyciahnuŭ takuju rybinu, jakoj i zrodu nia bačyŭ: vialikaja dy ŭsia sierabrystaja.

Paciešyŭsia jon z dziŭnaj rybiny i pačaŭ jaje ŭ torbu zapichvać.

A taja raptam i kaža jamu čałaviečym hołasam:

— Nie hubi mianie, dobry čałaviek, puści nazad u voziera.

Uspomniŭ rybak svaich dziaciej i kaža:

— Nie mahu ja ciabie puścić — ja sam hałodny i dzieci daŭno jeści chočuć. Z čym ja damoŭ viarnusia?

— Kali ty taki biedny, — kaža rybina, — dyk zasuń ruku mnie ŭ rot i dastań adtul załaty piarścionak.

Rybak padumaŭ i kaža:

— Bajusia, ty mnie jašče ruku adkusiš.

— Nia bojsia, nie adkušu!

Paśmialeŭ rybak, zasunuŭ ruku rybinie ŭ rot i dastaŭ adtul załaty piarścionak.

— Što ja z im rabić budu? — pytajecca rybak. — Jon ža mianie nie nakormić.

— Ničoha, — adkazvaje dziŭnaja rybina, — jašče jak nakormić!

Vykidaj svaju drobnuju rybku z čoŭna i ŭkiń tudy hety piarścionak.

Rybak tak i zrabiŭ. I jak tolki kinuŭ piarścionak na dno čoŭna, dyk tam adrazu cełaja kuča hrošaj stała.

Puściŭ biedny rybak tuju rybinu ŭ voziera, a sam chutčej da bieraha papłyŭ.

Skinuŭ na bierazie kašulu, sabraŭ u jaje hrošy i pajšoŭ dadomu.

Zažyŭ ciapier biedny brat lepš nia treba.