Şeker Hoca 15.Bölüm - Susma Oyunu

>> Aaaaiii!
>> A-ha yine karakaçan acıkmış.
>> Yemini ver o zaman hoca. >> Sen ver hatun. Hep ben veriyorum.
>> Bak yaaa. Nerde hep sen veriyorsun? Bir haftadır ben veriyorum.
>> Ondan önce de ben verdim. Hadi bakalım.
>> Hayır hocam. Bugün sen vereceksin, lütfen.
>> Sen vereceksin.
>> Sen vereceksin.
>> Sen vereceksin.
>> Sen vereceksin. >> Sen vereceksin.
>> Sen vereceksin. >> Sen vereceksin.
>> Peki o zaman. Bu işe bir son verelim.
>> Bence de.
>> Bir oyun oynayalım. Kim kaybederse, 1 yıl boyunca eşeğin yemini o verecek.
>> Hm... Demek benimle oyun oynayacaksın.
>> Aynen öyle.
>> Pekala... ne oynayacağız?
>> Hmm... çocukken oynadığımız bir oyun vardı. Adı, “Susan kazanır”. Kural basit. Tıp dedikten sonra ilk konuşan kaybeder.
>> Hehe… benim için kolay da, sen dayanabilecek misin konuşmadan hatun?
>> Hıh. Göreceğiz.
>> Haydi bakalım.
>> Haydi bakalım. >> Haha... Demek susma oyunu oynuyorsunuz. Güzeeel. Peki şimdi eşeğin yemini kim verecek?
>> Sen!
>> Olamazzz...
>> Merak etme oğlum. Yarından itibaren o işi artık baban hallediyor olacak.
>> Hadi bakalım. >> Hadi bakalım.
>> Bir iki üüüç tıp.
>> Hmm... Demek oyun başladı. Ben de eşeğe yemini vereyim bari.
>> Baba senin çömleğin içinden 10 akçe aldım, sakıncası yok değil mi?
>> Ah... sessiz kalmak izin vermek demekti değil mi? Öyle derdin. Çok teşekkürler.
>> Bir de senin tesbihini geçen gün ormanda kaybettim. Boşa arama evde. Aklıma gelmişken söyleyeyim dedim. Görüşürüüüz.
>> Hahahaha!
>> Oooh!
>> Fatıma merhaba. Hani geçen yaptığın harika bir çorba vardı ya. Onun tarifi için geldim. Bugün anlatacaktın hani. Akşam bizim beye ondan yapacağım, bayılacak.
>> Anlamadım. Ne oldu? Neden konuşmuyorsun?
>> O tarifi vermek istemiyorsun değil mi? Peki Fatıma.
>> Selamun aleyküm. Hocam sizin eşşeğe ihtiyacım vardı. Müsait miydi?
>> Hah. Eşek bu kez yerinde anlaşılan. Geçen gün de bağırdığı halde ona değil size inanmıştım, ama bu kez ona inansam iyi olur. Sorun olmaz değil mi?
>> Teşekkür ederim hocam. Yarın akşam getiririm merak etmeyin.