Uczmy się polskiego

Skończone! Można dzwonić!

Ja!

Nie, ja!

Chyba jednak ja!

Dzieci i telefon to zawsze kłopoty!

No właśnie... Czy ja mogę mieć aparat w swoim pokoju?

Nie ma mowy!

Z telefonu korzystają wszyscy, a przede wszystkim dorośli!

Zawsze tak jest...

Niestety...

Halo. Czy to muzeum? Mówi Bożena Grzegorzewska, czy mogę rozmawiać z mężem?

Tak, już go proszę do telefonu. Proszę chwilę poczekać...

Halo.

Kochanie, to ja, Bożena. Czy wiesz, skąd dzwonię? Z domu!

Mamy wreszcie telefon!

Doskonale. A jaki numer?

No... nie wiem...

Przepraszam... Jaki numer telefonu mamy?

Nie wiem. Trzeba czekać, centrala powinna powiadomić.

Kochanie, pan też nie zna naszego numeru. Musimy czekać na informację.

Cóż... Widać nasz telefon działa tylko w jedną stronę...

Do zobaczenia, kochanie.

Pa!

Teraz ja!

Halo? Mówi Magda. Czy zastałam Zosię?

Tak, jest...

Zosiu, telefon do ciebie!

Słucham?

Cześć Zosiu!

Kto mówi?

To ja, Magda!

Przecież wy nie macie telefonu!

Już mamy. Możesz wyjść na podwórko?

Tak, już idę! Cześć!

Rzeczywiście, bardzo ważny telefon...

Trzeba sprawdzić, czy działa!

A ty nie chcesz dzwonić?

Nie...