زمانهای گذشتهکلمات آلمانی

by DuoCards

*آیا می خواهید به آلمانی Perfekt صحبت کنید؟* زمان کامل ( "Perfekt")، یک زمان گذشته است که برای صحبت در مورد اقدامات انجام شده در گذشته نزدیک استفاده می شود. همه افعال منظم آلمانی دارای یک شکل ماضی اساسی بر اساس فرم *سوم شخص مفرد هستند* . شکل سوم شخص فعل "spielen"است "(er) spielt". پیشوند *ge-* را به آن اضافه کنید و ماضی را دریافت می کنید: "gespielt". همه *افعال منظم* از همین الگو پیروی می کنند. "machen"- "gemacht" "sagen"- "gesagt" "kochen"- "gekocht" برای تشکیل زمان حال کامل، فعل ماضی را می گیرید و آن را با یک فعل کمکی یا کمکی (معمولاً شکلی از "haben"، گاهی اوقات "sein") استفاده می کنید. فعل کمک کننده با توجه به شخص شکل خود را تغییر می دهد، اما فعل ماضی اینطور نیست! "Ich habe es gemacht." "Du hast es gemacht." "Wir haben es gemacht."

Ich habe es gesagt.

من گفتمش.

Ich habe es gestern schon gesagt.

Was hast du gemacht?

چیکار کردی؟

Hausaufgaben

تکالیف

Kinder machen ihre Hausaufgaben.

Hast du deine Hausaufgabe gemacht?

آیا تکالیفت را انجام دادی؟

spielen

بازی کردن

Ich spiele gern Basketball.

Sie hat Klavier gespielt.

او پیانو نواخت.

fragen

پرسیدن

Warum fragst du nicht?

Hast du gefragt?

آیا پرسیدی؟

antworten

پاسخ دادن

Er antwortet nicht.

Sie hat nicht geantwortet.

او جواب نداده است.

*استفاده از Präteritum* برای یک اقدام در گذشته، اساساً 2 گزینه در آلمانی وجود دارد، "Perfekt"و "Präteritum". The "Präteritum"با *افعال کمکی* ( "sein, haben, werden") و با افعال معین استفاده می شود. همچنین اغلب آن را در *زبان نوشتاری* ، به ویژه در روزنامه ها و کتاب ها خواهید دید. بیایید به "Präteritum"اشکال افعال "sein"و "haben"! "sein" "ich war" "du warst" "er/sie/es war" "wir waren" "ihr wart" "sie/Sie waren" "haben" "ich hatte" "du hattest" "er hatte" "wir hatten" "ihr hattet" "sie/Sie hatten"

Ich war dort.

من آنجا بودم.

zusammen

با هم

Wir arbeiten zusammen.

Wir waren zusammen dort.

ما با هم آنجا بودیم.

gestern

دیروز

Gestern war ich in der Schule.

gute Laune

حال خوب

Du hast heute gute Laune.

Sie hatte gestern gute Laune.

او دیروز حالش خوب بود.

in der Arbeit

سر کار

Ich bin heute in der Arbeit.

Warst du in der Arbeit?

سر کار بودی؟

der Hunger

گرسنگی

Ich habe Hunger.

Ich hatte Hunger.

من گرسنه بودم.

die Idee

ایده

Das ist eine gute Idee!

Er hatte eine gute Idee.

او ایده خوبی داشت.

keine Ahnung

نمی‌دونم

Ich habe keine Ahnung.

Wir hatten keine Ahnung.

ما هیچ ایده‌ای نداشتیم.

*افعال معین در گذشته* برای تشکیل افعال معین در گذشته، استفاده از زمان ناقص ( "Präteritum") بسیار رایج تر از زمان کامل ( "Perfekt") است. پایان های ناقص افعال معین از این ساختار پیروی می کنند: *ضمیر* + *ریشه* + *پایان* eg "ich"+ *woll + t + e* > "ich wollte" اگر افعال به صورت مصدر داشته *باشند از ریشه افعال معین حذف* می شوند. به عنوان مثال "müssen"(باید) > "er musste"- (او مجبور شد)

Ich wollte gehen.

می‌خواستم بروم.

müssen

باید

Wir müssen arbeiten.

ich musste

باید می‌کردم

Ich musste warten.

Wir mussten das sehen.

ما باید این را می‌دیدیم.

dürfen

اجازه داشتن

Dürfen Kinder fernsehen?

er durfte

او اجازه داشت

Er durfte bleiben.

Durftest du Computer spielen?

اجازه داشتی بازی‌های کامپیوتری انجام بدی؟

sollen

باید

Ich soll heute einkaufen.

du solltest

باید

Du solltest heute Brot kaufen.

Wir sollten früher gehen.

قرار بود زودتر برویم.

Er wollte fragen.

او می‌خواست بپرسد.

können

توانستن

Können wir etwas sagen?

ich konnte

می‌توانستم

Ich konnte es selber machen.

Konntest du nicht warten?

