WIDAĆ, ŻE Z WARSZAWY 🎬 Piątek

Jak Polska długa i szeroka, nic bardziej nie triggeruje ludzi

niż rozpoczęcie relacji z nowo poznaną osobą w ten oto sposób:

- O, cześć. Skąd jeste...

I tak to jest nieważne, bo ja jestem z Warszawy!

I wtedy już wiesz, że człowiek ten nie jest zwyczajnym Polakiem rodakiem.

To nie jest jakiś tam randomowy Kowalski, którego zagadasz w piekarni z rana.

Rozmawiasz teraz z istotą, która funkcjonuje na innym poziomie debilizmu.

Gadasz teraz z typowym warszawiakiem.

Duma wynikająca z mieszkania w takim, a nie innym mieście może być pozytywna

i przyjemnie leżeć na sercu.

Ale pewna grupa ludzi wywindowała to uczucie na poziom chorobliwej bigoterii

wymieszanej z lokalnym patriotyzmem.

W stolicy osiągnęło to dziwne apogeum i skrajną formę ukrytego

lub czasami niestety jawnego ostracyzmu wobec ludzi przybyłych z innych miast.

Jeszcze jak ktoś jest z Wrocławia czy Łodzi, to pół biedy.

Ale jak powiesz, że jesteś z jakiejś wioski,

gdzie liczba mieszkańców wynosi tyle, ile lat ma twoja babcia,

to dopiero zaczyna się młyn.

- Skąd? Luboszów? To wy tam, kurwa, macie prąd w ogóle?

- Ej, tam u was na wiosce to dorożki jeszcze jeżdżą czy macie już tam auta?

- Słuchaj, a weź ty mi przypomnij, ile wy macie linii metra, bo ja zapomni...

Hahahahahahaha!

[kaszlnięcie]

- Teksty o byciu słojem to oczywiście standard.

To dla typowego warszawiaka już właściwie cała kategoria ludzi.

Możesz być profesorem nauk niezwykłych i kosmicznych,

ale będąc z Radomia czy Szczecina, jesteś jedynie intelektualnym słojem,

który dzień zaczyna od pakowania wałówy do pociągu,

na skład której wchodzą oczywiście wszelakiej maści przetwory i kiszonki,

bo przecież ludzie z innych miast niż Warszawa jedzą tylko własne wyroby,

jakby cywilizacja i handel nigdy do tych miejsc nie dotarły.

To przy okazji świetna okazja, by błysnąć wiedzą i pompatyczną znajomością

światowej kuchni, rzekomo obecnej jedynie w stolicy.

- Idziemy na sushi?

A, nigdy nie jadłeś.

To może koreańskie barbecue? Albo po prostu pizza?

To jaka? Siciliana, Romana, Neapolitana czy Genovese.

Albo po prostu Chicago?

Wiesz, co to jest Chicago, prawda?