Weet je wat de taak is van vrouwen? Mannen belonen met applaus.

Zijn niet mijn woorden. Wel die van deze man, grondlegger van de moderne Olympische Spelen.

Nadat de Grieken zich eeuwenlang in het zweet werkten duurde het uiteindelijk 1500 jaar...

...voordat hij bedacht om de oude Griekse Spelen in een nieuw jasje te gieten.

Maar wel eentje dat alleen mannen past, want vrouwen en sporten?

Dat was "onpraktisch, oninteressant, onethisch en onfatsoenlijk".

Fast forward naar 2024.

Nog nooit deden er zo veel vrouwen mee aan de Olympische Spelen.

Deze video gaat over de hordes die vrouwen moesten nemen.

De opkomst van vrouwen op de Spelen

Bij die eerste Spelen in 1896 was er nog geen vrouw te bekennen.

Vier jaar later komt daar al verandering in.

Oké, klaar.

Nou, vrouwen mochten nog maar op een paar onderdelen uitkomen.

Tennis, paardensport, golf, croquet en zeilen.

Dat zijn namelijk disciplines die "passen bij het uiterlijk en de kwetsbaarheid van vrouwen".

Uitgeput raken? Of zweten? Doe maar niet.

In de jaren daarna blijft de gedachte bestaan: al dat gesport is maar gevaarlijk voor vrouwen.

Vooral voor hun gevoelige geslachtsorgaan.

Want kennis over het vrouwelijk lichaam? Dat was er nog maar amper.

Onder meer daarom duurt het nog bijna 30 jaar...

...als de Spelen in 1928 in ons eigen Amsterdam zijn...

...totdat vrouwen voor het eerst aan de start van dé sport der sporten verschijnen.

Atletiek.

Hebben sommige sportjournalisten totaal geen vertrouwen in, zo schrijft er eentje:

"Een vrouw op de Spelen is een slak die een zoutkeet binnenkruipt. Zij vindt er, als vrouw...

...haar ondergang. Gelijk de slak smelten haar vormen weg."

En zet de video even stil als je nog wat artikelen wil lezen.

Bijvoorbeeld waarin dokters zeggen dat door 800 meter rennen...

...de organen van vrouwen van hun plek komen.

De Telegraaf schreef na die 800 meter-race dat bijna iedereen na de finish...

..."duizelde, voor zoover niet volkomen buiten kennis, zwaaiend en tollend van uitputting...

...over de eindstreep".

Het Internationaal Olympisch Comité vindt de race veel te zwaar.

En dus is alles boven de 200 meter voor vrouwen daarna verboden.

30 jaar lang bij die langere afstanden geen vrouwen aan de start.

Even kijken hoe die 800-meterrace eruitzag.

Op basis hiervan zijn vrouwen dus al die jaren uitgesloten.

De eerste marathon duurt zelfs nog tot 1984.