[เสียงกรีดร้องในห้องคลอด]

คุณคลอดแล้ว

คุณหมอคะ

ทำไมลูกฉันไม่ร้องเลยล่ะคะ

คุณ

[กี้ : นี่ฉันเอง กี้ กีรัน พิพิทธยพงศา]

คุณหมอครับลูกผมเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

ทำไมเขาไม่เห็นร้องเหมือนเด็กคนอื่นเลย

[กี้ : แม่บอกว่า ฉันปากแข็งตั้งแต่เกิด]

[คลอดก็ไม่ร้องฉีดยาก็นิ่ง ไม่ร้องสักแอะ]

หมอบอกว่ากี้ปกติครับ

ก็บอกแล้วไงว่ายัยกี้แกไม่เป็นอะไร

แกก็แค่แกร่งแล้วก็สตรองเหมือนยาย

สมแล้วที่เป็นหลานยายกิมเอ็ง

คนเก่งรักยายไหม

เก็บความรู้สึกได้เก่งแบบนี้นะ

โตขึ้นจะต้องเป็นนักธุรกิจที่เก่งเหมือนยายแน่ๆ

เป็นสถาปนิกแบบพ่อดีกว่ามั้งครับ

อะๆๆ เดี๋ยวๆ นะคะ ก็ไหนบอกว่าลูกชายเนี่ยจะให้เป็นสถาปนิก

แต่ลูกสาวเนี่ยให้เป็นมัณฑนากรเหมือนแม่

- จะดีเหรอจ้า - สวยเลยใช่ไหมคะลูก

- เป็นสถาปนิกดีกว่าลูก - นี่ต้องเป็นนักธุรกิจแบบยาย

[กี้ : ไม่ชอบบอกรัก ไม่ชอบแสดงความรู้สึก ไม่ชอบยุ่งกับใคร]

[แต่เรื่องความยุติธรรม ฉันพร้อมยุ่งเสมอ ได้เลือดยายมาเต็มๆ]

หื้มม น่ากิน

เอ่ย เอาขนมมาดิ๊ ขอกินด้วยดิ

เอามาหน่อย!

- กินด้วยดิ เอามา! - ขอกินด้วยดิ

มาแบ่งกันหน่อยดิ๊

หยุดนะ!

(เด็กแฝดพูดพร้อมกัน) เธอยุ่งอะไรด้วยวะ

เป็นผู้ชายรังแกเด็กผู้หญิงได้ยังไง

(เด็กแฝดพูดพร้อมกัน) งั้นรังแกเธอด้วยแล้วกัน

♫ อยากเป็นแค่เนี้ยะ อ่ะเป็นแค่บอดี้การ์ด ♫

♫ เหนื่อยเท่าไร ยังทนได้ ♫

♫ ทุ่มเทอย่างเงี้ยะ เธอก็คงเห็นใจ ♫

♫ อาจรักเรา ซักวัน ♫

ขอบคุณนะ

ขอบคุณนะที่มาช่วยเรา