Mamo... Nudzi mi się...

A mnie się nie nudzi!

Nie układasz swoich lalek?

Nie... Już leżą na swoim miejscu.

To możesz układać książki na półce.

Mamo, to jest strasznie nudne zajęcie!

Nudne, ale potrzebne!

Wiem... Bardzo potrzebne...

Ale ja nie jestem taka pracowita, jak ty.

Ja jestem leniwa...

To nieprawda, nie jesteś leniwa.

Jesteś pracowita, tylko po prostu...

...mała.

Ty jesteś mała, a ja duża.

To cała różnica. Jeśli ci się nudzi to,

idź bawić się na podwórko z kolegami.

Magda!

Słucham, mamo? Masz być grzeczna. Wiem.

I miła. Wiem... Mogę już iść?

Grzeczna i miła... Już to widzę...

Moment! Zaraz idę!

Trzeba brać klucz od mieszkania!

No nie! Taki piękny wazon!

No tak, rozumiem! Pani też dużo krzyczy!

Nic dziwnego, że i córka jest tak krzykliwa!

Nie rozumiem!

Nie rozumie pani? Ja też nie rozumiem, jak dziecko może być tak niegrzeczne!

Mieszkam na parterze i słyszę wszystkie krzyki z podwórka!

Pani córka jest bardzo niegrzeczna!

Magda?

No cóż, pani chyba wie, jak ma na imię córka.

Ja wiem tylko, jaki ma głos. Donośny!

Przepraszam bardzo, obiecuję uciszyć córkę.

I psa!

Pies głośno szczeka!

I jest bardzo duży.

Nie rozumiem, po co ludziom taki wielki pies!

Wielki i brudny!

Bej nie jest brudny.