نمی‌توانستی صبر کنی؟

*هابن یا سین؟* به یاد داشته باشید که چگونه گفتیم که دو فعل کمکی وجود دارد که می توانید هنگام ایجاد *Perfekt* از آنها استفاده کنید؟ بنابراین در اینجا یک راهنمایی کوچک برای کمک به شما برای انتخاب مناسب وجود دارد: در بیشتر موارد، Perfekt با "haben". با این وجود، افعالی که *حرکت* یا *تغییر حالت* را نشان می دهند Perfekt را با "sein". "Ich bin am 4. 5. 1991 geboren."- من متولد 13 اردیبهشت 1370 هستم. "Wir sind nach Prag gefahren."- رفتیم پراگ. *مواظب باش!* این فعل "bleiben"با *sein* نیز می آید.

geboren sein

متولد شدن

Ich bin am 4. 5. 1991 geboren.

du bist geboren

تو به دنیا آمدی

Du bist im März geboren.

Wann bist du geboren?

کی به دنیا آمدی؟

Ich bin im Juni geboren.

من در ماه ژوئن به دنیا آمده‌ام.

gehen

رفتن

Gehst du zur Schule?

ist gegangen

رفته است

Er ist nicht zur Schule gegangen.

Bist du schon gegangen?

رفتی؟

Wir sind nach Hause gegangen.

ما به خانه رفتیم.

bleiben

ماندن

Ich bleibe zu Hause.

Ich bin geblieben

ماندم

Ich bin zu Hause geblieben.

passieren

به وقوع پیوستن, گذشتن رفتن

Das passiert oft.

Was ist passiert?

چه اتفاقی افتاده است؟

Es ist viel passiert.

اتفاقات زیادی افتاده است.

*hast du gestern gamacht بود؟* بیایید یاد بگیریم که چگونه در مورد کارهایی که دیروز انجام دادید صحبت کنیم!

aufstehen

بلند شدن

Wann stehst du gewöhnlich auf?

Ich bin aufgestanden.

من بلند شدم ،،بیدار شدم

Ich bin um 6 Uhr aufgestanden.

من ساعت ۶ بیدار شدم.

sich anziehen

لباس پوشیدن

Ich ziehe mich heute schön an.

Ich habe mich angezogen.

لباس پوشیدم.

Zähne putzen

مسواک زدن

Ich putze jeden Tag meine Zähne.

Ich habe meine Zähne geputzt.

دندان‌هایم را مسواک زدم.

zur Arbeit gehen

سر کار رفتن

Wann gehst du zur Arbeit?

Ich bin zur Arbeit gegangen.

به سر کار رفتم.

nach Hause kommen

به خانه آمدن

Wann kommst du nach Hause?

Ich bin nach Hause gekommen.

به خانه آمدم.

fernsehen

تلویزیون تماشا کردن

Ich sehe jeden Abend fern.

Ich habe ferngesehen.

تلویزیون دیدم

Ich habe am Abend ferngesehen.

duschen

دوش گرفتن

Ich muss noch vorher duschen.

Ich habe geduscht.

دوش گرفتم.

schlafen gehen

خوابیدن

Wann gehst du endlich schlafen?

Ich bin schlafen gegangen.

خوابیدم.

*افعال قوی* قبلاً متوجه شده اید که فعل ماضی برخی از افعال از قاعده کلی پیروی نمی کند. ابتدا اجازه دهید نگاهی به *افعال قوی* بیندازیم. آنها پیشوند GE را اضافه می کنند و به EN ختم می شوند، اما *ساقه اغلب تغییر می کند.* "fahren"- "gefahren" "gehen"- "gegangen" "bleiben"- "geblieben" *افعال مختلط* همان پیشوند و پسوند افعال منظم را اضافه می کنند، اما ریشه خود را تغییر می دهند. "bringen"- "gebracht" "denken"- "gedacht" "wissen"- "gewusst"

Ich habe an dich gedacht.

به تو فکر کرده‌ام.

Das habe ich mir gedacht.

همین‌طور فکر می‌کردم.

Das habe ich nicht gewusst.

من این را نمی‌دانستم.

Habt ihr das gewusst?

آیا شما این را می‌دانستید؟

Woher habt ihr das alles gewusst?

Was hat es gebracht?

این همه برای چی بود؟

Nach dem Urlaub fragte er sich: "Was hat es gebracht, so viel Geld auszugeben?

Wir sind nach Berlin gefahren.

ما به برلین رفته‌ایم.

Warum bist du nicht länger geblieben?

چرا بیشتر نماندی؟

*افعال تفکیک پذیر و غیر قابل تفکیک* قوانین خاصی برای افعال ضعیف و قوی اعمال می شود. به عنوان مثال، وقتی صحبت از افعال قابل تفکیک می شود، GE باید بین پیشوند و ریشه قرار گیرد. "aufstehen"- "aufgestanden" "anziehen"- "angezogen" "aufräumen"- "aufgeräumt" اگر فعل غیر قابل تفکیک باشد (به این معنی که فعل پیشوندی دارد که هرگز از آن جدا نمی شود)، GE را قرار نمی دهیم. "besuchen"- "besucht" "verlieren"- "verloren"