Wat verraadt jouw taal over jou?
Log in
YouTube
by
gilbertmcy
Vanuit de Fuse in Brussel.
Dit is de Universiteit van Vlaanderen.
Eén woord.
Zoveel heb je nodig om te horen of de persoon tegen wie je spreekt
een Vlaming of een Nederlander is.
Zegt je gesprekspartner 'owg' in plaats van 'oog',
dan verraadt een harde g, maar ook de o die als een tweeklank klinkt
een afkomst van boven de grote rivieren.
Krijg je echter 'ohe' te horen,
dan heb je wellicht een West-Vlaming voor je.
En zegt je gesprekspartner 'aug' in plaats van 'oog',
dan heb je met een Limburger te maken.
Zelfs zonder dat je echt een lokaal dialect spreekt,
verraadt je taalgebruik al heel snel voor een getraind oor
waar je vandaan komt.
Net zoals je taalgebruik ons eigenlijk ook iets leert
over je afkomst, je sociale achtergrond,
je leeftijd, je geslacht.
Maar voor we daarop ingaan, moeten we ons misschien afvragen:
hoe komt dat nu eigenlijk?
Waarom spreekt iedereen toch een beetje op een andere manier?
Wel, taal varieert nu eenmaal, en dat is eigenlijk niet zo vreemd,
want er zijn een heleboel dingen die variëren van mens tot mens.
Je lengte, je gewicht, de kleur van je haren,
de vorm van je neus.
Maar anders dan dat soort fysieke eigenschappen
is taal een communicatiemiddel.
Ik kan een welomlijnde boodschap bedenken in mijn hoofd
en ik draag die over naar mijn gesprekspartner.
Ik bedenk wat ik wil zeggen, ik spreek dat uit
aan de hand van trillingen in de lucht die we spraak noemen.
Je hoort dat en begrijpt hopelijk wat ik wil zeggen.
Maar je kan je al heel snel de bedenking maken
dat taal eigenlijk een heel slecht communicatiemiddel is.
Want je zou van een communicatiemiddel net verwachten
dat het een hoge mate van eenvormigheid vertoont.
Denk bijvoorbeeld aan morsecode.
Daar betekent kort-kort-kort, lang-lang-lang, kort-kort-kort
altijd en overal hetzelfde.